ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 27 มิถุนายน 2562:: อ่านผญา 
เชื้อชาติอ้อยบ่ห่อนเกิดเป็นเลา แซงตาเปาบ่ห่อนเป็นกอได้ แปลว่า เป็นธรรมดาว่า ลำอ้อย ย่อมไม่เป็นท่อ ทะลายต้นตาเปา ย่อมไม่เกิดเป็นกอ หมายถึง ธรรมชาติ มันเป็นเช่นนั้น พึงพอใจในความเป็นตัวของตัวเอง


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  โสเหล่เฮฮาสภาไนบักขามคั่ว  
  สิทธิของท่าน
1. สามารถอ่านกระทู้ อ่านความคิดเห็นได้ทั้งหมด ยกเว้นห้องโสกันฉันพี่น้อง
2. ไม่สามารถตั้งกระทู้ ตอบกระทู้แสดงความคิดเห็นได้
3. ไม่สามารถแก้ไขกระทู้หลัก และความคิดเห็น ที่ท่านโพสต์เอง
4. ไม่สามารถลบความคิดเห็นและกระทู้หลัก ที่ท่านโพสต์เอง
5. ไม่สามารถส่งรูปภาพ(ไม่เกิน100kb)ประกอบความคิดเห็น และไม่สามารถอัพโหลดรูปภาพ(ไม่เกิน50kb)
6. ไม่สามารถแก้ไขข้อมูลส่วนตัวของท่าน ไม่สามารถเลือกสไตล์เว็บไซต์ได้
7. ไม่มีรูปแทนตัว รวมถึงไม่สามารถเปลี่ยนแปลง แก้ไขรูปแทนตัว
8. ไม่นับสถิติจำนวนการโพสต์

หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย   20) ฟังนิทานก้อม หย่ำไนบักขามคั่ว  
  บ่าวหน่อ    คห.ที่458) หลวงพ่อเจ้าเล่ห์  
  อภิมหาเซียน

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 4,188
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 5,175,430
รวม: 5,175,610 สาธุการ

 
ขอนำจักเรื่องแหน่ พอดีไปอ่านพ้อมา เลยอยากให้หัวม่วนนำกัน


เรื่องมันกะคือวา มีหมู่บ้านห่างไกลอยู่หมู่บ้านนึงญาติโยมเพินเฮ็ดบุญเฮือน
กะเลยได้มนต์หลวงพ่อกับเณรน้อยไปสันจังหัน(ฉันท์เช้า)สั่นดอกหวา

เบิดวัดกะมีอยู่สององค์ทอนั่นหละ พอไปถึงบ้านเจ้าภาพ คือมันเป็นยามฝนน้อ
กิจนิมนต์กะบ่ค่อยมี หลวงพ่อบ่ค่อยได้สันของแซบมาโดนหลายมื้อ แมออกพูเฒ่าเพินกะ
เอาไปถวายบ่ได้แนวอยู่น้ำบ้านนอกน้อ ทางมันกะบ่คอยดี

หลวงพ่อได้เห็นของดีๆเพินกะลืมคาว(ลืมตัว)สะแหล่วหล่ะ
สันเข้าไปจนเต็มที่จนขี้แตกกับหม่อง เลยแหล่ว

"เป็นจังซี่แล้วสิเฮ้ดจังได๋น้อ" พะนะหลวงพ่อเพินคิดอยู่ในใจ

ทางแมออกนั่งนบมือพ่อว่อยังบ่ฮู้จักอีหยังเณรน้อยนั่งอยู่ไกล้หลวงพ่อก่อมู เหม็นจนวาสันต่อบ่ลงแล้ว

"มันกะจังซี่หล่ะน้อหลวงพ่อบ้านนอกบ้านนาฝนตกซะขี่สีกใต้ตะลาง มันกะเหม็นแนจักนอยคือสิบ่เป็นหยังดอกน้อ"เจ้าภาพเพินบอกหลวงพ่อเพราะวาบ่อฮู้ว่าที่แท้กลิ่นนั้นมันบ่แมนกลิ่นขี้สีกแต่เป็นผลงานของหลวงพ่อเพินผุนน่ะ

ทางหลวงพ่อยังคิดบ่ออกวาสิเฮ็ดจังใด๋ได้แต่เฮ็ดหน่าซงฮ่ายๆแล้วบอกเจ้าภาพวา
"ฮือ เหม็นกะเรื่องของมันโลดเป็นหยัง ไปยากหยังนำมันแถ่" พะนะเพินวาน่ะ

ตั้งถี่แท้แมนเหม็นขี้เจ้าของ ......................

