ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 18 มิถุนายน 2562:: อ่านผญา 
เบเบฮ้องงัวเฮาอย่าฟ้าวว่า ลางเทื่อเสือโคร่งเขี้ยวสิกินเจ้ามอดชีวัง แปลว่า ได้ยินเสียง เบเบ อย่าเพิ่งเข้าใจว่าเป็นวัวของตน บางทีเป็นเสือโคร่ง จะกัดตนตายได้ หมายถึง ควรทำกิจใดๆ ด้วยความรอบคอบระมัดระวัง อย่าได้ผลีผลาม


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  โสเหล่เฮฮาสภาไนบักขามคั่ว  
  สิทธิของท่าน
1. สามารถอ่านกระทู้ อ่านความคิดเห็นได้ทั้งหมด ยกเว้นห้องโสกันฉันพี่น้อง
2. ไม่สามารถตั้งกระทู้ ตอบกระทู้แสดงความคิดเห็นได้
3. ไม่สามารถแก้ไขกระทู้หลัก และความคิดเห็น ที่ท่านโพสต์เอง
4. ไม่สามารถลบความคิดเห็นและกระทู้หลัก ที่ท่านโพสต์เอง
5. ไม่สามารถส่งรูปภาพ(ไม่เกิน100kb)ประกอบความคิดเห็น และไม่สามารถอัพโหลดรูปภาพ(ไม่เกิน50kb)
6. ไม่สามารถแก้ไขข้อมูลส่วนตัวของท่าน ไม่สามารถเลือกสไตล์เว็บไซต์ได้
7. ไม่มีรูปแทนตัว รวมถึงไม่สามารถเปลี่ยนแปลง แก้ไขรูปแทนตัว
8. ไม่นับสถิติจำนวนการโพสต์

หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย   20) ฟังนิทานก้อม หย่ำไนบักขามคั่ว  
  บ่าวชัยเมืองอุดร    คห.ที่70) ยุงร้ายกว่าเสือ  
  ศิษย์น้อง

ภูมิลำเนา : อุดรธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 14 ก.ค. 2550
รวมโพสต์ : 31
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 108,660
รวม: 108,660 สาธุการ

