ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 18 มิถุนายน 2562:: อ่านผญา 
ใจประสงค์สร้างกลางดงกะว่าท่ง ใจขี้คร้านกลางบ้านกะว่าดง แปลว่า ใจประสงค์จะสร้างทำ แม้ป่าลึกกลางดง ก็ว่าทุ่งนา แต่ใจขี้เกียจ แม้อยู่กลางบ้าน ก็ว่าป่าดง หมายถึง ถ้ารักที่จะทำ ย่อมไม่หวั่นต่ออุปสรรค แต่หากไม่อยากทำ ง่ายแค่ไหนก็อิดออด


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  โสเหล่เฮฮาสภาไนบักขามคั่ว  
  สิทธิของท่าน
1. สามารถอ่านกระทู้ อ่านความคิดเห็นได้ทั้งหมด ยกเว้นห้องโสกันฉันพี่น้อง
2. ไม่สามารถตั้งกระทู้ ตอบกระทู้แสดงความคิดเห็นได้
3. ไม่สามารถแก้ไขกระทู้หลัก และความคิดเห็น ที่ท่านโพสต์เอง
4. ไม่สามารถลบความคิดเห็นและกระทู้หลัก ที่ท่านโพสต์เอง
5. ไม่สามารถส่งรูปภาพ(ไม่เกิน100kb)ประกอบความคิดเห็น และไม่สามารถอัพโหลดรูปภาพ(ไม่เกิน50kb)
6. ไม่สามารถแก้ไขข้อมูลส่วนตัวของท่าน ไม่สามารถเลือกสไตล์เว็บไซต์ได้
7. ไม่มีรูปแทนตัว รวมถึงไม่สามารถเปลี่ยนแปลง แก้ไขรูปแทนตัว
8. ไม่นับสถิติจำนวนการโพสต์

หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย   20) ฟังนิทานก้อม หย่ำไนบักขามคั่ว  
  ลูกแม่โขง    คห.ที่239)  
  ศิษย์น้องเล็ก

ภูมิลำเนา : มุกดาหาร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 12 มิ.ย. 2551
รวมโพสต์ : 21
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 41,650
รวม: 41,650 สาธุการ

 
ของดองเป็นเหตุแท้ๆ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 31 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  10 ต.ค. 2551 เวลา 12:01:31  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  เซียงน้อยหนองข้อง    คห.ที่240) ควันหลงเข้าพรรษา  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 11 เม.ย. 2551
รวมโพสต์ : 731
ให้สาธุการ : 795
รับสาธุการ : 2,650,690
รวม: 2,651,485 สาธุการ

 
ช่วงเข้าพรรษาเซียงน้อยบ่ไค่ได้เว้านิทาน มัวแต่ไปวัด ทำบุญเข้าพรรษา ตามวัดต่างๆ หลังจากออกพรรษาแล้ว กะเลยมีเวลามาเว้านิทานจักหน่อยครับ

