ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 19 มิถุนายน 2562:: อ่านผญา 
ชื่อว่าแนวกำพร้าหมูหมามันกะหน่าย กลายหน้าใกล้ชาวบ้านถ่มน้ำลาย แปลว่า คนกำพร้า หมูหมายังเอือมระอา ผ่านไปไหน ชาวบ้านก็ดูถูก หมายถึง คนที่ไม่เคารพเชื่อฟังพ่อแม่ อกตัญญู อยู่ที่ไหน ก็ไม่มีใครสรรเสริญ


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  โสเหล่เฮฮาสภาไนบักขามคั่ว  
  สิทธิของท่าน
1. สามารถอ่านกระทู้ อ่านความคิดเห็นได้ทั้งหมด ยกเว้นห้องโสกันฉันพี่น้อง
2. ไม่สามารถตั้งกระทู้ ตอบกระทู้แสดงความคิดเห็นได้
3. ไม่สามารถแก้ไขกระทู้หลัก และความคิดเห็น ที่ท่านโพสต์เอง
4. ไม่สามารถลบความคิดเห็นและกระทู้หลัก ที่ท่านโพสต์เอง
5. ไม่สามารถส่งรูปภาพ(ไม่เกิน100kb)ประกอบความคิดเห็น และไม่สามารถอัพโหลดรูปภาพ(ไม่เกิน50kb)
6. ไม่สามารถแก้ไขข้อมูลส่วนตัวของท่าน ไม่สามารถเลือกสไตล์เว็บไซต์ได้
7. ไม่มีรูปแทนตัว รวมถึงไม่สามารถเปลี่ยนแปลง แก้ไขรูปแทนตัว
8. ไม่นับสถิติจำนวนการโพสต์

หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย   20) ฟังนิทานก้อม หย่ำไนบักขามคั่ว  
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่303)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 9,150,910
รวม: 9,155,055 สาธุการ

 
คุณบ่าวส่าคำนาดี:
      พ่อใหญ่แสงเป็นคนมักเหล้าประจำหมู่บ้านอีกผู้หนึ่งละวั้นเถาะไปพอแต่มีงานอยู่ใสลาวกะไปเหมิดสุงาน มีมื้อหนึ่งบาดนี่ อยู่บ้านผัดมีงานบวชบาดนี่ บวช8กองโอ้ยมันกะบ่หนอยแหล่ว พ่อใหญ่แสงคนมักเมาเฒ่ากะไปแหล่วชัวสิกินเบิดพอแปดเฮือนเน้ะมันกะจักสิเมาสำใด๋แหล่วคิดเบิ่งเอาโลด ได้เวลากลับบ้านลาวกะย่างข้ามทางมามาพ้อเสากิโลวาแม่นธาตุอยู่วัด ลาวกะสะลึมสะลือเน้าะลาวกะอ่านเบิ่งโตหนังสือเขากะเขียนไว้ว่าก กม.ลาวกะเลยวาฮ่วยธาตุบักกมตั้วนี่ ลาวกะเหลียวขึ้นไปอีกกะเลยพ้อเลข21โอ้....แม่นอีหลีบักกมมันตายตอนมันอายุ21...พอดี....ลาวกะเหลียวขึ้นไปอีกแนวคนเมาเน้าะ..เห็นรูปครุฑบาดนี่ลาวแฮ่งเซื่อคัก  โอ้...แม่น...อื..หลี เว้ย บักกม มันตายในหน้าที่ราชการ.......โอ้แม่นแล้วๆๆๆๆ...โอ้ยเฮือนกูอย่อทางใด๋น้อบาด.....โอ้ยเมา..เ มา.....เมาอั่ว......โอ้ยชีวิตนี่มาเปรมแท้นอ........................    