 
                  มื้อนี้เสนอให้ท่านฟังในเรื่องตู้สอน กับทิดมี
     คือเก่า....พอเฒ่าลูกเขย..ตามที่เคยได้ยินนั่นแหละบ่อค่อยถืกกันปานได๋.......
มื้อนึงนั่งกินเข่าอยู่นาสองคน ยุงบิน วี วี มากัดพ่อเฒ่าเพินกะตบ เพี้ย แล้วเว้า
ออกมา "ยูงร้ายกว่าเสื่อ" วาซั่น......ทางลูกเขยได้ยินพ่อเฒ่าเว้ามันบ่ได้ขัดมันกินเข่า
บ่แซบสงสัย ทิดมีลูกเขยกะเลยว่า "ยุงโต่ทอขี้ตานี่มันสิฮ้ายก่อเสือได้จังได๋พ่อ..ถ้าว่า
ยุงฮ้ายก็เสือให้เจ้านอนอยู่ในห้องที่มียุง กันห้องที่มีเสือเจ้าสิไปนอนอยู่นำเสือสั่นติ"
  ว่าท่อนี้แหละกะเลยเถียงกันไปกันมาบักใหญ่เลยบ่มีไผยอมให้กัน พ่อเฒ่าท่าทาง
สิเถียงสู้ลูกเขยบ่ได้ ตกแลงเพินกะเลยจับลูกเขยแก้เสื้อผ้าแล้วเอาไปมัดติดกับเสาไว้กลาง
ทุ่งนา ให้มันโดนยุงกัดเหมิดคืนลองเบิงวาซั่น ความคิดตู้สอน เป็นการสั่งสอนลูกเขย
  "บักทิด กูสิมัดมึงไว้นี่แหละ ลองเบิง ยุงมันสิฮ้ายก่อเสือคือความกูว่าบ่อ"วาแล้ว
ตู้สอนกะยางกุน กุน เมือบ้านเลยแหม ปล่อยให้ทิดมียืนเป็นเปรต อยู่กลางทุ่งนาคนเดียว
  ....โดนเติบ ทิดมีกะถืกยุงกัดเต็มเนื้อเต็มโตเลยแหละ เกากะบ่ได้พ่อเฒ่ามัดมือไขว้หลัง
แต่นั่นยังบ่ท่อได๋ เดิกเติบจักแมนวัวน้อยหลงแม่หลงมาจากทางได๋สั่นแหล่วล่ะ.......
"แหวะ...แหวะ...แหวะ...แหว๋..."ยางมาทางบักทิดมีสั่นแหล่วล่ะ เบิงทาทางคือสิหิวนม
พร้อมฟังเบิงเสียงน่ะ               "เฮ้ย..เฮ้ย...แมมึงบ่ได้อยู่ทางนี้เด้อเฮ้ย จุ จุ จุ ไปไป"
พะนะ ทิดมีไล่วัวน้อยหลงแมโต่นั้น เพราะมันยางมาดม "ฟิด ฟิด"อยู่เลาะน้องชายทิดมี
สงสัยมันสิคิดว่าเป็นนมแมมันสั่นตี้ ............แมนอีหลีบ่อทันโดนมันกะ คาบ"กั๊บ"เข้าไป
ในปากมันแล้วกะเอาลิ็นเต๋อ เอ๋า เต๋อ เอา อยู่นั่นแหล่วล่ะ ทิดมีเฮ็ดหยังกะบ่ได้
   "โอย ตายกูตาย ตายกูตาย...ตายคักคักแล้วกูบาดหนิ" วาซั่น ทางวัวน้อยหลงแมโต
นั่นกะดูดเอา ดูดเอา จนทิดมีขาสั่น "พับ พับ พับ พับ" เดือนมืดมืดจนวาเหลืองเหมิด
บึดนึง วัวน้อยโตนั้นก็ยางหนี ทิดมีคอตกเตบเซบ......................บ่ทันโดนวัวน้อย
โตเก่านั่นแหละ     "แหวะ แหวะ แหว๋..." ยางกลับคืนมาอีก...แล้วกะ.......คือเก่า
"โอ๋ย มันมาอีกแล้ว..."พะนะ  "มื้ออื่นเห็นหน้าจังวายังเด้อแม่เฒ่าเอ้ย" ทิดมีสบถออกมา
  ซัวสิแจ้งวัวน้อยหลงแม่ โตนั้นมันยางวนไปวนมาจักแมนจักรอบ แต่ที่แน่ๆทิดมีคาบลิ้น
แหล่ อ้อนต้อนแล้ว ......พุ่นล่ะตะเว็นสิขึ้นพ่อเฒ่าเพินยางมาเบิงผลงานการสั่งสอน
"เป็นได๋ล่ะ บักทิด มันแมนคือความกูวาบ่ ยูงร้ายกว่าเสือน่ะ มึงเห็นแล้วบ้อ" ทางทิดมี
ยกคอพ่อว่อบอกพ่อเฒ่าเสียงอ่อยๆ "ออยยย...เซื่อแล้ววอีพออ ยูงงงร้ายยยกว่าาาเสือออ
แต่เหนือกว่ายุง คืองัวน้อยหลงแม โอยยยยยย".................................วาซั่น

                                                                  ฮิ้ว สะหล่ะล่ะ
                            

 
 
สาธุการบทความนี้ : 367 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  11 ส.ค. 2550 เวลา 02:30:34  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บักต๊อก    คห.ที่71)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 22 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 2,153
ให้สาธุการ : 2,845
รับสาธุการ : 1,548,120
รวม: 1,550,965 สาธุการ

 
เข้าท่า  แท้ๆ   บ่ได้ฟังโดนแล้ว  ม่วนอีหลี้


 
 
สาธุการบทความนี้ : 24 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  11 ส.ค. 2550 เวลา 10:17:04  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวชัยเมืองอุดร    คห.ที่72) กิ๊ก กิ้กก  
  ศิษย์น้อง

ภูมิลำเนา : อุดรธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 14 ก.ค. 2550
รวมโพสต์ : 31
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 108,660
รวม: 108,660 สาธุการ

