ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 20 มิถุนายน 2556:: อ่านผญา 
เชื้อหมากต้องบ่ห่อนหล่นไกลกก แนวผมดกบ่ห่อนเป็นหัวล้าน แปลว่า ลูกกระท้อน ย่อมหล่นไม่ไกลต้น เชื้อสายคนผมดก หัวย่อมไม่ล้าน หมายถึง ผู้นำ ประพฤติตนเช่นใด ผู้ตาม มักจะประพฤติตนเช่นนั้น ผู้นำ พึงประพฤติตนเป็นตัวอย่างที่ดี


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  นิทานพื้นบ้านอีสาน  
       นิทานพื้นบ้าน ในที่นี้ หมายถึงนิทานขนาดยาว อันเป็นเรื่องราวทางจินตนาการ ซึ่งเป็นเรื่องเล่าเพื่อความบันเทิง เพื่อเป็นคติคำสอน เป็นต้น เช่น ผาแดงนางไอ่ ขูลูนางอั้ว นางผมหอม ฯลฯ

     นิทานพื้นบ้านนี้ ความจริง มีเนื้อหาค่อนข้างยาว หรือบางเรื่องก็ยาวมาก ขนาดหมอลำ ลำทั้งคืนยันสว่าง ยังไม่จบ นั่นแหละ หากเล่าให้ละเอียดได้ ก็เป็นการดีทีเดียว แต่หากละเอียดไม่ได้ ก็คงเป็นเพียงเรื่องย่อ เพื่อให้รู้ว่า นิทานเื่รื่องนั้นๆ เกี่ยวกับเรื่องอะไร

    เชิญทุกๆท่าน ร่วมเล่านิทานพื้นบ้าน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย  
นิทานเรื่อง : นิทานเรื่อง เทวดาบ่คึด (รวมนิทาน จารย์ใหญ่) (คลิกอ่านบทความต่อเนื่อง)
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่110)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,105
ให้สาธุการ : 3,070
รับสาธุการ : 784,980
รวม: 788,050 สาธุการ
 
คุณจารย์ใหญ่:
มีแต่คนงง เนาะ งงนำเเล้วล่ะ..


งงนำควมคึด ดอกว้า

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  18 พ.ค. 2554 เวลา 22:07:48  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  จารย์ใหญ่    คห.ที่111)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : มุกดาหาร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 13 ก.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,168
ให้สาธุการ : 3,230
รับสาธุการ : 1,820,960
รวม: 1,824,190 สาธุการ
 
คุณป้าหน่อย:
คุณจารย์ใหญ่:
มีแต่คนงง เนาะ งงนำเเล้วล่ะ..


งงนำควมคึด ดอกว้า


ความคึดผู้เขียนนิทาน หรือความคึดพ่อใหญ่ในนิทาน ครับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 69 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  18 พ.ค. 2554 เวลา 22:50:41  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวน้อย    คห.ที่112)  
  สุดยอดฝีมือ

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 01 ก.ค. 2553
รวมโพสต์ : 437
ให้สาธุการ : 285
รับสาธุการ : 89,120
รวม: 89,405 สาธุการ
 
คุณจารย์ใหญ่:

บัดนี้เว้ากล่าวต้านจาต่อนิทาน           นมนานมาแต่หลังคราวกี้
ไกลจากนี้นานแท้อีหลี                    คราวนั้นมีมาณพน้อยสองเสี่ยวสหาย
ความเป็นตายฮักแพงกันแท้              แต่ว่าเฮียมสองเจ้านิสัยแตกต่าง
คือกันบ้างหากแม่นน้ำใจ                 สองอาศัยความฮักเป็นเสี่ยวแพงกันแท้

ต่างกันแหน่นั้นหากแม่นนิสัย            สองคนนี้ไผมันแตกต่าง
คนหนึ่งนั้นตั้งต่อสร้างบุญกศุลหนุนส่ง  ข้าวและน้ำเททอดให้ทาน
การใดอันมีประโยชน์                     บ่ได้โทษหากเพียรสร้างบ่ถอย
บ่ได้เคียดด่าป้อยชังให้ผู้ได๋             จิตใจเจ้าก็ดีแท้เบิกบาน

กล่าวถึงด้านคนสองสหายเสี่ยว         หากบ่เกี่ยวแวะข้องในเรื่องส่วนกุศล
มีแต่เอาตนเข้าหากินเล่นเที่ยว          ยังแต่บ่ได้โลภเลี้ยวโกงแท้ผู้ได๋
แต่ว่าใจบ่ฮ่ำฮอนทางนี้                  ก็หากเป็นจั่งซี้หลายปีเท่าชั่ว
สองก็เอาตัวเข้าทางแต่ไผมัน          เตือนกันต้านบอกหมู่แท้แต่สิทำ