   (55555เมาคั๊กเมาแนเน๊าะครับ สิ่งรอบข่างกะจั่งแม่นเข่ากับเหตุการณ์ตอนนั้นพ้อม ม่วนครับ ซวดๆไห่)

 
 
สาธุการบทความนี้ : 352 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2552 เวลา 10:59:05  
      MySite  offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวส่าคำนาดี    คห.ที่304)  
  ศิษย์ใหม่ไร้วรยุทธ์

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 08 ส.ค. 2552
รวมโพสต์ : 8
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 9,750
รวม: 9,750 สาธุการ

 
ไปหาเฮ็ดทัวทีปผิดวิปริตวิปเรตเขาซะพอมันเป็นไปทั่วทีปล่ะคูม้อนี่

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2552 เวลา 11:04:12  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บ่าวส่าคำนาดี    คห.ที่305)  
  ศิษย์ใหม่ไร้วรยุทธ์

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 08 ส.ค. 2552
รวมโพสต์ : 8
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 9,750
รวม: 9,750 สาธุการ

 
คุณมังกรเดียวดาย:
มีเด็กน้อยวัยรุ่นหมู่กันอยู่สี่คน คึดอยากกินต้มไก่แซบๆ แต่ว่าบ่มีไก่สิต้มเด้ กะเลยพากันไปลักไก่พ่อใหญ่ลามาโตหนึ่ง เอามาฆ่าหลกขนต้มอยู่ท่งนา ว่าซั่นเถาะ

บักอั่นนึงหลกขน สับไก่ บักอันนึงดังไฟ บักอั่นนึง หาของหอม เครื่องปรุงนำ บักอั่นนึงขึ้นต้นไม้เบิ่งต้นทาง ว่ามีคนย่างมาแถวนี้บ่ ว่าซั่นเถาะ

การลักขโมยของผู้อื่นนี่ มันบ่ดีเด้อ ซุมสี่ขี้ขโมยนี้ กะบ่ดีคือกัน จักแมนอยากกินแฮงน้อ หมู่เจ้ากะดาย ฮึ.....

ย่อนว่า เป็นไก่ที่ลักขโมยมานั่นล่ะ กะเลยพากันระแวง ย่านชาวบ้าน ย่านผู้อื่นมาเห็น กะยังว้ากะยังว่า กะเลยต้องให้ผู้นึงขึ้นต้นไม้เป็นยามนั่นล่ะ

หลังจาก จัดการเอาไก่ลงต้มในหม้อแล้ว ทั้งสามคน กะนั่งคองท่าอยู่ใต้ต้นไม้ อีกบักนึงกะอยู่เทิงต้นไม้ เด้

สามคนนั่งคุยกันเพลิน เสยอยู่ตี้ล่ะ

บักอยู่เทิงต้นไม้ เหลียวลงมาทางล่าง เห็นหม้อต้มไก่น้ำเดือดปุด ปุด... กะเลยสิฮ้องบอก ให้ซุมอยู่ทางล่างคนต้มไก่ ซั่นดอก เลาฮ้องอย่างแฮงว่า

“คน..คน..คน”

พวกอยู่ทางล่าง ได้ยินคำว่า “คน” ท่อนั่นล่ะ เข้าใจว่า “มีคนมา” พากันย่านถืกจับ กะเลย คว่ำหม้อต้มไก่ บับ แล้วกะฟ้าวแล่นหนี สะล่ะล่ะ

บักอยู่เทิงต้นไม้ เห็นซุมอยู่ทางล่าง แล่นหนี เข้าใจว่า “มีคนมา” กะเลย ฟ้าวลงต้นไม้ แล่นหนีนำก้นซุมนั้นไป

ซุมบักสามคน เห็นบักอยู่เทิงต้นไม้แล่นนำก้นมา กะยังเข้าใจว่า “มีคนมา” กะแฮ่งแล่นบ่หยุด

คนเทิงเหมิด แล่นหนีไปจนไกล ก๋าว่าบ่มีไผเห็นแล้ว กะเลยหยุดเซาเมื่อย...