 
                                นิทานก้อม
      บ่าวชัยไปเล่นสาวภา ลูกสาวแม่ใหญ่เพียรคุ้มวัดใต้.
นั่งคุยกันไปกันมา สาวภาเพินกะเลยบอกบ่าวชัย "อ้ายชัย ข่อยไปในเฮือนจักบึด
ก่อนเด้อ" วาซั่นวา ความหมายกะคือวาเพินปวดเยียววาซั่นดอกแต่ว่าหั่นขี้ค้านยาง
ลงมาเยียวตะลาง เพินสิเข้าไปเยียวลงปอง (รู) ในเฮือนเพินสั่นดอก
  ทางบ่าวชัยกะนังปินหลัง(หันหลัง)ใปทางแกฝาถ่าสาวภาสั่นแหล่ว......
สาวภาเข้าไกกะยองยอง ปับแปบ หม่องปองนั่นแหละ "ฉีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
บาดนี่เพินเยียวบ่ลงปองตี้ล่ะ มันกะใหลเป็นเส้นลู่ๆออกมาทางบ่าวชัยซึ่งเพินกำลัง
นั่งหันหลังมาทางสาวภาพอดี สาวภาเทิงตกใจเทิงอาย เฮ็ดจังได๋ล่ะบาดหนิ!!!!!!
   ในตอนที่น้ำสายน้อยกำลังสิเดินทางไปถึงบ่าวชัย สาวภากะเลยฮ้องบอกอ้ายชัย
"อ้ายชัย อ้ายชัย กี๊ก กี้กกกกกกกก"...................วาซั่น
   บ่าวชัยงวกปับแปบมาทันเห็นก่อนพอดี เหลืออีกหน่อยเดียว  "เอ๋า"
บ่าวชัยกะเลยเอานิ้วขีดนำร่องน้ำสายน้อยนั่นแหละเลี้ยวลงปอง"แว้บบบ"โลด
แล้วบอกสาวภาว่า    
                      ........."เลี้ยวแล้ว  เลี้ยวแล้ว".....

  นิทานก้อมเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่เล่าเพื่อความมวนซ่ื่นซือซือ ตัวละคร สถานที่ เป็นเรื่อง
ที่สมมุติขึ้นมาทั้งสิ้น จริงๆแล้วมันบ่มีดอก...              

 
 
สาธุการบทความนี้ : 313 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  11 ส.ค. 2550 เวลา 23:55:43  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  : : S P A C E : :    คห.ที่73)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : กรุงเทพ
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 716
ให้สาธุการ : 35
รับสาธุการ : 299,220
รวม: 299,255 สาธุการ

 

 
 
สาธุการบทความนี้ : 34 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  12 ส.ค. 2550 เวลา 13:06:19  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวชัยเมืองอุดร    คห.ที่74) สาวก้อมฟันสวย  
  ศิษย์น้อง

ภูมิลำเนา : อุดรธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 14 ก.ค. 2550
รวมโพสต์ : 31
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 108,660
รวม: 108,660 สาธุการ

 
                                  สาวก้อม
    สาวก้อม น้องสาวหล่าสาวเหี่ยนบ้านโนนหินเหิบบ่เคยเห็นแวนนั่นแหละ
ตกมาปีนี้เพินกะตกวางสาวสำน้อย (Teen age) สั่นแหล่วล่ะ...อีหยังกะเป็นตาเบิง
ตามประสาพูสาวขึ้นใหม่อยู่ดอก แต่วาสาวก้อมเพินบ่คอยสีแข่วแหม ยามยิ้มออกมาเทือได๋
ขี้แข่วเหลืองเอ้อเฮ่อเลยวาซั่นเถาะ นี่กะย่อนวาบ้านบ่มีแวนนำนั่นล่ะเบิ่งซง เพราะวาแวน
สาวเหี่ยนเพินกะเอาไปนำ (แลนนำพุบาวไปแล้ว) พ่อใหญ่หลา พ่อสาวเหี่ยนย้านบ่มีคนมา
จีบลูกสาวเจ้าของย่านเพินขี้เดียดสาวก้อม เพินกะเลยเอิ้นสาวก้อมลูกสาวหล่าเข้าไปหา
"อีหล่า วังเซ้าพอเข้าไปเฮือนยายคำเห็นเพินเอาอ้อยมาขายลำมุกขนาดคือสิเป็นตาหวาน
ดีสั่นดอกพ่อวา อั่น..พอสิให่เงินเจ้าไปซื้อมากินเด้อ" วาซั่น
ที่แท้พ่อใหญ่หลาเพินบ่กล้าบอกลูกสาวเรื่อง"พลัก" เพินเลยคิดว่าถ้ามันกินอ้อยแล้ว
แข่วมันคือสิเป็นตาเบิงกอเก่าสั่นดอก
    สาวก้อมได้เงินแล้วกะยางลงเฮือนไว ไว ไปเฮือนยายคำทันที โดนเติบพ่อใหญ่หลา
กำลังนั่งสานแหอยู่เห็นลูกสาวกลับมาพอดีเลยสิเอิ้นสาวก้อมมาเบิงว่าแข่วมันเป็นจังได๋
               "ใสหล่ะอ้อยน่ะอีหล่า พ่อให้เงินเจ้าไปซื้ออ้อยบ่แมนติ"
"อ้อยมัันเหบิดพอดีแหมอีพอ เหลือแต่เผือกต้มอย่างเดียว เผือกข้าวเหนียวอีกต่างหากแด้
อีพ่อ ข่อยกินมานำทาง หย่ำเหนียวดีขนาดเลย" วาซั่น สาวก้อมเข้ามาเว้าให้พ่อใหญ่
หลาฟังไกล้ๆ เห็นชัดชัด จะจะ เลย..
"ห่าเอ้ย ว่าสิไห่ไปซื้ออ้อยมาหย่ำให้แข่วขาวๆ มั้นดันทะลึ่งไปซื้อเผือกข้าวเหนียวมากิน
แฮงหลายก่อเก่าอีก จังแมนมึงคักน้อบาดหนิ" พะนะ ใหญ่หลาเว้ากับเจ้าของอยู่คนเดียว

