ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 21 ตุลาคม 2557:: อ่านผญา 
ไม้บ่ทันแทกด้ามอย่าได้อ่าวฮอนตัด เกรงบ่เถิงภายลุนสิโพดมือเมื่อหน้า แปลว่า ยังไม่ทันได้วัดขนาด อย่าเพิ่งตัดไม้ เพราะอาจตัดจนเหลือสั้นเกินไป หมายถึง ก่อนลงมือทำ ควรไตร่ตรองพิจารณาให้รอบคอบ


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  รวมมิตรปลาร้านอกไห  
  สวัสดีครับ

     แทบจะไม่มีใครล่วงรู้อย่างลึกซึ้งเลยว่า มีเรื่องราวที่คุณไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ในภาคอีสานของประเทศไทยนั้น หลายอย่างมีความเป็นมาอย่างไร หลายอย่างได้เกิดขึ้นแล้วและยังคงอยู่ หลายอย่างเกิดขึ้นแล้ว และได้เลือนลางหายไปแล้วในอดีต เราและทีมงานปลาร้านอกไห จะนำพาคุณผู้ชม จูงมือเดินไปเรียนรู้วิถีชีวิตพื้นบ้านอีสานในแง่มุมต่างๆ เพื่อเปิดโลกทัศน์และมุมมองว่า ทำไมคนภาคอีสานจึงเป็นอย่างนี้ ทำไมต้องใช้ชีวิตกันอย่างนี้ และสิ่งหนึ่งที่จะลืมเสียไม่ได้ก็คือ การสร้างความเป็นไทยที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม หลากหลายทางเชื้อชาติ หลากหลายประเพณี เพื่อที่เราจะได้เรียนรู้และอยู่ได้กันอย่างสันติ อย่างสงบ ไม่มีความดูถูกเหยียดหยามคนไทยด้วยกันเอง

     ทีมงานปลาร้านอกไห ขอขอบคุณทุกเสียงทุกแรงใจที่มอบให้เรา เราสัญญาว่า เราจะเป็นส่วนหนึ่งที่จะสร้างสรรค์สังคมให้จรรโลงใจ
พร้อมเสมอ
ทีมงานปลาร้านอกไห

หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย  
นิยายชีวิตอีสาน เรื่อง โสกฮัง - ตาดไฮ ( โดย บ่าวปิ่นลม พรหมจรรย์ ) (คลิกอ่านบทความต่อเนื่อง)
 
  ต้องแล่ง    คห.ที่661)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด + ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 17 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 787
ให้สาธุการ : 45
รับสาธุการ : 732,350
รวม: 732,395 สาธุการ

 
คำเตือนสำหรับผู้มาใหม่     จริงคือเท็จ   เท็จคือจริง  พะนะ    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 มิ.ย. 2553 เวลา 12:41:40  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่662)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,154
ให้สาธุการ : 3,350
รับสาธุการ : 2,187,810
รวม: 2,191,160 สาธุการ

 
คุณต้องแล่ง:
คำเตือนสำหรับผู้มาใหม่     จริงคือเท็จ   เท็จคือจริง  พะนะ    


หือ หาว่าเด้อคูบา โอ๊ะ คูต้องแล่ง
เท็จกะเท็จ จริงกะจริงตั๊ว อยู่นี่มีต๊ะผู้ ฮู้ๆ ดีๆ
ฮู้จักควม เมิ๊ดฮั้นตั๊ว

 
 
สาธุการบทความนี้ : 108 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 มิ.ย. 2553 เวลา 12:45:36  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวหน่อ    คห.ที่663)  
  อภิมหาเซียน

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 4,188
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,149,080
รวม: 3,149,260 สาธุการ

 
คุณป้าหน่อย:
คุณต้องแล่ง:
คำเตือนสำหรับผู้มาใหม่     จริงคือเท็จ   เท็จคือจริง  พะนะ    


หือ หาว่าเด้อคูบา โอ๊ะ คูต้องแล่ง
เท็จกะเท็จ จริงกะจริงตั๊ว อยู่นี่มีต๊ะผู้ ฮู้ๆ ดีๆ
ฮู้จักควม เมิ๊ดฮั้นตั๊ว


แม่นครับป้าหน่อย จริงเป็นเท็จแค่ยามหยอกกันอีเล่น

 
 
สาธุการบทความนี้ : 103 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 มิ.ย. 2553 เวลา 12:55:46  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่664) ตอน ใส่ ตั่งบาน  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,185
ให้สาธุการ : 175
รับสาธุการ : 2,316,100
รวม: 2,316,275 สาธุการ