บักอยู่เทิงต้นไม้ กะเลยถามว่า

“สูพากันแล่นหนีอีหยัง?”

“กะแล่นหนีคน นั่นแหล่ว”

“กูอยู่เทิงต้นไม้สูงๆ คือบ่เห็นมีไผมา”

“กะมึงเป็นคนฮ้องบอกตู ว่า คน คน บ่แมนตี้?”

“โฮ้ย...หมู่ฮาสูเอ้ย... กูบอกให้สูคนต้มไก่ เด้เดียวเนียะ...”

“โอย... สำมาเสียดายต้มไก่แท้ล่ะน้อ.... กูบ่น่างุมหม้อต้มไก่เลย..” พะน๊า...


ทั้งสี่ขี้ขโมย กะเลยบ่ได้กินต้มไก่จ้อย.... สะล่ะล่ะ.

    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 324 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2552 เวลา 11:43:00  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ผู้บ่าวเฮิ่ม    คห.ที่306)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 23 ส.ค. 2550
รวมโพสต์ : 783
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 670,900
รวม: 670,900 สาธุการ

 
คุณรุทธิ์  (E-เกียแดง):
คุณบ่าวส่าคำนาดี:
      พ่อใหญ่แสงเป็นคนมักเหล้าประจำหมู่บ้านอีกผู้หนึ่งละวั้นเถาะไปพอแต่มีงานอยู่ใสลาวกะไปเหมิดสุงาน มีมื้อหนึ่งบาดนี่ อยู่บ้านผัดมีงานบวชบาดนี่ บวช8กองโอ้ยมันกะบ่หนอยแหล่ว พ่อใหญ่แสงคนมักเมาเฒ่ากะไปแหล่วชัวสิกินเบิดพอแปดเฮือนเน้ะมันกะจักสิเมาสำใด๋แหล่วคิดเบิ่งเอาโลด ได้เวลากลับบ้านลาวกะย่างข้ามทางมามาพ้อเสากิโลวาแม่นธาตุอยู่วัด ลาวกะสะลึมสะลือเน้าะลาวกะอ่านเบิ่งโตหนังสือเขากะเขียนไว้ว่าก กม.ลาวกะเลยวาฮ่วยธาตุบักกมตั้วนี่ ลาวกะเหลียวขึ้นไปอีกกะเลยพ้อเลข21โอ้....แม่นอีหลีบักกมมันตายตอนมันอายุ21...พอดี....ลาวกะเหลียวขึ้นไปอีกแนวคนเมาเน้าะ..เห็นรูปครุฑบาดนี่ลาวแฮ่งเซื่อคัก  โอ้...แม่น...อื..หลี เว้ย บักกม มันตายในหน้าที่ราชการ.......โอ้แม่นแล้วๆๆๆๆ...โอ้ยเฮือนกูอย่อทางใด๋น้อบาด.....โอ้ยเมา..เ มา.....เมาอั่ว......โอ้ยชีวิตนี่มาเปรมแท้นอ........................    

   (55555เมาคั๊กเมาแนเน๊าะครับ สิ่งรอบข่างกะจั่งแม่นเข่ากับเหตุการณ์ตอนนั้นพ้อม ม่วนครับ ซวดๆไห่)

คั่นเมามาคักๆ มันอยากลงท่งลงท่าแบกโพนอ้อมนาเล่นพุ้นตั้ว

 
 
สาธุการบทความนี้ : 317 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  10 ส.ค. 2552 เวลา 00:43:15  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ปังคุง    คห.ที่307)  
  จ้าวยุทธภพ

ภูมิลำเนา : _มณฑลเทศาภิบาลอุดร_
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 04 ม.ค. 2552
รวมโพสต์ : 1,357
ให้สาธุการ : 900
รับสาธุการ : 1,223,310
รวม: 1,224,210 สาธุการ