หลายปีล้ำกรรมเถิงเวลาฮอด         สองมรณาเมี้ยนตายแท้บ่ยัง
ปาปังสร้างบญกรรมหนุนส่ง          อานิสงค์ส่งให้ไผได้อย่างได๋
ก็หากไปเกิดก้ำตามแห่งไผทำ      ผู้หนึ่งไปเกิดก้ำเมืองฟ้าอยู่สวรรค์  
วันคืนสุขทุกข์บ่มีมาใกล้              อันใดนั้นก็สำราญสถิตอยู่

ส่วนว่าหมู่ผู้สองนั้น                   บุญบ่สร้างคราวกี้แต่เป็นคน
กรรมดลให้เป็นเพศแห่งหนอน      ก็หากนอนอยู่น้ำในคูตรแช่อาจม
ก็หากสาสมแล้วแนวไผสร้างก่อ    เว้าต่อหน้าไปเรื่อยคอยฟังถ้อนพวกหมู่เฮา
กล่าวฮอดเทวาเจ้าผู้เคยฮ่วมเป็นสหาย คิดอยากผายโผดให้เสี่ยวแท้แต่หลัง

จึงได้แยงยังโลกโลกาพื้นต่ำ              ไปกล่าวคำว่าเว้าถามแท้ต่อหนอน
เป็นจั่งใดน้อเพื่อนเฮาเคยเตือนบอกเล่า  คราวเมื่อหลังแต่กี้สังแท้บ่ฟัง
บาดนี้เนาอยู่ยั้งทุกขังแช่คูตร             มีแต่แนวบูดเปื้อนเหม็นซ้ำกะพ่องกัน
หนอนเลยจำนรรเว้าจาต่อเทวา          ข้าหากเสวยสุขทุกข์บ่มีเด้ท่าน

อาหารนั้นก็ใหลเองเข้าปาก               บ่ได้ยากแท้แท้มืนตาขึ้นกะแหม่นกิน
คุยกันหมดทุกสิ้นความคิดเห็นแตกต่าง  ก็หากลาเลิกร้างห่างไปคนทาง
ต่างคนต่างอ้างเห็นไปคนละแง่           พ่อแม่พี่น้องฟังแล้วให้หิ่นตรอง
ผู้หนึ่งสุขอยู่ห้องสวรรค์พรหมเทวโลก   ผู้หนึ่งอยู่โจกโหลกน้ำนอนขี้เน่าเหม็น

ก็หากเห็นว่าดีแท้มีแต่อาหาร            สุขสำราญคือกันหม่วนยินยอแย้ง
ผู้หนึ่งแปงทางขึ้นทางดีคือว่า        คึดเบิ่งเด้อพี่น้องสิคือข้าว่ากลอน แหน่บ่น้อ..
เผิ่นจั่งว่าคนเฮานี้มีหลายต่างๆ       เปรียบดังบัวบานบ้างมีแท้สี่ประการ
อวสานสุดท้ายลาลงสาก่อน          บ่อนใดมันคลาดเคลื่อนคาข้องให้ซ่อยเติม แด่ถ้อน..ฯ

อันนี้ก็เป็นนิทาน บอกให้รู้ว่าคนเฮามีความคิดความมักบ่คือกัน ต่างกันไปแล้วแต่จริตของคน ไผมักดีกะได้ดี มักชั่วกะได้ชั่ว เปรียบดังสองสหายคราวนั้น พี่น้องเฮาไผสิมักสวรรค์ หรือสิมักแบบหนอนก็เลือกเอาเด้อ   คอยถ้าฟังเรื่องต่อไปครับผม.....จารย์ใหญ่  

.....เอามาลงให้อ่านอีกรอบเนาะครับ.....    


อ่านนิทานก่อน หลายคนหลายแบบแท้ ตั๋วต้มหลอกกันก็มี งึดหลาย

 
 
สาธุการบทความนี้ : 65 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  15 มิ.ย. 2554 เวลา 10:49:33  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่113)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,240
ให้สาธุการ : 3,865
รับสาธุการ : 2,329,060
รวม: 2,332,925 สาธุการ
 
อีเกียกะงึดนกน้อยคือกัน  งึดงึด..