                                                                                  "จบแหล่ะ"


  
                            

 
 
สาธุการบทความนี้ : 353 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  13 ส.ค. 2550 เวลา 00:01:05  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บักต๊อก    คห.ที่75)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 22 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 2,153
ให้สาธุการ : 2,845
รับสาธุการ : 1,548,120
รวม: 1,550,965 สาธุการ

 
     

 
 
สาธุการบทความนี้ : 25 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  13 ส.ค. 2550 เวลา 12:38:28  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวชัยเมืองอุดร    คห.ที่76) หัวขโมย  
  ศิษย์น้อง

ภูมิลำเนา : อุดรธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 14 ก.ค. 2550
รวมโพสต์ : 31
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 108,660
รวม: 108,660 สาธุการ

 
                             มือนี้บ้านบ่าวชัยมีหมอลำเด้อ
    คณะมุนอุ้ยปุ้ยบันเทิงศิลป์ผุ่นแหล่ว หลวงพ่อเพินถูกหวยเลยจ้างหมอลำมาให้เบิง 2500
ช่วงนี้งานน้อยเท่าใหร่ก็เอาไว้ก่อนเสร็จจากงานนี้จะไปหาลำขอข้าว
                      ยายทองปานแม่สาวก้อมนั่นแหละ เพินไปขายบักถั่วดินต้ม(ถั่วลิสง)อยู่ข้างฮ้านหมอลำสั่นแหล่วล่ะ
ขายบ่ค่อยได้ดอกเด็กน้อยพูบ่าวมันกะไปเฝ้าร้านที่มีพูสาวเหบิด ยายทองปานนั่งเบิงหมอลำควันขี้ตะเกียงเข้าดัง(จมูก)จนแหล่เอ้นเอ้นกะยังบ่ได้ขายพอจอก
   บาดนี่หมอลำพวมตกหม่องโศกสั่นแหล่วล่ะยายทองปานกะบ่อหัวซาถั่วดินต้มสั่นแหล่วเพินคา
แต่เบิงนางคำกอง กับทิดเรวัตตะ ในท้องเรืองหมอลำอยู่ นั่งเบิงกะบ่เอาตีนสิ่นสั่นแหล่วล่ะ
เด็กน้อยพูบ่าวขี้ดื้อมันเดินผ่านมามันกะจักสิบอกจังได๋มันกะเลยลักกินบักถั่วดินต้มยายทองปานนั่น
แหละแล้วกะโยนเปลือกบักถั่วดินเข้าไปในป่องสิ่นยายทองปานเผืือเพินสิฮู้เมือคีงสั่นดอกหวา
  แต่ปานนั้นยายทองปานกะยังบ่ฮู้โตเจ้าของอยู่แหมเด็กน้อยมันกินบักถั่วดินจนสิเหบิดถาดแล้ว
ยายทองปานกะยังบ่ฮู้เมือ เพินคาแตเบิงทิดเรวัตตะนำง้อนางคำกอง...............................
......บาดนี้หมอลำตกวางเต้ยพุ่นล่ะเพินจังงวกมาเบิงถาดบัดถั่วดินเจ้าของ
              "เอ๋า แมนพูได๋มาซะมะจังไรไฟไหม้มาลักกินบักถั่วดินกูน้อบาดหนิ
              ถิ่มเปลือกซะซายหย่ายหยั่งอยู่แท้"วาซั่นยายทองปานนั่งจมอยู่คนเดียว บาดนี้เพินเลยลุกปองงองขึ้นเปลือกในบักถั่วดินในโตงสิ่นเพินกะขูโคบโลดแหล่ว เพินกะเลยวา "ป้าดโธ้ๆๆๆ กูกะว่าแมนไผมาลักกินบักถั่วดินจนเกือบเหบิด
บาดได๋แท้ อีข้ี่ข้า นี่ตัวหนิมาลักกิน มาซางแอบบ่อดีแท้น้อมึงหนิ" พะนะเพินนั่งก้มลงฮ่าย
ให้ของเจ้าของ "โอ้มึงยังสิมามาทะลึ่งแลบลิ้นปลิ้นตาใส่กูอีกเบาะกูบ่อแมนเซียวมึงเด้"
วาซ้าน ยายทองปานสูนบักใหญ่
         ฝ่ามือตบดัง"เพี้ย"ใส่ของเจ้าของเต็มแฮงจนเพินเยียวแตกเลยแหล่ว
   "มึงไห่ขึ้น มึงไห่ เฮ้ดหยัง มิด มิดเดี่ยวนี้ ลูกอีห่าหนิ" พะน้า พะนะ คนจังซี่กะมีน้อ
                                          