 
ฟังมาอีกต่อครับ

มีครอบครัวอันนึง  เฮ้ดไฮ่ไถนา  สมาชิกประกอบด้วย  พ่อ  แม่  ลูกสาวและเด็กทารกอีกคนนึง

ช่วงนั้นน้องชาย(เด็กทารก) เพิ่งถือกำเนิด  ทั้งบ้านเลยเห่อกันขนาด  อีพ่อก็ดีใจคักสั่นหวา  ได้ลูกชายเนาะ  อิ๊แม่ก็เช่นเดียวกัน  อุ้มน้องใหญ่เลย

อิ๊เด็กสาวมันก็เพิ่งจำเริญวัย  ด้วยความที่วัยเด็กต้องได้รับการเอาใจใส่จากผู้ใหญ่  แต่น้องหนูของเฮาเหมือนกะถูกไม่สนใจ

เพราะทั้งบ้านพุ่งเป้าไปยังเจ้าชายน้อยของบ้าน  

อีเด็กหญิงก็ร้องห่มร้องไห้  ด้วยความที่ไม่มีใครสนใจเจ้าของ  งานบ้านเจ้าของก็เลยได้เฮ้ดซ่อยพ่อ  อั่นแม่กะยากนำบักหล่า  พ่อกะเห่อลูกซายน้อย  วู้ย  ชีวิตลูกคนแรกทำไมทรมานยั่งงี้

วันหนึ่ง  อีเด็กแอบคิดแผนการร้าย  หนูแอบไปเอายาพิษที่อีพ่อซ่อนเอาไว้อาบลูกหน้าไม้ไว้ยิงพังพอน  มาทาหัวนมแม่ยามแม่กะลังนอนกลางวัน  

มึ้ง  บีกน้องชั่ว  บ่เหลือชีวิตแน่นอนมึง....  แล้วเธอก็ออกไปเล่นข้างนอกจนกระทั่งกลับมาถึงเรือน  พอเธอจะขึ้นเรือนก็ได้ยินเสียงอีแม่ไห่งึกๆ

อิอิ  สำเร็จละสู  ....

แต่....

เมื่อเธอขึ้นถึงเรือน  สิ่งที่เห็นต่อหน้าคือ  อีพ่อนอนน้ำลายฟูมปาก....

เป็นย้อนหยังคิดเอาเด้อ  อิออิอิ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 320 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  17 ส.ค. 2552 เวลา 23:40:41  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ปังคุง    คห.ที่308)  
  จ้าวยุทธภพ

ภูมิลำเนา : _มณฑลเทศาภิบาลอุดร_
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 04 ม.ค. 2552
รวมโพสต์ : 1,357
ให้สาธุการ : 900
รับสาธุการ : 1,223,310
รวม: 1,224,210 สาธุการ

 
สาวเจ้ย  เป็นยอดหญิงกุลสตรี  เธอมีมารยาทเรียบร้อยงดงาม  

สามีเธอ  ก็ขยันเอาการเอางาน  คอยเอาใจใส่เมียอันเป็นที่รักยิ่งนัก  จนกระทั่งวันหนึ่ง

เธอเกิดล้มป่วยลง  คุณสามีก็กังวล  ไปตามหมอในบ้านมารักษา  

"เมียเจ้าเพิ่นสิหายดีในไวๆ นี้ล่ะ  แต่เจ้าอย่าเฮ็ดอิหยังเมียเจ้าเด้อ"
"หมายความว่าจั่งได๋"

"กะห่ามมีอิหยังนำเมียมึงฮั้นตั้ว" หมอบอกก่อนจัดยาสมุนไพรให้เมีย  เมียก็รับมาช้าๆ

....


อันผู้ผัวเมื่อกลับมาจากนา  ทำได้แค่หอมแก้มสาวเจ้ย  ในใจก็คึกขนาด  อยากสิฟาดเมียให้หนำใจ  แต่กะเฮ็ดบ่ได้  ย่านฟาดไปละเมียบ่ฟื้น

เฮ้ดจั่งได๋ดีน้อ....