 


ภาพจากศูนย์ข้อมูลกลาง จ.หนองบัวลำภู


ต้นส้มเสี้ยว กำลังออกดอกสีชมพูอมม่วง เป็นแฉกดังเล็บมือนางฟ้อนอ้อนแอ้น  ทั้งเผิ่งและมิ่ม
มวลหมู่ภมรมาดอมดม ใบกลมกลึงเป็นซีกคล้ายรูปผีเสื้อ กำลังหวามไหวในสายลมหวน  
กอข้าวในนาแตกกอใบกำลังเขียวงาม   นกไก่นากำลังเดินหาปูปลา ตามช่องว่าระหว่างกอข้าว
หอยโข่งนิ่งสงบในน้ำบ้างก็ซุกซ่อนตามเขิบคันแทนา  เหล่าหมู่ปลาซิว ลอยเป็นกลุ่ม
พลิกโผวกวนไปตามน้ำ หากินดอกหญ้าที่ร่วงหล่นลงน้ำ  ตรงที่น้ำล้นคันนาไหลฮืม
กะปูแดงสองตัวกำลังเอาก้ามหนีบกัน แย่งทำเลหากิน

เสียงน้ำโตนโสกดังจ่นๆ   แรงน้ำจากที่สูงกระทบพื้นน้ำเบื้อล่างที่ต่ำกว่า จนเกิดฟองน้ำ
เกาะเป็นก้อนสีขุ่นๆ  บักกุ้นน้องชายบักลม เอามือไปทาวฟองน้ำเล่น จนถืกฮ้ายว่า อย่าไปเล่นฟองน้ำ
มันสิเป็น “ขี้โม่”หรือตุ่มคันตามแขนขาคล้ายๆหิด  มื้อนี้พ่อพาลมและกุ้นไปใส่”ตั่งบาน”
ดักนกแจนแวน อยู่กลางท่งพ่อสานตังบานเสร็จแล้ว เป็นรูปร่าง ครึ่งวงกลม มีคันและถักคลุมด้วยตาข่าย  คันตังบานโค้งเหมือนเบ็ด
โก่งเข้าด้วยเชือก ผูกกับเดือยเป็นคอน ขัดไม้ไว้ใช้ผูกเหยื่อล่อ และมีลานตังบานสานด้วยไม้ไผ่ เป็นพื้นที่ล่อ
พ่อบอกกว่า” ตั่งบาน” เป็นภูมิปัญาอีสาน ตั้งแต่บรรพบุรุษเฮา อาศัยการสังเกตพฤติกรรมหาอาหารของนก
เช่น หนู จิดโป่ม เขียด กบ ดังนั้นจึงได้หาเหยื่อเหล่านี้มาล่อใส่ใว้ในลานของตังบาน เพื่อให้นกเห็นเหยื่อเคลื่อนไหวเด่นชัด  เมื่อนกบินมาโฉบเหยื่อ ปีกนกจะถูกสายใยที่ขึงหรือ”ไม้ขาเข็ด” ที่ขัดกับวง
ตัวบานจะหลุดลงมาตะปบนกไว้ในตาข่ายทันที  นับว่าเป็นกลอุบายอันแยบยล