ช่วงเข้าพรรษา เซียงน้อย ได้มีโอกาสไปทำบุญ หลายวัด ส่วนใหญ่กะสิไปทำบุญนำวัดป่า หลายต่อหลายวัด แต่ว่ามีอยู่วัดหนึ่งที่เซียงน้อยประทับใจหลาย กะคือ วัดป่าเทิงภูเขาสูง ขอสงวนซื่อวัดเน๊าะครับ  
        วัดเทิงภูเขาวัดนี้  กะมีหลวงพ่อแดง กับเณรน้อยรูปหนึ่งอยู่นำกันมาโดน หลวงพ่อแดง เป็นพระปฏิบัติถือศีลเคร่งครัด จนชาวบ้านเกิดศรัทธาหลวงพ่อแดง ยามหลวงพ่อแดงลงมาบิณฑบาตร ชาวบ้านกะใส่บาตรหล้าย หลาย ข้าวกะเหลือฉันทุกมื้อ หลวงพ่อกะให้เณรน้อยตากแห้งไว้ให้ไก่  ไก่หลวงพ่อเลี้ยงไว้หลาย มีเทิง  ไก่ผู้ ไก่แม่  หลายกะด้อกะเดี้ย
         อยู่ต่อมา  กะมีแม่ซีลำดวน เพิ่นเกิดศรัทธาหลวงพ่อแดงที่หลวงพ่อปฏิบัติดีปฏิบัติชอบอย่างเคร่งครัด กะเลยขอมาปรนนิบัติ หลวงพ่อกับเณรน้อย  หลวงพ่อแดงกะอนุญาตให้แม่ซีลำดวน มาปฏิบัติธรรม อยู่วัดนำ....หลายปีผ่านไป ความคุ้นเคยระหว่างหลวงพ่อแดงกับแม่ซีลำดวนกะหลายขึ้น  จนบางมื้อ หลวงพ่อแดงกะเว้าหยอกมีซี เพื่อคลายเคลียด
         สู่มื้อ หลังจากหลวงพ่อกับแม่ซี ฉันจังหันแล้ว  แม่ซีกะเก็บถ้วยจานไปล้างเป็นปกติ  หลวงพ่อแดงกะเอาข้าวแห้งไปหว่านให้ไก่  อยู่ใกล้ๆแม่ซี  หลวงพ่อแดงเอิ้นไก่ว่า  กุ๊ก------กุ๊ก------กุ๊ก---  กุ๊ก----กุ๊ก--กุ๊ก--กุ๊ก ไก่กะแตกมาเทิงโตผู้โตแม่  ฟ้าวแล่นมากินเข้าแห้งนำหลวงพ่อ หลังจากหลวงพ่อซอมเบิ่งไก่แล้ว หลวงพ่อกะเว้าขึ้นว่า  อีดำกะไข่แล้ว  อีหม่นกะไข่แล้ว  อีลายกะไข่แล้ว.....ปานได๋น้อ......อีขาวมันสิไข่.....ว่าแล้วกะสิ่งตาไปหาแม่ซี
          มื้อลุน หลวงพ่อแดงกะเอาข้าวไปหว่านให้ไก่  อยู่ใกล้ๆแม่ซีคือเก่า แล้วหลวงพ่อกะเอิ้นไก่ว่า  กุ๊ก------กุ๊ก------กุ๊ก----กุ๊ก----กุ๊ก---กุ๊ก--กุ๊ก--กุ๊ก  ไก่กะแตกมาเทิงโตผู้โตแม่คือเก่า  หลวงพ่อกะเว้าความเก่าว่า   อีดำกะไข่แล้ว---อีหม่นกะไข่แล้ว---อีลายกะไข่แล้ว---ปานได๋น้อ  อีขาวมันสิไข่  นำหมู่-----ว่าแล้วกะสิ่งตาน้อยไปหาแม่ซี----หลวงพ่อเว้าจั่งซี่มาหลายมื้อ------แม่ซีลาวคือสิรำคาญ ลาวเลยเว้าขึ้นว่า.....หลวงพ่อเจ้าขา อีดำ--อีหม่น--อีลาย--มันกะไข่สั่นหละ.....เพราะว่าบักแจ้มันเก่ง....อีขาวมันกะอยากไข่นำหมู่อยู่..แต่ว่าอีขาวมันคือสิบ่ได้ไข่นำเขาดอกตี้.....กะหย่อนว่าบักเหลียง...มันบ่เป็นตาสีแตกนี่หละ  ...ข้าน้อย....
    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 359 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  21 ต.ค. 2551 เวลา 21:19:31  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่241)  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,638
ให้สาธุการ : 8,145
รับสาธุการ : 4,543,930
รวม: 4,552,075 สาธุการ

 
ซ่างเว้าซ่างว่าเนาะ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 30 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 ต.ค. 2551 เวลา 11:54:11  
    www    offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ผู้บ่าวเฮิ่ม    คห.ที่242)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 23 ส.ค. 2550
รวมโพสต์ : 783
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 670,900
รวม: 670,900 สาธุการ

 
ระวังเด้อครับ ไฟใกล้ฟาง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 24 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 ต.ค. 2551 เวลา 12:14:37  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ผู้บ่าวเฮิ่ม    คห.ที่243)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 23 ส.ค. 2550
รวมโพสต์ : 783
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 670,900
รวม: 670,900 สาธุการ

 
เรื่องจริงที่เกิดขึ้นมา
     ณ วัดหนึ่งทางภาคอิสาน สมัยนั้น (พศ.2489 ผมยังบ่ทันเกิด)โรงเรียนมีแค่ ป.4 ไทบ้านส่วนมากบ่ค่อย ได้เรียนหนังสือ ผู้ชายส่วนมากจะบวชเรียนตั้งแต่เป็นเด็กน้อยบวชเณรว่าเถาะ เณรกะมีทั้งปึกแหน่ ฉลาดแหน่ ปานกลางกะมี เณรผู้ปึกมักซิฉันข้าวบังทุกอย่างที่พอสิบังได้ ย้อนว่าย้านถืกหลวงพ่อถาม เณรอีเลาสิย้านตลอดเพราะว่าถืกถามทุกมื้อมื้อนี้ฉันข้าวเช้าแล้ว หลวงพ่ออิ่มก่อน แต่เณรยังบ่อิ่ม กะเลยถามเณร
" เณรอี มื้อนี้วันหยัง เดือนหยัง ปีหยัง"(เณรชื่ออี)

ฝ่ายเณรอีกำลังฉันข้าวอยู่นึกวันบ่ออก กะหันหน้าไปทางแม่ออกเพื่อซิถาม
แม่ออกอยากซิบอก แต่ย้านหลวงพ่อว่าให้ กะเลยเอานิ้วมือชี้ไปทางที่หน้าต่าง
ทางเณรนึกว่าแม่ออกบอก เณรอีกะเลยตอบว่า
"วันฝา เดือนอีเกิ้ง ปีกล้วย" พวกแม่ออกพากันหัวเราะจนท้องแข็ง
เณรอีกะเลยหันมาถามทางแม่ออก แม่ออกกะเลยตอบว่า
"ที่ชี้นิ้วไปนั่น ชี้ไปที่เสาของศาลา บ่แม่นชี้ใส่ฝา"

