ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 20 พฤษภาคม 2556:: อ่านผญา 
ทานบ่มีใจตั้งสิหวังปองเป็นประโยชน์ใดน้อ หวังประโยชน์แต่บ่ทานทอดให้บุญสิได้ฮ่อมใด แปลว่า ไม่ได้ทำบุญทำทาน แต่คาดหวังจะรับผลบุญ ย่อมไม่ได้บุญ หมายถึง ควรหมั่นทำบุญ ทำทาน สม่ำเสมอ ด้วยตนเอง


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  นิทานพื้นบ้านอีสาน  
       นิทานพื้นบ้าน ในที่นี้ หมายถึงนิทานขนาดยาว อันเป็นเรื่องราวทางจินตนาการ ซึ่งเป็นเรื่องเล่าเพื่อความบันเทิง เพื่อเป็นคติคำสอน เป็นต้น เช่น ผาแดงนางไอ่ ขูลูนางอั้ว นางผมหอม ฯลฯ

     นิทานพื้นบ้านนี้ ความจริง มีเนื้อหาค่อนข้างยาว หรือบางเรื่องก็ยาวมาก ขนาดหมอลำ ลำทั้งคืนยันสว่าง ยังไม่จบ นั่นแหละ หากเล่าให้ละเอียดได้ ก็เป็นการดีทีเดียว แต่หากละเอียดไม่ได้ ก็คงเป็นเพียงเรื่องย่อ เพื่อให้รู้ว่า นิทานเื่รื่องนั้นๆ เกี่ยวกับเรื่องอะไร

    เชิญทุกๆท่าน ร่วมเล่านิทานพื้นบ้าน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย   นิทานเรื่อง : เรื่องนี่ บ่ทันได้มีซื่อเรื่อง  
  ต้องแล่ง  
  ตอบ 70 || ดู 8,520 ครั้ง  
 
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด + ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 17 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 785
ให้สาธุการ : 45
รับสาธุการ : 274,670
รวม: 274,715 สาธุการ
 
ลองเบิ่งเน๊าะ   เพิ่นบอกให้สานแหแปดศอก  จั๊กสิได้แหหือสิได้หวิง

ฝนตกรินอีมะล๊อกจ๊อกแจ๊กปานประปาหมู่บ้านกลางท่งกุลา   ย้อนว่าตกต่อกันมาตั้งแต่มื้อออกใหม่จนสิฮอดมื้อวันศีลน้อย   กะเลยพอมีน้ำมีไนเต็มท่งเต็มท่า   เหลียวไปทางได๋กะเหลี่ยมพาบ ๆ    เสียงสัตว์ยืนต้นทั้งหลายฮ้องเส็งกันกลบเสียงแม่เฒ่าจ่มให้เขยจารย์   ที่คาแต่นอนหม่นผ้าห่มใหม่ที่ซื้อมาตั้งแต่เดือนหกออกใหม่   ในราคาแปดหมื่นทอนบาทเดียวกับทองหนักอีกหกสลึง  
     "ผู้ได๋สิอยากไปน๊อบรรยากาศแบบนี่"   เลาฮ้องเสียงดังใส่แม่เฒ่าในใจ  
     "อีนาง  สูสินอนกินบ้านกินเมียงตี้"        แม่เฒ่าฮ้องขึ้นได้ยินเสียงอีหลี
จารย์ทำท่างัวเงียลุกขึ้นซาวหาแอบยาสูบ   ส่วนลูกสาวหล่านาข่อนโจมสิ่นตุ้มเอิกเข้าไปในครัวซาวหาข่องลอย   หน่อยบ่นานได้ยินเสียงอ้ายจารย์คูของอีหล่าคำแพงสูบลมตะเกียงจ้าวพายุดังอั๊ก ๆ ๆ   บ่ทันดนแสงนวลจ้าปานแสงหลอดหำงัวหน้าฮ้านหมอลำเคนฮุด   สมัยมาลำอยู่วัดตอนจารย์ถืกฮดเทื่อที่สองกะส่องปะทะใบหน้าเจ้าสาวออกใหม่เจ็ดค่ำ    เบิ่งคักแล้วกะว่าแม่นงามกว่าหมอลำบานเย็น ฮากแก่น  นางเอกหมอลำคณะรังสิมันส์    