 
 
สาธุการบทความนี้ : 304 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  14 ส.ค. 2550 เวลา 01:13:08  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  คำนางน้อง    คห.ที่77)  
  ปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : ศรีสะเกษ
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 05 มิ.ย. 2550
รวมโพสต์ : 602
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 402,640
รวม: 402,640 สาธุการ

 
อ้ายกะส่างว่าไปทั่วเนาะ
  มันซิมีคนเฮ็ดจั่งซั่นอยู่บ่อ้ายบ่าวชัยเมืองอุดร


 
 
สาธุการบทความนี้ : 380 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  14 ส.ค. 2550 เวลา 02:08:09  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บักต๊อก    คห.ที่78)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 22 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 2,153
ให้สาธุการ : 2,845
รับสาธุการ : 1,548,120
รวม: 1,550,965 สาธุการ

 
เอ้า  คำนางว่าแม่นเคยอยู่บ่แม่นบ่

    

อ้ายบ่าวชัยแน่นอนขนาด

 
 
สาธุการบทความนี้ : 24 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  14 ส.ค. 2550 เวลา 15:57:27  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวชัยเมืองอุดร    คห.ที่79) ปูนาขาเก  
  ศิษย์น้อง

ภูมิลำเนา : อุดรธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 14 ก.ค. 2550
รวมโพสต์ : 31
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 108,660
รวม: 108,660 สาธุการ