ทางเณรน้อยเริ่มเอามือมาปิดดังเจ้าของแล้ว

นั่งคึดอยู่โดนเติบหลวงพ่อเพินกะเลยคิดวาสิเอาสาดที่เพินนั่งอยู่ตุ้มขี้เจ้า ของกลับวัด คิดได้จังซั่นเพินกะทำทาเอามือลูบสาดหล่อยๆสั่นแหล่วหล่ะ.

" โอ้ วววว.....สาดผืนนี่้คือจังลายงามแท้น้อหลวงพ่อมักแล้วล่ะให้ขอไปใซ้อยู่วัด ซะเป็นหยัง"

แมออกนึกวาแมนหลวงพ่อเพินเว้าหยอก
"อยากได้กะให้บ่อไ้ดดอกค่ะ เพราะ วาสาดผืนนั้นมันเป็นของเพิน อิสันกะยืมเขามาคือกัน"

หลวงพ่อได้ยินจังซั่นกะเลยเปลื่ยนแผนทันทีเพินเลย เฮ็ดหน่าขึงขังใส่เจ้าภาพ
"หือ ประสาวาสาดผืนเดียวขอซำนี้กะบ่อไดมันคือ สิขี่ล่ายตายมันแท้กูสิขี้ใส่ซ่ำซะดอก" พะนะเพินวา

ทางแมออกเพินนึกว่าแมนหลวงพ่อเว้าเหล่นซี่อๆเพินผัดเลยตอบหลวงพ่อไปวา
"โอย ขั่นกล้าขี้ใส่กะขีใส่โลดสิอดสาเมี้ยนเอาดอก" วาซ้าน

เว้าจั่งซี่มันกะเข้าแผนหลวงพ่อหั่นแหล่ว หลวงพ่อได้ยินจังซั่นกะลุกป่องงองซิดผ้าสบง

" พรือดดด" ขี่้ก้อนบักใหญ่ตก เปะ โลด!!!!!!

ซุมแมออกเหลียวเบิงหน่ากันซองลองปากกะบ่อออก ทางเณรน้อยนั่งอยู่ข้างๆบ่อฮู้จัก
ความ สิเฮ็ดคือกันเพินเลยถามหลวงพ่อ

"เอ้าหลวงพ่อขี้ไส่สาดเพินอีหลีสั่นติ"
หลวงพ่อหันมาทางเณรน้อย
"มึงสิไป ออนซอนเฮ็ดอีหยังมันบ่อแมนของพ่อของแมเฮาตั้ว ไปน้อย เมือวัด" วาทอนั้นเพินกะยางกุนกุนเมือวัดเลยแหม....


ซาธุ..อย่าให้บาปเด้อ..
    

*copy มาจาก
http://nitangom.blogspot.com/2009/12/blog-post_3010.html

 
 
สาธุการบทความนี้ : 339 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  09 ก.ย. 2553 เวลา 10:15:21  
    www    offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  จารย์ใหญ่    คห.ที่459) ไผหูตึง  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : มุกดาหาร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 13 ก.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,168
ให้สาธุการ : 3,230
รับสาธุการ : 7,224,310
รวม: 7,227,540 สาธุการ

