ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 23 เมษายน 2562:: อ่านผญา 
สอนให้หมีกินเผิ้งอายหมีมันสิว่า สอนให้ปลามุดน้ำมันสิเย้ยเสียดสี แปลว่า สอนให้หมีกินผึ้ง หมีหัวเราะเยาะเอา สอนให้ปลามุดน้ำ ปลาจะเย้ยเสียดสี หมายถึง รู้ไม่มาก รู้ไม่ถ่องแท้ อย่าได้โอ้อวดความรู้


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  วิถีชีวิตชาวอีสาน  
       ดินแดนอีสาน มีวัฒนธรรม ประเพณี เฉพาะตน มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ที่เรียบง่าย ท่ามกลางความแร้นแค้น ชาวอีสาน มีความเป็นอยู่เช่นไร ใช้ชีวิตอยู่เช่นไร สร้างศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณีเช่นไรขึ้นมา

     แต่ละจังหวัด แต่ละสถานที่ อาจมีวิถีชิวิต ความเป็นอยู่ ที่แตกต่าง ตามลักษณะพื้นที่ หรือธรรมชาิติที่มีอยู่ แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งหมด ล้วนคือวิถีชิวิตแห่งชาวอีสาน

     เชิญทุกๆท่าน ร่วมเขียนบทความ เรื่องสั้น เล่าวิถีชิวิต ความเป็นอยู่แห่งชาวอีสาน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย   มาเว้าผญากันเด้อพี่น้องเด้อ  
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่862) ข้าวสามฮวง  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,638
ให้สาธุการ : 8,145
รับสาธุการ : 4,510,510
รวม: 4,518,655 สาธุการ

 
ณ ท่งนาฟากห้วย ข้าวฮวงงาม เหลืองอร่าม
เม็ดต่งงาม ย้อยระย้า นาข้าวอุดมผล
ชาวนาเป็นสุขล้น ในผลงาน ชื่นบานเบิก
รอเพียงฤกษ์ดีแย้ม เกี่ยวข้าว ขึ้นเล้าฉาง

จักกล่าวถึงฟากข้าง นกแขกเต้าฝูงมโห
ได้โผผินบินลง จิกกิน มวลเม็ดข้าว
กินแต่เช้า ฮอดงาย สบายอิ่ม
ได้ซิมรสแซบซ้อย หอมกุ้มข้าวใหม่งาม
แล้วก็ลงกินน้ำ ในห้วยใหญ่ แม่นที
จึงได้จรลีกลับ สู่คอน เนายั้ง

หลังจากกินงายแล้ว ชาวนา แวะลงท่ง
เพื่อประสงค์เบิ่งข้าว ฮวงตุ้ม ต่งงาม
เลาะฮอดก้ำ ไฮ่ที่นก ลงจิกกิน
ใจก็วินงวยงง เม็ดข้าวหาย มลายม้าง

มื้อลุน จึงได้สังเกตตั้ง เฝ้าระวังคอยจอบเบิ่ง
ถ่าบ่เหิง ก็เห็นนกแขกเต้า ฝูงมากบินมา
ต่างพากันกินข้าว ฮวงงาม จนท้องอิ่ม
ซิมแซบซ้อย แขกเต้าก็ต่าวกลับ
พึบพับโผบินขึ้น จากนาถลาแอ่น
แวนแว๊กฮ้อง เสียงก้องทั่วท่งนา

ฝ่ายพญานกแขกเต้า ได้คาบเอาฮวงข้าว สามฮวงบินกลับต่าว
ชาวนาเห็น แล้วประหลาดใจย้าว “นกแขกเต้า คือโลภหลาย (แท้น้อ)”
จึงได้คิดต่อตั้ง สังเกตเฝ้าระวัง ฝูงแขกเต้าอีกมื้อใหม่
มื้อได๋ได๋ก็ละม้าย เป็นเช่น ดั่งเดิม (แท้แหลว)

ชาวนาจึงริเริ่ม สร้างบ่วงกับดัก
จำกัดให้ดักโดน ถืกพญานกแขกเต้า
แล้วก็นั่งเค้าเม้า เฝ้าระวัง อยู่หลังพุ่ม
หวังสิกุมจับไว้ แขกเต้าผู้พญา (นั่นเยอ)

ถึงเพลาแรกเริ่ม อรุณเบิกสุรีย์แสง
ประภัสสรแสดแดง เบื้องบูรพาภาค
พระพายพร่าง รำเพย ติณชาติ
สรรพสัตว์เยื้อง วีถีชีพ ครองชีวา


กล่าวถึงพญานกแขกเต้า พาฝูงออกกินข้าว ในท่งนา น้อหม่องเก่า
ตนอิ่มแล้ว ก็คาบเอาฮวงข้าว สามช่อ เช่นเคย
แล้วก็เลยแวะถ่า รอหมู่ฝูงอยู่คันนา หัวตอน้อย น้อหม่องเก่า
ขาพญานกแขกเต้า เลยติดบ้วง บ่วงชาวนา (ซั่นแหลว)