 
                        มันเป็นเรื่องของจารย์พันดากเอนกับเอื้อยจอย
       สองผัวเมียพากันผุ่นล่ะลงทงลงทาหาอยู่หากันตามประสาบ้านนอกบ้านนา
มื้อนี้ได้เสียมได้ข่องแล้วกะพากันไปหาขุดหอยขุดปููแหย่ไข่มดแดงอยู่แถวโคกบ้านโนนผุ่นล่ะ
ได้แนวอยู่แนวกินหลายอย่าง ผักกะเดา ผักกะแยงกะมี ยางผ่านสาพ่อใหญ่ลา พ่อสาวก้อม
กะยองๆเข้าไปลักยามจันได้ปลาคอกั้ง4-5โต แล้วกะได้หมากหวดข่า เมือให้บักหำน้อยนำ
    ได้แนวอยู่แนวกินพอแล้ว สองผัวเมียเพินกะเลยไปนั่งเซาเมือยอยู่ใต้โพนต้นบักผีพ่วน
จักบึดแล้วค่อยเมือวาซั่น เอื้อยจอยเพินกะยางอ้อมโพนอยู่หาไม้ส่าวเอามาตอยบักผีพวนเมือต้อนบักหำหล่า
แล้วบาดนี่เพินปวดเยียวกะเลยยาง ก้อย ก้อย ไปแกคันแทนา พวมนั่งลงปับแปบ เพินเลยงวกพ่อว่อ ไปเห็นฮูปูเพินกะเลยคิดทะลึ่งอีหยังกะบ่ฮู้ดอก "สิไปเยียวลงฮูปูเหล่นๆลองเบิงก่อนน้า"วาซั่น วาแล้วเพินกะไปเยียวไส่ฮูปูอีหลีแหม
     ทางปูงามโข่งนอนเล่นอยู่ในฮูอย่างสบายใจ อยู่ๆ น้ำฮ้อนๆจักแมนใหลมาแต่ทางได๋
มาท่วมเต็มบ้าน เอ้ย เต็มฮูเลย "เฮ้ย เฮ้ย น้ำหยังมาแต่ทางได๋วะ บ่ได้การแล้วต้อง
ออกไปสำรวจ" พอปูงามโข่งออกมาสำรวจข้างนอก กะพ้อโตการปล่อยน้ำเสียกำลัง
ปล่อยน้ำ จอก จอก อยู่พอดี....................... "บังอาจ"....................วาซั่นวา
     วาแล้วปูงามโข่งกะเอางามใหญ่ๆของมันนั่นแหละ หนีบ"กั๊บ"เข้าไปโต้หม่องนั่นแหละ
เอื้อยจอยสะโดดโด่งฮ้อง"จ้าก" โลด จารย์พันพวมนั่งแห่นบักผีพวนอยู่ได้ยินเสียง
เมียฮ้องฟ่าวแลนตาตีตาลานมาเบิง ......"อีหยัง อีหยัง เฒ่าเจ้าเป็นอีหยัง"
  "อีหยังกัด###ข่อยกะบ่ฮู้จารย์พันฟ่าวเบิงไห่ข่อยแนหิว้าย" จารย์พันก้มลงหากะบ่พ้อ
เพราะว่าปูงามโข่งมันกะดึงของมันเต็มที่  "อยู่ไส อีหยังกัด###เจ้าข่อยคือบ่เห็นมันมีอีหยัง" ทางเมียเริ่มใจฮ่ายเพราะเพินเจ็บ### หลายนั่นหนาเพินกะเลยฮ่ายจารย์พัน
     "ตามึงแตกสั่นติจังเหลียวบ่เห็น คันบ่เห็นมึงกะก้ม ลงไปเบิงไกล้ๆสั่นตี้"
จารย์พันเพินกะเลยเอาหน้ามุดเข้าไปหว่างขาไปซองเบิงไกล้ๆให้มันเห็นคักๆ
แต่พอจารย์พันเพินเอาหน้าเข้าไปไกล้ๆ###ท่อนั้นแหละปูงามโข่งมันกะเลย
เอางามอีกข้างนึงนั่นแหละ หนีบ"กั๊บ"เข้าดังจารย์พันติดกับอั่นนั่นเอื้อยจอยพอดีเลยแหม
        
.......เฮ็ดจังได๋ละน้อบาดทีนี่ ทางเอื้อยจอยเพินกะฮ้องตายอยู่วาย วาย
เทิงฮ่ายเทิงจ่มให้ผัวไปทัวทีบทัวแดนจนจารย์พันเพินใจฮ่ายขึ้นมาสั่นแหล่วเพินกะเลยฮ้องไส่เมีย
    "โอ้ย อีฮา มึงสิฮ้องสิโฮหาซิแตกอีหยังกะดักกะด้อแท้ ประสาวาเจ็บซือซือนั่นน่ะ
             กูอยู่ทางไต้เทิงเจ็บ เทิงเหม็น มันสิบ่แฮงคักก่อมึงบ้อน้อ"                                          

 
 
สาธุการบทความนี้ : 293 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  15 ส.ค. 2550 เวลา 04:10:12  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  สภาไนบักขามคั่ว   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50

   

Creative Commons License
ฟังนิทานก้อม หย่ำไนบักขามคั่ว --- เว็บบอร์ดอีสานจุฬาฯ