 
.....มีสองตายาย อยู่นำกันมาหลายปีแล้ว
แต่ว่ามาฮอดปีนี้ เผิ่นกะเฒ่าหลายกว่าแต่เก่า พักหลังตามีความสงสัยยายว่าเป็นหยัง เวลาตาเว้านำยาย ยายสิบ่ค่อยตอบหรือเว้านำคือแต่เก่า หรือว่ายายหูตึง ตาเผิ่นคิดในใจ ว่าแล้วต้องพิสูจน์ว่าซั้น

ว่าแล้วกะเลยฮ้องถามยายว่า "ยายเจ้าได้ยินเสียงข้อยบ่"

ตากะยังบ่ได้ยินเสียงตอบ หรือว่ายายเลาบ่ได้ยิน ว่าแล้วกะขยับเข้าไปใกล้อีก กะยังเป็นคือเก่า แกกะเลยเข้าใกล้ๆยายฮ้องถามอย่างดัง "เจ้าได้ยินเสียงข้อยบ่"

ยายสูนหลาย กะเลยฮ้องตอบอย่างดังกลับไปว่า "เจ้าหูหนวกติ ข้อยตอบเจ้าตั้งแต่เจ้าถามทีแรกแล้ว เฒ่าผีบ้า มาฮ้องใส่หูข้อยเฮ้ดหยัง"

............จบจ้อย...............พะนะ


ลป.... เรื่องนี้ฟังเขาเล่ามาคือกันครับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 271 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  09 ก.ย. 2553 เวลา 11:43:03  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวตั้ม เมืองศรีฯ    คห.ที่460)  
  ปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : ศรีสะเกษ
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 20 ก.ค. 2553
รวมโพสต์ : 650
ให้สาธุการ : 2,565
รับสาธุการ : 787,110
รวม: 789,675 สาธุการ

 
บัดได๋แท้มาแม่นเจ้าของหูตึง    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  09 ก.ย. 2553 เวลา 13:50:51  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่461)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,169
ให้สาธุการ : 3,415
รับสาธุการ : 3,719,100
รวม: 3,722,515 สาธุการ

 
คุณบ่าวหน่อ:
ขอนำจักเรื่องแหน่ พอดีไปอ่านพ้อมา เลยอยากให้หัวม่วนนำกัน


เรื่องมันกะคือวา มีหมู่บ้านห่างไกลอยู่หมู่บ้านนึงญาติโยมเพินเฮ็ดบุญเฮือน
กะเลยได้มนต์หลวงพ่อกับเณรน้อยไปสันจังหัน(ฉันท์เช้า)สั่นดอกหวา

เบิดวัดกะมีอยู่สององค์ทอนั่นหละ พอไปถึงบ้านเจ้าภาพ คือมันเป็นยามฝนน้อ
กิจนิมนต์กะบ่ค่อยมี หลวงพ่อบ่ค่อยได้สันของแซบมาโดนหลายมื้อ แมออกพูเฒ่าเพินกะ
เอาไปถวายบ่ได้แนวอยู่น้ำบ้านนอกน้อ ทางมันกะบ่คอยดี

หลวงพ่อได้เห็นของดีๆเพินกะลืมคาว(ลืมตัว)สะแหล่วหล่ะ
สันเข้าไปจนเต็มที่จนขี้แตกกับหม่อง เลยแหล่ว

"เป็นจังซี่แล้วสิเฮ้ดจังได๋น้อ" พะนะหลวงพ่อเพินคิดอยู่ในใจ

ทางแมออกนั่งนบมือพ่อว่อยังบ่ฮู้จักอีหยังเณรน้อยนั่งอยู่ไกล้หลวงพ่อก่อมู เหม็นจนวาสันต่อบ่ลงแล้ว

"มันกะจังซี่หล่ะน้อหลวงพ่อบ้านนอกบ้านนาฝนตกซะขี่สีกใต้ตะลาง มันกะเหม็นแนจักนอยคือสิบ่เป็นหยังดอกน้อ"เจ้าภาพเพินบอกหลวงพ่อเพราะวาบ่อฮู้ว่าที่แท้กลิ่นนั้นมันบ่แมนกลิ่นขี้สีกแต่เป็นผลงานของหลวงพ่อเพินผุนน่ะ

ทางหลวงพ่อยังคิดบ่ออกวาสิเฮ็ดจังใด๋ได้แต่เฮ็ดหน่าซงฮ่ายๆแล้วบอกเจ้าภาพวา
"ฮือ เหม็นกะเรื่องของมันโลดเป็นหยัง ไปยากหยังนำมันแถ่" พะนะเพินวาน่ะ

ตั้งถี่แท้แมนเหม็นขี้เจ้าของ ......................