   เขยน้อยจารย์คูควงเมียออกเดตหาใต้เขียดผ่าฝนริน    ท่ามกลางหมู่ดาวที่แนมเห็นตามช่องของก้อนขี้ฟ้าที่แนมบ่เห็น   แว็บหนึ่งคึดฮอดสมัยบ่ทันได้สิก   ยามมื้อเซ้าออกบินบาตพ้อแม่ออกน้อยมาแต่ไทตั้งแต่แลงวาน  กลับฮอดวัดฮอดยามจังหันกะได้สันต้มอึ่งเพ่าใส่ใบหมากขามอ่อน   กำลังใหย่กกขาอึ่งอยู่ดี ๆ ตาน้อยผั่นแนมไปเห็นแม่ออกน้อยผู่เก่าแนมเอ๊าแนมเอา   บ่คึดบ่ฝันว่ามื้อนี้สิได้พาแม่ออกมาหาใต้อึ่ง    มื้อนี้แห่งแม่นคัก   แนมไปทางได๋กะเห็นแต่อึ่ง  พุ้นกะอึ่งเพ่า   พี้กะอึ่งยาง ทางนั้นกะอึ่งบักแดง  
     "เขียดเสียไปไสเหมิด"  เลาคึดในใจ  
          เขยจารย์ซาวมาจับหูข่องถืกมือน้อย ๆ แต่กะบ่ตื่นยึ๊บ   จับข่องสั่นเบิ่งได้หลายเติบ  
     "เมียเถาะ"  เลาว่า  
          จารย์คูพาเมียดุ่งหน้าเมียเฮือน   พอไปฮอดตีนบ้านตาผัดแนมไปเห็นเขียดจะนาพี่กับน้องคู่หนึ่ง   ขี่หลังกันลอยน้ำมาเฮ็ดตาเหลี่ยมแม๊บ ๆ  
     "สัพเพสัตตา"  เลาบริกรรมในใจ  
          พอเบิ่งไปเบิ่งมา โอ๋  ห่ากินคนเอ้ย  บัดได๋แท้บ่แม่นพี่กับน้อง  
     "จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด"   เลาบริกรรมต่อ  
          มื้อหนึ่งจูงแขนเมียย่างลุยน้ำขี้ตมโพ่ไวปานนำหางัวเสีย    