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  15 มิ.ย. 2554 เวลา 11:04:54  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวน้อย    คห.ที่114)  
  สุดยอดฝีมือ

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 01 ก.ค. 2553
รวมโพสต์ : 437
ให้สาธุการ : 285
รับสาธุการ : 89,120
รวม: 89,405 สาธุการ
 
ให้งึดคน มางึดนกน้อย

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  15 มิ.ย. 2554 เวลา 11:51:05  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  จารย์ใหญ่    คห.ที่116) นิทาน เรื่องของลิง  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : มุกดาหาร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 13 ก.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,168
ให้สาธุการ : 3,230
รับสาธุการ : 1,820,960
รวม: 1,824,190 สาธุการ
 
นมนานหรือนานนมผ่านมาเเล้ว ในดงไพรกว้างใหญ่ มีหมู่สัตว์อยู่เฝ้าอาศัยซ้นเอนกนอง
มองทางใดมีแต่ไม้ลำสูงยาวใหญ่ ฝูงหมู่คนบ่ได้ใกล้ไกลแท้ย่างบ่เถิง
เหิงดนนานมาเเล้วหากเก่ากาลนานก่อน ตอนนี้ข้าสิเว้าเล่าเรื่องนิทาน
เป็นตำนานกล่าวขานให้พอฮู้ อ่านดูเอาเด้อท่านจารย์มาอีกเทื่อ
ยามเมื่อมาฮอดแล้วสิขอต้านต่อกลอน

............

ไปเฮ็ดเวียกก่อน มื้อเเลงสิมาต่อ พะนะ..ง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 51 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  14 ธ.ค. 2554 เวลา 10:27:24  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  จารย์ใหญ่    คห.ที่117) นิทาน เรื่องของลิง  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : มุกดาหาร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 13 ก.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,168
ให้สาธุการ : 3,230
รับสาธุการ : 1,820,960
รวม: 1,824,190 สาธุการ
 
นมนานหรือนานนมผ่านมาเเล้ว ในดงไพรกว้างใหญ่ มีหมู่สัตว์อยู่เฝ้าอาศัยซ้นเอนกนอง
มองทางใดมีแต่ไม้ลำสูงยาวใหญ่ ฝูงหมู่คนบ่ได้ใกล้ไกลแท้ย่างบ่เถิง
เหิงดนนานมาเเล้วหากเก่ากาลนานก่อน ตอนนี้ข้าสิเว้าเล่าเรื่องนิทาน
เป็นตำนานกล่าวขานให้พอฮู้ อ่านดูเอาเด้อท่านจารย์มาอีกเทื่อ
ยามเมื่อมาฮอดแล้วสิขอต้านต่อกลอน
มาฟังบ่อนสิจ้าวเข้าเรื่องนิทาน ในป่าดงพงไพรแต่กาลคราวกี้
ยังมีสำสัตว์เชื้ออาศัยกันแน่นอั่ง ยังเล่ามีวานรน้อยในไพรโดดเดี่ยว
มันก็เที่ยวซอกค้นหาเพื่อนคว่าแสวง มันก็ยกย่างย้ายเต้นไต่ทั้งโหน
จนว่ามาพานพบหมู่คณาสัตว์เชื้อ มีหลายซุมแซงแท้ช้างป่ามฤคี
มีทั้งนกปีกพร้อมไก่กาในป่า ทั้งกระต่ายเต่าน้อยหมู่เห็นแลนบ่าง
หลายๆอย่างพร่ำพร้อมสัตว์นั้นอยู่กัน มันนั้นพากันตั้งพากันอยู่คือครัวใหญ่
อาศัยเพิ่งกันแท้แลเยี่ยมต่อกัน
คราวนั้นลิงตัวมาขอเข้าฮ่วม มาขอเผิ่งเข้าซ้นมาขอเข้าอยู่อาศัย
ฝูงหมู่สัตว์ก็เล่าพากันให้ ยินดีให้มาอยู่หาอาหารแบ่งให้ลิงน้อยอยู่บ่เซา
ย้อนว่าวานรน้อยนิสัยดีบ่หลื่นหมู่  คอยฟังความพวกหมู่เว้าบ่ขัดแท้พ่องขีน
มันก็ยินดีแท้สุขสบายการเป็นอยู่ มีหมู่ฝูงพวกเพื่อนปันให้หมู่อาหาร
มันนั้นเนาว์ต้นไม้ไพรสณฑ์ต้นใหญ่ บ่ได้ลงฮอดล่างทางพื้นแผ่นดิน
สนุกกินสนุกเล่นกลางเว็นนอนหม่วน  กินและนอนท่อนั้นเทิงหง่าไม้อยู่สบาย
กลายมาหลายมื้อได้หลายสัตว์คึดว่า หวา อันว่าลิงโตน้อยคอยแต่กินบ่คือหมู่ อยู่สบายคักแท้ฉันนี้บ่ควร
ควรที่มันลงล่างไปหากินนำแหน่  แต่นั้นพรายสารช้างกุญชโรก็ต้านปาก จาต่อลิงน้อยๆมีคำเว้าค่อยจา
ช้างก็ว่าดังนี้ โตคือบ่ลงจากไม้ลงทางดินลองเบิ่ง อยู่แต่เทิงหง่าไม้สังแท้บ่ซ่อยหา
สังบ่ไปคือเพื่อนหาแนวกินปันแจก สังเล่าทำแปลกแยกบ่คือเพื่อนหมู่ฝูง
อันว่าลิงโตน้อยพอได้ยินก็คึดฮ่ำ ควรสิทำดังช้างเขานั้นว่ามา
ต่อแต่นั้นมันก็หากินแท้หาเองคือพวกหมู่ อยู่ในดอนดงด้าวคราวนั้นต่อมา
แต่ผลผลาไม้อาหารบ่ได้แบ่ง บ่เคยปันหมู่เพื่อนคือแท้ดังเขา
เอามากินเดียวแท้ไผมาขอกะขี้ถี่ แสนตระหนี่คักแท้หวงไว้ผู้เดียว
กวางมาขอบ่ให้ไผมาขอกระตามส่าง ท่างกระต่ายน้อยก็เลยเว้ากล่าวถาม
ถามต่อลิงคราวนั้น มันว่าลิงเอย เฮานี้เคยแบ่งให้ของกินหลายเทื่อ
มื้อนี้หาบ่ได้มาขอเพื่อนแบ่งกิน ลิงว่าบ่มีให้ไผหาจั่งได้ดื่ม จั่งได้กินแท้ๆบ่มีให้ว่ามา
ฝ่ายทางเต่าจั่งได้เว้าต้าต่อวานร เป็นหยังลิงจั่งเว้าคือบ่เคยอาศัยหมู่โตคือเฮ็ดจั่งซั่นสังแท้ส่างบ่อาย
ลิงนั้นจาตอบต้านชีวิตไผก็ฮักอยู่ เฮาก็หวงเผื่อแท้ชีวิตข้อยผู้เดียว
ยามนั้นหม่ายๆหน้าฝูงสัตว์พากันเบื่อ เหลือแฮงเคยซ่อยไว้คราวกี้แต่หลัง
นับตั้งแต่มื้อนั้นเขาก็หน่ายชังลิง บ่มีไผสุงสิงดังเดิมคือกี้
บ่มีไผสนใจซ้ำบ่มีเลยพวกหมู่ คึดเบิ่งดู้พี่น้องนิทานเรื่องว่าจั่งใด๋
จารย์ใหญ่มาถึงนี้ลาลงพักผ่อน ตอนหน้าพุ้นนนนนนนนนนนน สิมาต้านต่อนิทาน พะนะ.............