คุณสามีกะทนมาเป็นเวลาหลายวัน  จิตกามสังวาสเริ่มทำร้ายร่างกายเจ้าของ  เวลาออกไปเฮ็ดไฮ่เฮ็ดนากะบ่มีเรี่ยวแรง  ด้วยไม่ได้กินข้าวจี่นำเมีย  

ผู้เมียกะสงสารคุณผัวสุดหัวใจ  ในที่สุด  เธอก็ตัดสินใจพูดกะผัวในคืนนั้น

"ให้ห้ามอ้ายเฮ้ดหยัง  อ้ายกะบ่ว่าเด๋  แต่อั่นห้ามมีอีหยังนำสาวนี้  อ้ายอดบ่ไหวอีหลี"  คุณสามีก็นอนกระวนกระวายในมุ้งข้างๆ สาวเจ้ยศรีภรรยา

"อ้ายจ๋า  ข้อยสงสารอ้าย  อ้ายบ่ต้องห่ามความอยากเจ้าของให้อดอยากทรมานดอกอ้าย  ข้อยมีเงินอยู่ 5 บาทนึง  อ้ายเอาไปมีความสุขนำแม่จ้าง(โสเภณี)ในอำเภอไป่อ้าย"  (ดูน้ำใจคุณเมียซิ...น่าสรรเสริญอิหลี)

"เจ้ย  เป็นหยังเจ้าจั่งเว้าจั้งซี้  นอกจากโต๋แล้วอ้ายบ่เคยคิดสิมีไผเลยเด๊"
"อ้ายจ๋า  คั่นให้น้องทนเห็นอ้ายทรมานนำน้อง  น้องกะอดสงสารบ่ได้คือกัน  มันบ่ผิดฮีตคองดอก  ถือว่าข้อยอนุญาต  อ้ายอย่าเป็นพะว้าพะวงเลย"

+กับความอยาก  คุณสามีก็เลยรับเงิน 5 บาท(สมัยก่อนมีค่านะ)  แล้วแต่งตัวโก้ออกจากบ้าน  โดยมีสาวเจ้ยเดินลงมาส่งด้วยสีหน้ามีความสุขขึ้น

ผู้บ่าวของเฮาก็เดินไปถ่ารถที่จะเข้าอำเภออยู่กลางบ้าน  

ซักพัก  สาวบัวศรี  เพื่อนซี้สาวเจ้ยก็หาบน้ำเดินผ่านมา

"อ้ายแก่น  อ้ายสิไปไส"  สาวบัวศรีร้องถามแฟนเพื่อน

"โอ๊ย  สิไปเที่ยวในเมือง"  บักอ้ายแก่น  สามีน้องเจ้ยตอบไป

"เที่ยวหยังน้ออ้าย..."  สาวบัวศรีถามอย่างรู้ทัน
"โอ๊ย..  กะอันนั้นหล่า"  บักอ้ายแก่นตอบเขินๆ  สาวบัวศรีเลยเดินเข้าไปซักความ  พอรู้ดังนั้น  เจ้าของก็เลยเกิดความคิดอันชั่วร้ายขึ้น  

เดี๋ยวมาต่อ...