 
 
สาธุการบทความนี้ : 329 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 ต.ค. 2551 เวลา 13:00:11  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ผู้บ่าวเฮิ่ม    คห.ที่244)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 23 ส.ค. 2550
รวมโพสต์ : 783
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 670,900
รวม: 670,900 สาธุการ

 
ปัจจุบันนายอียังมีชีวิตอยู่
เรื่องที่เล่า พ่อผมเล่าให้ฟังอีกทอดหนึ่ง
นายอีบวชเรียนพร้อมกันกับพ่อผม

 
 
สาธุการบทความนี้ : 21 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 ต.ค. 2551 เวลา 13:04:22  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่245)  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,638
ให้สาธุการ : 8,145
รับสาธุการ : 4,543,930
รวม: 4,552,075 สาธุการ

 
555

โอ เลากะเข้าใจตอบเอาโตรอดเนาะ
วันฝา (ตามที่แม่ออกชี้)
เดือนอีเกิ้ง (เดือน คือ ดวงจันทร์ ภาษาอีสานกะคือ อีเกิ้ง)
ปีกล้วย (กะคือหัวปลี หรือปลีกล้วย)

 
 
สาธุการบทความนี้ : 909 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 ต.ค. 2551 เวลา 13:06:11  
    www    offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ครูหมู    คห.ที่246) นิทานเรื่อง ไอ้ขี้คร้านตูดเอ่อ  
  ศิษย์ใหม่ไร้วรยุทธ์

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 11 ธ.ค. 2551
รวมโพสต์ : 3
ให้สาธุการ : 70
รับสาธุการ : 11,270
รวม: 11,340 สาธุการ

 


นิทานเรื่อง  ไอ้ขี้คร้านตูดเอ่อ ของตำบลการังใหญ่  อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา
  ชายคนหนึ่งเป็นคนขี้เกียจนัก จนเรียกกันว่า  ไอ้ขี้คร้าน  พ่อแม่ใช้ให้ไปจับปลา  บังเอิญจับมาได้ 3 ตัว เมื่อเดินผ่านป่าช้า เห็นไฟที่เผาศพกำลังลุกอยู่  จึงเอาปลาไปย่าง  ขณะย่างปลาตัวที่ 1 อยู่ ก็นั่งหลับ  พอตื่นขึ้นมา  ปลาไหม้หมด  จึงย่างปลาตัวที่ 2 แต่ก็หลับอีก เมื่อตื่นขึ้นมาปลาก็ไหม้ไปอีก  พอปิ้งปลาตัวที่ 3 จึงใช้ผักเบี้ย ถ่างตาเอาไว้ไม่ให้หลับ  ไอ้ขี้คร้านมองเห็นมือผีเอื้อมมาหยิบปลา  ก็คว้าไว้และใช้ไม้ตี  ผีกลัวจึงให้คาถาที่ทำให้ไอ้ขี้คร้าน  สามารถมีเสียงแปลกประหลาดดังจากก้นได้  ไอ้ขี้คร้านมีหนทางทำมาหากินได้ โดยรับจ้างเดินไปตามคันนา  แล้วใช้เสียงที่ดังจากก้นไล่นกที่ลงมากินข้าวในนา  อาชีตนี้ทำให้ไอ้ขี้คร้านมั่งมี  ศรีสุขไปได้ในที่สุด
    ที่มา..สารานุกรมไทย สำหรับเยาวชน ฉบับเสริมความรู้ เล่ม 4

 
 
สาธุการบทความนี้ : 335 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  11 ธ.ค. 2551 เวลา 13:58:59  
      MySite  offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  บักต๊อก    คห.ที่247)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 22 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 2,153
ให้สาธุการ : 2,845
รับสาธุการ : 1,548,120
รวม: 1,550,965 สาธุการ

 
จั้งซี่กะมีเนาะ ครับ แต่แถวบ้านเอิ้นเล่าอีกแบบหนึ่ง แต่คลายๆกัน
เนื้อหาสิเพี้ยนแหน่จักน่อย ว่างๆสิเอามาเล่าสู่ฟังครับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 921 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  11 ธ.ค. 2551 เวลา 15:20:07  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  ผู้บ่าวเฮิ่ม    คห.ที่248)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 23 ส.ค. 2550
รวมโพสต์ : 783
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 670,900
รวม: 670,900 สาธุการ

 
กลายป่าช้าซื่อกะย้านแล้วบ่กล้าเอาปลาไปปิ้งดอกครับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 17 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  11 ธ.ค. 2551 เวลา 22:04:15  
        offline  ติดต่อหลังเวที  ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง ขึ้นบน ลงล่าง  
 
  สภาไนบักขามคั่ว   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50

   

Creative Commons License
ฟังนิทานก้อม หย่ำไนบักขามคั่ว --- เว็บบอร์ดอีสานจุฬาฯ