นกที่ติดตังบานได้แก่ นกเค้า นกกะเต็น นกขาบ แหลว   นกแจนแวน เป็นต้น   วันก่อนตาวาดดักได้
นกขาบสีม่วงงาม เพิ่นเอาให้น้าบ่าวเทาไปเลี้ยง  นกขาบบ่นิยมนำมากิน เพราะมันเป็นนกสวยงาม และหายาก
มื้อนี้อากาสแจ่มใส แดดหองกำลังดี ตาวาดจึงชวนลูกไปใส่ “ตั่งบาน”  
ลมและน้องซอกหา จิโป่ม  ,จิดนาย ตามใต้ขอนไม้ และตามหัวหญ้าในนา เพื่อเอามาเป็นเหยื่อล่อ
“ อ้าย..ข่อยได้ จิดโป่มแล้ว “  กุ้นน้องชายหล่า ชูจิดโป่มอวดพี่ชาย พร้อมทั้งยิ้มร่า
“ โห้.หมานๆ   เอามาใส่ข่องไว้บักหล่า  “ ลมบอกน้องพลาง ไง้ขอนไม้แห้งหาแมลงต่อไป
ก้ำทางท่งนกแจแวน ฮ้องอยู่หลายตัว ตาวาดเอามือป้องแดด แนมหานกแจนแวน
พอหาเหยื่อล่อได้พอสมควรแล้ว ลมก็เอาเหยื่อมาให้พ่อใส่ตั่งบาน  ตาวาดเลือกทำเลเหมาะได้แล้ว
ตรงคันนาใหญ่ ใหล้ๆ ต้นตูมกา   แกวางตั่งบานลง กางออก เป็นรูปวงรีกว้างๆ  ตรงกลางเป็นตาข่ายถัก
ด้วยด้ายสีดำ ขอบตั่งบานเป็นไม้ไผ่ดัดเป็นวง  แกหงายเอา”ลานตั่งบาน”ขึ้น ตั้งกลไก ของกับดัก ท่ามกลางสายตาของลูกชายทั้งสองที่จับจ้องอย่างตั้งอกตั้งใจ
เมื่อกางกับดักออกเสร็จ ก็เอาจิดโป่มมาผูกคอห้อยใส่ “ ไม้ขาเข็ด “ หรือกระเดื่องกลไกของตั่งบานเอาไม้คอนเล็กๆ มาขัดไว้  ปล่อยให้จิโป่ม เต้นด่องแด่ง อยู่ลานตั่งบาน  เป็นอันเสร็จสรรพ
“ เอ้า..เสร็จแล้ว ไป ซุมเฮาไปเลี้ยงควายถ่าเบิ่ง อยู่ไกลๆ พู้น “   ผู้เป็นพ่อหันมายิ้มให้ พลางชวนลูกออกห่าง
เอ๋า..ซุมเฮาไปอยู่ไกลๆ สิฮู้ได้แนวได๋ ว่าตั่งบานถืกนกแล้ว “  ลมเดินตามหลังสุด แต่ยังอดสงสัยบ่ได้
“ ถ้าตั่งบานมันลั่น  คันตั่งบานมันกะสิล้ม  แนมแต่ไกลๆ กะเห็นดอก “  ตาวาดบอกลูกพลางเดินนำหน้า
“ แม่น.เจ้าคือปีกแถะอ้ายลม “  ผู้เป็นน้องเหน็บแนมไปทีหนึ่ง  
“ หืมม...”  บักลมคันแข่ว ย่างไปเตะก้นน้องเบาๆ หัวเราะหึๆในลำคอ
ก้อนขี้ฝ่า ลอยล่องในลมบน  บ้างก็ไหล นวยนาถ  ตามกันหลุ่นๆ ตามพระพรายจะพาไป  
เสียงกระโร่งงัวควาย แว่วสดับในชายทุ่ง ต้นกระทันหวามหวิว  นกแจนแวนห่าว ฮ้อง แจ้ดแจ้ เทิงกกไม้
ควายบักตู้ทอดกายลงนอนเกือกตม  กลิ้งไปมาไล่แมงไม้ จนขาชี้ป่างหง่าง งัวแม่ขาวพาลูกเล็มหญ้ากลางเดิ่น
ลมกับน้องพากันนั่งเล่นอยู่ลานหินแห่ ใต้ฮ่มส้มเสี้ยว  นั่งเด็ดเอา “หมากก่องข้าว “ หรือ หมากติบข้าว
มาทอบใส่กัน เอาก้านเสียบติดกันไว้ และเหมือน กระติบข้าวเหนียว  ตาวาดนั่งสานข่อง  ฟังวิทยุใต้ฮ่มกระทันตาก็แนมฝูงวัวควายไปนำ
“ อ้าย.แนมเบิ่ง ตั่งบานเฮา เบิ่งดู้..มันลั่นแล้วหรือยัง “  บักกุ้นบอกอ้ายแนมเบิ่งกับดักที่อยู่กลางท่ง
ลมลุกขึ้นเนาแนมไปทางกลางท่งนา  เห็นคันตั่งบานตั้งเก่เด่อยู่ แสดงว่า ยังบ่มีนกมาลงกินเหยื่อ
มองไปทางดอนหัวโสก เห็นจันแรมกับโจดโหวด กำลังไล่งัว ออกจากโคก เสียงเทิ่งฮ้ายเทิ่งจ่ม ว่างัวบ่อยู่