 
 
สาธุการบทความนี้ : 305 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  17 ส.ค. 2552 เวลา 23:56:34  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ปังคุง    คห.ที่309)  
  จ้าวยุทธภพ

ภูมิลำเนา : _มณฑลเทศาภิบาลอุดร_
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 04 ม.ค. 2552
รวมโพสต์ : 1,357
ให้สาธุการ : 900
รับสาธุการ : 1,223,310
รวม: 1,224,210 สาธุการ

 
ต่อครับ

สาวบัวศรีแอบมักผัวเพื่อนมานานแล้ว  อีกซังผัวเจ้าของ  กินแต่เหล้า  ตอนเช้าก๊ะออกไปหาปลา  ไม่มีเวลามานั่งทำการบ้านกะศรีภรรยา  เจ๊เลยเสนอเจ้าของ

"อ้ายจ๋า...  อ้ายไปในเมืองกะเสียค่ารถ  เมื่อยเปล่า  ได้แม่จ้างผู้เดียวคือกันแต่ได้เทื่อเดียว  มาเอาก๊ะข่อยนี่มา  ข่อยคิด 2 บาท  บ่แพง..."สาวบัวศรีให้ท่าทันที

ใช่ว่าสาวบัวศรีไม่สวยนะคับ  พี่แก่นของเราแกไม่ต้องคิดเลย  ได้ฟันสาวสวย  แล้วบ่เสียตังหลายนี่ใช่เลย

"แล้วผัวเจ้าเพิ่นบ่ว่าอ้ายบ้อ"
"เพิ่นบ่ค่อยอยู่บ้านดอกจ้า"

และแล้วเวลาแห่งความสุขก็ผ่านไปเรื่อยๆ  จู่ๆ  ก็มีเสียงถีบบานประตูดังขึ้น  คู่สวาทของเราถึงกับชะงัก  

"อีบัวศรี  อี๊หมู่ซั่ว.........."  เสียงสาวเจ้ยแผดร้องพร้อมกับฝ่ามือตบ  อีกทางหนึ่งก็ผัวสาวบัวศรียืนโกรธจนหน้าแดง  คู่ชู้ของเราถึงกับซีด

"มึงเอาผัวกูยังบ่ทันได้พอ...มึงยังสิเอาตังกูอีก  อีห่า!!"

"เจ้ย  กูบ่ได้ตั้งใจ"

"บ่ได้ตั้งใจจั่งได๋  หลักฐานคาตาจั่งซี้"  แล้วเจ๊ก็เสริมต่อว่า

"มึงฮู้ไว้เด้อ  ยามผัวมึงมาเอากูอยู่บ้านซาวเทือร้อยเทื่อ    กุบ่เคยคิดตังนำผัวมึงจั๊กเทือ!!!!!!"

จบคำพูด  อ้ายบ่าวแก่นก็ถึงกับเป็นลมคาหว่างขาสาวบัวศรี...

 
 
สาธุการบทความนี้ : 334 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  18 ส.ค. 2552 เวลา 00:06:06  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ปังคุง    คห.ที่310)  
  จ้าวยุทธภพ

ภูมิลำเนา : _มณฑลเทศาภิบาลอุดร_
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 04 ม.ค. 2552
รวมโพสต์ : 1,357
ให้สาธุการ : 900
รับสาธุการ : 1,223,310
รวม: 1,224,210 สาธุการ

 
ศัพท์บางศัพท์อย่าง  กินข้าวจี่ยังเงี้ย  บ่ต้องอธิบายความหมายกะฮู้ๆ กันเนาะ  ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะครับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 325 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  18 ส.ค. 2552 เวลา 00:07:02  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ผู้บ่าวเฮิ่ม    คห.ที่312)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 23 ส.ค. 2550
รวมโพสต์ : 783
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 670,900
รวม: 670,900 สาธุการ

 
จั่งแม่นคักน้อครับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  21 ส.ค. 2552 เวลา 01:20:26  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บักต๊อก    คห.ที่313)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 22 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 2,153
ให้สาธุการ : 2,845
รับสาธุการ : 1,548,120
รวม: 1,550,965 สาธุการ

 
ซางว่าเนาะ  คนเฮา

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  14 ก.ย. 2552 เวลา 19:35:21  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  สภาไนบักขามคั่ว   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50

   

Creative Commons License
ฟังนิทานก้อม หย่ำไนบักขามคั่ว --- เว็บบอร์ดอีสานจุฬาฯ