 
 
สาธุการบทความนี้ : 56 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  14 ธ.ค. 2554 เวลา 20:26:01  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่118)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,240
ให้สาธุการ : 3,865
รับสาธุการ : 2,329,060
รวม: 2,332,925 สาธุการ
 
จารย์..หานิทานมาให้อ่านแน..

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  20 ก.ค. 2555 เวลา 19:44:20  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  จารย์ใหญ่    คห.ที่119)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : มุกดาหาร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 13 ก.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,168
ให้สาธุการ : 3,230
รับสาธุการ : 1,820,960
รวม: 1,824,190 สาธุการ
 
คุณอีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}:
จารย์..หานิทานมาให้อ่านแน..


บ่ว่างทิด ปราบหญ้าอยู่ พะนะ...

 
 
สาธุการบทความนี้ : 28 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  20 ก.ค. 2555 เวลา 19:55:50  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ลุ่มดอนไข่    คห.ที่120)  
  อนุเซียน

ภูมิลำเนา : บึงกาฬ - หนองคาย
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 15 มิ.ย. 2553
รวมโพสต์ : 1,560
ให้สาธุการ : 2,425
รับสาธุการ : 665,810
รวม: 668,235 สาธุการ
 
คุณจารย์ใหญ่:
คุณอีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}:
จารย์..หานิทานมาให้อ่านแน..


บ่ว่างทิด ปราบหญ้าอยู่ พะนะ...


ปราบเฮ็ดหยังหญ้า
ปล่อยควาย...ลุยโลดเปียงจารย์

 
 
สาธุการบทความนี้ : 26 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  20 ก.ค. 2555 เวลา 20:50:01  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13

   

Creative Commons License
นิทานเรื่อง เทวดาบ่คึด (รวมนิทาน จารย์ใหญ่) --- นิทาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)