“ เอ้า...แดดหองแนจั๊กหน่อย มันกะอยู่ดอกอีหล่า..อย่าฝอกอย่าฮ้ายงัวมันถ่อน “   ตาวาดเอิ้นบอก
“ มันบ่อยู่กินหญ้าแมะ  ย่างเลาะหากินแต่ หมากยอสุก กับเคลือส้มลม นำป่า “ จันแรมบ่สบอารมณ์
“ ต้อนมันมาทางเดิ่นพี้..หญ้าหลาย  คอยลัดมันเอาหล่า”  ตาวาดหัวเราะในลำคอขำในท่าทางของจันแรม
“ พ่อ. ๆ  ตั่งบาน ลั่นแล้ว ! “   ลมฮ้องเสียงตื่นเต้น เมื่องมองเห็นคันตั่งบานล้ม
“ ฮิ้ว....ถืกนกแล้ว..ว.ว “  ลมฮ้องโฮ แล่นลงท่ง เห็นแต่หลังไหว  ๆ  
“  ถ่าข่อยแน...ถ่าข่อยแน...“   บักกุ้นแล่นนำก้น หัวขวิดหัวคว่ำ
ลมทั้งตื่นเต้นหัวใจตู้มต่ำ แล่นไปพลางคำนึงในใจ นกหยังน้อ.. อีกอย่างการใส่ตั่งบาน บ่ค่อย
เห็นพ่อเลาใส่บ่อยนัก  เด็กน้อยวิ่งฮ้อไปตามคันแถนา ผ่านทิวแทวของต้นข้าวที่กำลังชูกอเขียว
ยิ้มร่าเหมือนได้รางวัล
“ นกหยัง อ้าย “  เสียงบักกุ้นผู้แล่นมาตามหลังถาม  
“ นกแจนแวน  นกแจนแวน “ ลมท้วงเสียงล่ำละลัก
รีบตะครุบเอานกที่ยังดิ้นตุ๊บๆ ในตาข่ายตั่งบาน   ได้กินลาบนกแจนแวน แล้ว พลางคิดในใจ ยิ้มย่อง
“ ให้ข่อยบายแน..” น้องชายชะโงกหน้ามาขอจับนกที่ได้ เหมือนอยากมีส่วนร่วม
“ เอากำเอาดีๆ เด้อ.อย่าให้มันหลูดมือ “  ลมยื่นเอานกให้น้องประคองจับ
“ เอ๋า ..สิใส่ตั่งบานใหม่ แนวได๋เทื่อนิ  ใส่บ่เป็น  เอาไปให้อีพ่อใส่ใหม่ดีกว่า “  
ว่าพลางยกตั่งบานขึ้นใส่บ่า เดินตามคันนากลับ ไปหาพ่อที่นั่งอยู่ใต้ฮ่มกระทัน  ตาวาดเอาตั่งบานไปใส่ใหม่
เลือกทำเลเหมาะ ๆ และนกชุมๆ   มื้อนั่นได้นกมาสามตัว ทั้งนกกระเต็นและนกแทด  ได้พอลาบพอดี
พ่อบอกว่ามื้อแลง สิหาเขียดมาใส่ตั่งบาน ดักนกเค้า อยู่เหล่าหัวเถียง  ได้ยินมันฮ้องใส่หูยามกลางคืนหลายมื้อแล้ว
     ตกยามกลางคืนในวันนั้น บักลมฝันว่าเจ้าของเป็นนกเค้า บินลงมากินเขียดแล้วติดตั่งบาน  ดิ้นทุรนทุราย
ยิ่งดิ้นยิ่งพันพัวหนักเข้า จนขยับไม่ได้  ทั้งตื่นทั้งกลัว   ใจคิดหาแต่พ่อกับแม่  คงม้วยดับชีวีแน่นอน
ทรมานหลาย    ตื่นยามมื้อเช้าก็ยังรู้สึกเมื่อยอยู่  แข้งขาไม่มีแรง  พ่อชวนลมไปยามตั่งบานตั้งแต่เช้า ๆ
“ บ่ดอก.ข่อยบ่ไปใส่ตังบานอีกแล้ว “  ลมนั่งทำหน้าเหนื่อยหน่าย.
“ เป็นหยัง “  ผู้เป็นพ่อถาม ทำหน้าฉงน
“  ข่อยย้านเป็นคือนกเค้า..”     ว่าพลางเกาหัวแกรก ๆ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 306 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 มิ.ย. 2553 เวลา 13:35:18  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวหน่อ    คห.ที่665)  
  อภิมหาเซียน

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 4,188
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,149,080
รวม: 3,149,260 สาธุการ

 
เดี๋ยวสิเฮ็ดตั่งบานดักนกเอี้ยงกับนกกระจอกหลังบ้านให้ไอค่อนน้อยก่อนดอก นกมาหลายคักหลายแหน่ บินมากินข้าวในครัวทุกมื้อเอาโลด