ย่างฮอดเดิ่นบ้านเห็นแม่เฒ่านั่งเคี่ยวหมากมือหนึ่งเลือกบี้โตสิเอาไว้เฮ็ดแนว   จารย์คูมอดตะเกียงเจ้าพายุแล้วเอาไปแขนไว้หม่องเก่า  แล้วย่างหนีไปหาล้างตีนเปื้อนขี้ตมโพ่
        “ จั๊กสิฟ้าวไปหยัง   ไปไวมาไวโพดด๊อกก ... “   แม่เฒ่าจ่มให้บี้ฟัง
        “ กะจับข่องสั่นเบิ่งแน่เปี่ยง  คุณอีแม่ใหญ่สี ”  ลูกสาวหล่าเว้าใส่แม่  หัวผั่นดุดไปนอนตักแม่ปานเด็กน้อยเซานมใหม่
        “ มีลูกมีผัวแล้วอย่ามาหาเฮ็ดคือเด็กน้อย ไปหาเสี่ยผ้าให้จารย์เปลี่ยนพุ้น ”  ผู้เป็นแม่บอกลูกสาวหล่า  
        “ เบิ่งตี้นี่  ขี่ตมโพ่กะบ่ทันได้ล้างออก   ไป๊”  ผู้เป็นแม่ไล่ตื่ม   บ่ทันดนลูกสาวลุกปึ่งตึ่งขึ้น  ว่าแม่นสิไปล้างขี้ตมออกจากขา   มือหนึ่งซาวไปจับบี้น้อยโตหนึ่งขึ้นจากด้ง   ผั่นมีบี้โตใหญ่โตหนึ่งติดขึ้นมานำ  ลูกสาวหล่ายกขึ้นมาซอมเบิ่งตาแป๋วปานเด็กน้อยไปทัศนศึกษาสวนสัตว์   เห็นบี้สองโตหันดากจ้ำกันกะเลยเอามือดึงให้มันหลุดออกจากกัน
        “ เปี๊ยะ...”  ผู้เป็นแม่เอามือฟาดใส่ขาอ่อนลูกสาว
        “บ่แม่นแนว ..หนี ”  เลาว่า   ลูกสาวหล่าย่างไปฮ้านแอ่งน้ำ  ฮื้อสิ่นขึ้นจำกกขาเอาขันตักน้ำเทล้างขาเสียงดังโจ๊ก ๆ  ทางปากกะลำกลอนงิ้วต่องต้อนของเอื้อยบานเย็น ฮากแก่น  
        “ งิ๊วต่องต้นเขนอยู่แป๋ปาย ... งิ๊วต่องต้อน ... ”   เสียงลำดังเส็งกับเสียงไก่ขันกก
        “ยามกลางค่ำกลางคืนอย่าไปหาร้องหาลำ   มันคะลำ ”  แม่สอนลูกสาว
        “เอ๋า  บาดแม่ใหญ่นกน้อยคือลำตะยามกลางคืน ”  ลูกสาวหล่าว่าคืน  ผู้เป็นแม่เกือบสะมักคำหมาก
        “ อีแม่   มื้อวานนี้ข่อยเกียม้อนไห้เจ้าด้งหนึ่ง ยามมื้อแลงมาเปิดเบิ่งกะเหลียคือเก่า  ม้อนตกขะมะคนผู้ดีเลยกินหยังบ่ลงซะได๋บุ ”  ลูกสาวเว้ามาตั้งแต่ฮ้านแอ่งน้ำ
        “ เลี้ยงม่อนบ่ทันได้ฮู้โตลุกโตนอนน๊อ ... ”    แม่ใหญ่สีเว้าสู่บี้โตที่หลุดออกจากกันฟัง
เสียงไก่ขันฮ้องจั้นดังจ้อเข่ามากั่วเก่า   ลูกสาวหล่าเทอึ่งโฮมกันไว้โอ่งน้อยแล้วเอาเขียงปิดปากโอ่งไว้ แล้วย่างมาหาแม่   นั่งลงข้างแม่ดากบ่ทันได้อุ่นกะมีเสียงหนึ่งดังเอิ้นมาตะในเฮือน
         “ นาง...  แอบยาข่อยอยู่ไส ”    เสียงนี้คนคุ้นเหมิดบ้าน  โดยสะเพาะมัคทายก
         “ บ่เห็นละเน๊าะ   บ่ได้สูบนำ ”   ผู้เป็นเมียตอบลอดป่องแป้นขึ้นไป
         “ มาหาให้ข่อยดู๊ ”  จารย์เร่งรัด
         “ เซาสูบแน่กะดีดอก ถือซะว่าเข้าพรรษา ”  ผู้บ่เคยเข้าพรรษาบอกคนซาวพรรษา
         “ไว ๆ ”  ญาคูเก่าเร่งรัด   คันแม่นจัวน้อยถืกแส่แต่ดนแล้ว
         “หื่อ  ข่อยเก็บม้อนซ่อยอีแม่อยู่  อยากสูบกะหาเอาเอง”  ลูกสาวแม่ใหญ่สีเว้ากับม้อนสุก  เบิ่งท่าทางแล้วคือสิปกคองยากกั่วจัวน้อย
         “ มาหาจักคาวก่อน ”  วิริยะคือความเพียร  จารย์จำได้
         “ มื้ออื่นเซ้าเยี่ยวออกกะส่วงดอก จารย์เอ๊ย  ”   ควมเพียรของจารย์บ่เป็นผลย้อนเสียงนี่หล่ะ ส่วนลูกสาวหล่านาข่อนนั่งอมอิ้มเก็บม้อนสุกใส่จ่อเส๊ยย  ส่วนผู้อยู่เทิงเฮือนกะเกิดริษยาเขียดจะนาพี่กับน้องคู่นั้นขึ้นมาฮ่อม ๆ  บ่ทันพอคาวถืกกลิ่นยาสูบใบตองก้วยลอยมาหิ่น ๆ    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 85 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2553 เวลา 06:27:08  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อ๊อดโนนสูง    คห.ที่1)  
  จอมยุทธน้อย

ภูมิลำเนา : นครราชสีมา
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 22 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 224
ให้สาธุการ : 170
รับสาธุการ : 35,220
รวม: 35,390 สาธุการ
 
ฮ่าๆ จ๊วด ต่อเลยท่านอาจารย์

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2553 เวลา 06:43:04  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่2)  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,628
ให้สาธุการ : 8,065
รับสาธุการ : 1,594,680
รวม: 1,602,745 สาธุการ
 
บ๋า.. ให้มาหาแอบยา พะนะ จารย์คู คักน้อ
---------

ม่วนยุครับ สิได้แหไป Building Fish ยุดอก

ญ่าวต่อเลยครับ แหน้อยแหใหญ่กะแปดศอกคือกันล่ะครับ... ยามหว่านแห ต้องเอามาแปดศอกก่อน    





ลป. Building Fish = ตึกปลา

 
 
สาธุการบทความนี้ : 77 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2553 เวลา 08:36:21  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่3)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,095
ให้สาธุการ : 2,975
รับสาธุการ : 748,520
รวม: 751,495 สาธุการ
 