ทางเณรน้อยเริ่มเอามือมาปิดดังเจ้าของแล้ว

นั่งคึดอยู่โดนเติบหลวงพ่อเพินกะเลยคิดวาสิเอาสาดที่เพินนั่งอยู่ตุ้มขี้เจ้า ของกลับวัด คิดได้จังซั่นเพินกะทำทาเอามือลูบสาดหล่อยๆสั่นแหล่วหล่ะ.

" โอ้ วววว.....สาดผืนนี่้คือจังลายงามแท้น้อหลวงพ่อมักแล้วล่ะให้ขอไปใซ้อยู่วัด ซะเป็นหยัง"

แมออกนึกวาแมนหลวงพ่อเพินเว้าหยอก
"อยากได้กะให้บ่อไ้ดดอกค่ะ เพราะ วาสาดผืนนั้นมันเป็นของเพิน อิสันกะยืมเขามาคือกัน"

หลวงพ่อได้ยินจังซั่นกะเลยเปลื่ยนแผนทันทีเพินเลย เฮ็ดหน่าขึงขังใส่เจ้าภาพ
"หือ ประสาวาสาดผืนเดียวขอซำนี้กะบ่อไดมันคือ สิขี่ล่ายตายมันแท้กูสิขี้ใส่ซ่ำซะดอก" พะนะเพินวา

ทางแมออกเพินนึกว่าแมนหลวงพ่อเว้าเหล่นซี่อๆเพินผัดเลยตอบหลวงพ่อไปวา
"โอย ขั่นกล้าขี้ใส่กะขีใส่โลดสิอดสาเมี้ยนเอาดอก" วาซ้าน

เว้าจั่งซี่มันกะเข้าแผนหลวงพ่อหั่นแหล่ว หลวงพ่อได้ยินจังซั่นกะลุกป่องงองซิดผ้าสบง

" พรือดดด" ขี่้ก้อนบักใหญ่ตก เปะ โลด!!!!!!

ซุมแมออกเหลียวเบิงหน่ากันซองลองปากกะบ่อออก ทางเณรน้อยนั่งอยู่ข้างๆบ่อฮู้จัก
ความ สิเฮ็ดคือกันเพินเลยถามหลวงพ่อ

"เอ้าหลวงพ่อขี้ไส่สาดเพินอีหลีสั่นติ"
หลวงพ่อหันมาทางเณรน้อย
"มึงสิไป ออนซอนเฮ็ดอีหยังมันบ่อแมนของพ่อของแมเฮาตั้ว ไปน้อย เมือวัด" วาทอนั้นเพินกะยางกุนกุนเมือวัดเลยแหม....


ซาธุ..อย่าให้บาปเด้อ..
    

*copy มาจาก
http://nitangom.blogspot.com/2009/12/blog-post_3010.html

เวบมาสเตอหน่อ คืนไปอ่าน คห.ที่25 กระทู้นี้แหน่เป็นหยังแม่นไผก๊อบมาฮึเขาก๊อบไป

    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 287 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  09 ก.ย. 2553 เวลา 16:48:58  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวหน่อ    คห.ที่462)  
  อภิมหาเซียน

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 4,188
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 5,175,430
รวม: 5,175,610 สาธุการ

 
ขอบคุณป้าหน่อยที่สายตายาวไกล

จักไปก๊อปไผบ่ฮุ้ครับ เอาเป็นว่า ฉายซ้ำกะแล้วกันครับ ปานละครเรื่องสนิดาเอาโลด ฉายแล้วฉายอีก ฉายยามใด๋ คนกะเบิ่งคือเก่า