 
 
สาธุการบทความนี้ : 114 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 มิ.ย. 2553 เวลา 13:57:18  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่666)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,185
ให้สาธุการ : 175
รับสาธุการ : 2,316,100
รวม: 2,316,275 สาธุการ

 


ขอบคุณเจ้าของภาพ ครับ

อภิธานบท
หมากติบข้าว  หรือ หมาก ก่องข้าว  เกิดนำโคกโปร่ง ป่าละเมาะ นำเดิ่นดอน
ภาษาไทย เอิ้น คลอบจักวาล พะนะ
เป็นสมุนไพรชนิดหนึ่ง  แต่บ่าวปิ่นบ่รู้ว่าแก้ อีหยัง ได้แต่เอามาเล่น เฮือนน้อย

 
 
สาธุการบทความนี้ : 115 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 มิ.ย. 2553 เวลา 13:57:19  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวหน่อ    คห.ที่667)  
  อภิมหาเซียน

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 4,188
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,149,080
รวม: 3,149,260 สาธุการ

 
คุณปิ่นลม:

อภิธานบท
หมากติบข้าว  หรือ หมาก ก่องข้าว  เกิดนำโคกโปร่ง ป่าละเมาะ นำเดิ่นดอน
ภาษาไทย เอิ้น คลอบจักวาล พะนะ
เป็นสมุนไพรชนิดหนึ่ง  แต่บ่าวปิ่นบ่รู้ว่าแก้ อีหยัง ได้แต่เอามาเล่น เฮือนน้อย


หัวกะฮุ้ว่ามันซือหมากติบข้าว อยู่ในสวนหล๊่ายหลาย มักเอาหันหัวมันมายุ้มใส้กัน

 
 
สาธุการบทความนี้ : 109 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 มิ.ย. 2553 เวลา 13:58:54  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่668)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,185
ให้สาธุการ : 175
รับสาธุการ : 2,316,100
รวม: 2,316,275 สาธุการ

 



ขอบคุณเจ้าของภาพ

อภิธานบท
นกแจนแวน นกตามท้องทุ่งอีสานอีกชนิดหนึ่ง ที่น่าเป็นห่วง
เนื่องจากลดจำนวนลงอย่างน่าตกใจ  ถึงขั้นสูญพันธุ์หายไปจาก บางพื้นที่
อาหารของมัน คือ จิ้งหรีด  แมลงเล็ก  ตัวหนอน  เพลี้ยข้าวต่างๆ  หรือ แมงบ้ง
บางทีก็กินสัตว์ขนาดเล็กเป็นอาหาร เช่น เขียดน้อย
จุดเด่นคือเสียงร้อง ครับ แจดๆ  แจ๋  แจด  แจ้...  ฮ้องช่วงเข้าพรรษาไปหาเดือน10
นอกนั้น บ่ฮ้องครับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 111 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 มิ.ย. 2553 เวลา 14:05:34  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่669)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,185
ให้สาธุการ : 175
รับสาธุการ : 2,316,100
รวม: 2,316,275 สาธุการ

 


ขอบคุณเจ้าของภาพ

อภิธานบท
นกขาบ ราชินีแห่งนกตามท้องทุ่งอีสาน ที่น่าเป็นห่วง
เนื่องจากลดจำนวนลง บางพื้นที่ บ่มีให้เห็นแล้ว
เป็นนกสวยงามครับ  ตัวใหญ่ปานกลาง  ส่วนมากนิยมเอามาเลี้ยง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 119 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 มิ.ย. 2553 เวลา 14:08:49  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่670)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,154
ให้สาธุการ : 3,350
รับสาธุการ : 2,187,810
รวม: 2,191,160 สาธุการ

 
นกขาบ เป็นนกที่สุภาพอิหลี เด้อ
แต่น้อยๆ ยามป้าหน่อยไปนา เห็นจนคุ้นตา
สิมีนกคู่หนึ่ง บินไล่กันให้เห็น ฮ้อง ค้าบ ค้าบๆๆๆๆๆๆๆ
อยู่ตลอด    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 104 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 มิ.ย. 2553 เวลา 14:21:16  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปลาร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167

   

Creative Commons License
นิยายชีวิตอีสาน เรื่อง โสกฮัง - ตาดไฮ ( โดย บ่าวปิ่นลม พรหมจรรย์ ) --- ปลาร้านอกไห (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)