ก๊ากๆๆๆๆ จารย์น้อจารย์  บ่อแม่นเขาสิบอกให้เข้าพรรษา ลดละ
เบิ๊ดซุแนวฮั้น บ่อจั๊กบุเนาะ..ฮ่าๆๆๆ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2553 เวลา 09:59:17  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  จารย์ใหญ่    คห.ที่4)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : มุกดาหาร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 13 ก.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,168
ให้สาธุการ : 3,230
รับสาธุการ : 1,756,240
รวม: 1,759,470 สาธุการ
 
คุณป้าหน่อย:
ก๊ากๆๆๆๆ จารย์น้อจารย์  บ่อแม่นเขาสิบอกให้เข้าพรรษา ลดละ
เบิ๊ดซุแนวฮั้น บ่อจั๊กบุเนาะ..ฮ่าๆๆๆ


มาซอด เทื่อที่ 1000 อยู่นำจารย์พี้เนาะ ...
ฮ่าๆๆ อยู่วัดเผิ่นกะเข้าพรรษา มาอยู่บ้านยังสิถืกให้เข้าพรรษาอีกอยู่ พะนะ...

 
 
สาธุการบทความนี้ : 81 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2553 เวลา 11:30:20  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่5)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,095
ให้สาธุการ : 2,975
รับสาธุการ : 748,520
รวม: 751,495 สาธุการ
 
ซอดนำจารย์ พะนะ เหอๆๆๆๆๆๆ ..

ฮึแม่นนำ.ญาคู ต้องแล่งบุ๊ล่ะ

มาเฝ้า ย้านเลาป๋าฮ้างปานแพงตา..ซั้นดอก...ฮ่าๆๆๆ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 89 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2553 เวลา 11:35:24  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  จารย์ใหญ่    คห.ที่6)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : มุกดาหาร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 13 ก.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,168
ให้สาธุการ : 3,230
รับสาธุการ : 1,756,240
รวม: 1,759,470 สาธุการ
 
ป๋าฮ้าง ย้อนเข้าพรรษา กะบ่จัก...

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2553 เวลา 11:38:25  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ลุ่มดอนไข่    คห.ที่7)  
  อนุเซียน

ภูมิลำเนา : บึงกาฬ - หนองคาย
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 15 มิ.ย. 2553
รวมโพสต์ : 1,557
ให้สาธุการ : 2,415
รับสาธุการ : 637,540
รวม: 639,955 สาธุการ
 
จ๊วดดด...โลดครับคุณครูต่องแล่ง
หม่วนคุบเมฆแล้วบาดทีหนิ
เอาประสบการณ์ตอนสึกใหม่นี่หล่ะ...
มาเว้าโพดขะน้อยโลด...555+

 
 
สาธุการบทความนี้ : 80 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2553 เวลา 13:02:15  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่8)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,229
ให้สาธุการ : 3,850
รับสาธุการ : 2,247,290
รวม: 2,251,140 สาธุการ
 
จ๊วดให้อ้ายแต้งล่องครับ
อ้ายๆ บาดใดสิปล่อยงู อยากเบิ่งแล้ว

 
 
สาธุการบทความนี้ : 91 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2553 เวลา 13:05:18  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่9)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,095
ให้สาธุการ : 2,975
รับสาธุการ : 748,520
รวม: 751,495 สาธุการ
 
“ เลี้ยงม่อนบ่ทันได้ฮู้โตลุกโตนอนน๊อ ... ”

หลบมาอ่านอีกรอบ เห็นความจ่ม แม่เฒ่าเว้าให้ลูกสาว
คึดฮอดใหญ่คุณ(ยาย) ขึ้นมาหย่าวๆ ป้าหน่อยเคยคือกัน
ความอยากซอยเพิ่นกะเลยไปเกือม้อนให้ เหลือคือเก่า
งงคือกันเป็นหยังม้อนคือบ่อกินใบมอน ยายเลากะเลยว่า
ด้งได๋มันนอนกะอย่าซุเกือมัน เกือแต่ด้งได๋มันลุกอิหล่า

ม้อนลุก ม้อนนอน เบิ่งจั่งได๋น้อบาดนี่ญาคูเอย
ป้าหน่อยบ่อฮู้แท้ได๋ ใหญ่คุณกะบ่อซางบอกได๋
ฮึบอกแล้วบ่อจื่อบุ    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 81 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  08 ส.ค. 2553 เวลา 21:55:51  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8

   

Creative Commons License
เรื่องนี่ บ่ทันได้มีซื่อเรื่อง --- นิทาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)