 
 
สาธุการบทความนี้ : 277 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  09 ก.ย. 2553 เวลา 17:31:48  
    www    offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวตั้ม เมืองศรีฯ    คห.ที่463)  
  ปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : ศรีสะเกษ
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 20 ก.ค. 2553
รวมโพสต์ : 650
ให้สาธุการ : 2,565
รับสาธุการ : 787,110
รวม: 789,675 สาธุการ

 
บาดได๋แท้อ้ายบ่าวชัยเพิ่นเขียนไว้ตั้งแต่ปี 50 พะนะ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  09 ก.ย. 2553 เวลา 17:54:30  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวชัยเมืองอุดร    คห.ที่464) ซางวา  
  ศิษย์น้อง

ภูมิลำเนา : อุดรธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 14 ก.ค. 2550
รวมโพสต์ : 31
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 108,720
รวม: 108,720 สาธุการ

 
  แมน แมน ผมโพสต์เข้าไปค้าก คัก ตั้งแต่สมัยเป็นบ่าวซำน้อยพุ่นน่ะ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  13 ก.ย. 2553 เวลา 22:22:55  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ผู้บ่าวเฮิ่ม    คห.ที่465)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 23 ส.ค. 2550
รวมโพสต์ : 783
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 671,740
รวม: 671,740 สาธุการ

 
คุณบ่าวชัยเมืองอุดร:
  แมน แมน ผมโพสต์เข้าไปค้าก คัก ตั้งแต่สมัยเป็นบ่าวซำน้อยพุ่นน่ะ

    คือมาฟ้าวเฒ่าแท้ครับ เดี๋ยวนี้ปี53 เองครับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 285 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  14 ก.ย. 2553 เวลา 22:06:39  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ยั่ยดอกจาน    คห.ที่466) ยายสีหาหมอ  
  ศิษย์ใหม่ไร้วรยุทธ์

ภูมิลำเนา : หนองบัวลำภู
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 01 ก.ย. 2553
รวมโพสต์ : 7
ให้สาธุการ : 10
รับสาธุการ : 10,030
รวม: 10,040 สาธุการ

 
    ยายสีฟาเท่าของเลาเป็นแผล เลาเลยไปหาหมอที่คลีนิคในเมือง
หมอ..."ยายเท้ายายเป็นอะไรมา"
ยายสี..."ยานโดน..ตอปอตำเอา"
หมอ..."ยายบอกมาตรงๆ เลยไม่ต้องย่อหรอก"
ยายสี่..."กะยังวา..ตอปอตำขากู บักฮากินหัวมึง"

 
 
สาธุการบทความนี้ : 288 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  15 ก.ย. 2553 เวลา 13:42:20  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวตั้ม เมืองศรีฯ    คห.ที่467) คางคกมีน้ำใจ 1  
  ปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : ศรีสะเกษ
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 20 ก.ค. 2553
รวมโพสต์ : 650
ให้สาธุการ : 2,565
รับสาธุการ : 787,110
รวม: 789,675 สาธุการ

 


เย็นวันหนึ่งในขณะที่เด็กๆเริ่มทยอยกลับบ้าน

ครูเจี๊ยบกำลังว่างงาน..

เลยอยากชวนเด็กๆที่ยังอยู่มาเล่นเกม(การละเล่น)

ครูเจี๊ยบ    :  เด็กๆคะมาทางนี้เร็วครูมีอะไรๆสนุกให้ทำ

เด็กๆ         :  .................................(ไม่มีเสียงตอบอะไร)

ครูเจี๊ยบ     :  มาเร็วใครมาหาครูก่อนมีขนมแจกนะเอ้อ

เด็ก            :  ............................................................

 
 
สาธุการบทความนี้ : 266 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  17 ก.ย. 2553 เวลา 18:09:09  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  สภาไนบักขามคั่ว   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50

   

Creative Commons License
ฟังนิทานก้อม หย่ำไนบักขามคั่ว --- เว็บบอร์ดอีสานจุฬาฯ