นกพญาฮู้โตแล้ว แจ้วเสียง เตือนพวกหมู่
อย่าอิดูเฮาถ่อน ให้ฝูงท่าน ฮีบฟ้าวหนี
ฝูงนกก็เร็วรี่ บินหนี ฟ้าวฟั่ง
ถิ่มไว้หลัง เพียงพญานกแขกเต้า กับฮวงข้าว สามฮวง

ชาวนาไปเบิ่งบ้วง แล้วถามทวงเหตุประหลาด
“ชาติที่นกเยี่ยงเจ้า คือมักโลภ โพดหลาย
กินอิ่มงาย ยังบ่พอ ยังคาบคืน กลับเมือด้วย
คาบเอาสามฮวงข้าว บินเมือกลับต่าว
ท้องเจ้าก็น้อยๆ โตเจ้าอิ่มบ่เป็น ซั่นบ้อ”


นกก็ตอบต่อตั้ง ประเด็นถาม แถลงเหตุ
“เจตนาข้าน้อยมีแท้ สามประการ
ฮวงที่นึงนั้น สำหรับใช้หนี้เก่า
ฮวงที่สองนั่นเล่า ให้เขากู้สืบทึน
ฮวงที่สาม ฝังไว้ เป็นขุมทรัพย์มหาศาล
บ่ได้มีโลภหลาย ดั่งคำ ท่านแจงเว้า”


“อันว่าเจตนาเจ้า สามประการ ที่ต้านบอก
เฮาบ่ฮู้อรรถเนื้อ ความเลศแห่งนัย
จงแจงไขแถลงต้าน อธิบายให้แจ้งแหน่
อธิบายขยายแก้ ในข้อกังขา เบิ่งดู้”


“บิดา มารดา นี่ มีพระคุณเกินต้านกล่าว
เปรียบคือเฮาเป็นหนี้ เพิ่นนั่นชั่วชีวี
ข้าวฮวงนี้ ข้อยเอาไปใช้หนี้เพิ่น
เพิ่นเคยคาบข้าวป้อน โตข้อยจนใหญ่มา

บุตราน้อย ปีกบินบ่ทันแข็ง
เฮาเลี้ยงดูฟูมฟัก ป้อนอาหารทุกแลงเช้า
ข้าวฮวงนี้ ข้อยเอาไปป้อนลูกอ่อน
ลูกใหญ่แล้ว สิเลี้ยงตอบ เช่นดั่งเฮา

ฝูงนกเฒ่า ชราภาพ บินบ่ไหว
ไผผู้ดูแลหลิง สิได้บุญหลายเท่า
ข้าวฮวงนี้ ข้อยเอาไปให้ทานเพิ่น
เปรียบคือฝังทรัพย์ไว้ ภายหน้า บุญหลาย ”


ชาวนาได้  ฟังอรรถาธิบาย  ก็เลื่อมใส ใจเต็มอิ่ม
อุ้มนกอย่างนุ่มนิ่ม ปลดแก้ บ้วงจากขา
โมทนาธรรมแล้ว ทำบุญเสริมตื่ม
มอบไฮ่ข้าว เหมิดเกี้ยง เป็นทาน
พญานกรับทานแล้ว ก็มอบคืน ให้ดังเก่า
รับไว้เพียงไฮ่ข้าว แปดไร่ ไว้เลี้ยงฝูง

นี่ล่ะน้อลุงป้า ผญาครูเพิ่นพาว่า
“คุณบิดา มารดานี่ หนักเกิ่งธรณี ไผผู้ยำเยงนบ หากสิเฮืองมื้อหน้า
คันว่าได้ดีแล้ว อย่าลืมคุณพ่อแม่ เพิ่นหากเลี้ยงแต่น้อย ถนอมให้ใหญ่สูง"

ฝากพ่อลุงแม่ป้า อาวอาน้องพี่ ผญาธรรมมื้อนี้ ฟังแล้ว ฮิ่นตรอง... เอาเด้อ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 293 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  14 ต.ค. 2551 เวลา 23:41:15  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่863) สามัคคีคือพลัง  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,638
ให้สาธุการ : 8,145
รับสาธุการ : 4,510,510
รวม: 4,518,655 สาธุการ

 

ยังมีนายพรานเฒ่า มือฉมังห่างนกป่า
คอยออกล่า ดักห่าง จับนกขาย
มื้อนึง เลาย่างย้าย เลาะเลียบป่าละเมาะ
ประจวบเหมาะเห็นนก กระจาบหลาย ฝูงใหญ่แท้
แลเห็นแล้ว มื้อลุนลอบขึงข่าย
หมายจับนกฝูงนี้ ขายเลี้ยง ครอบครัว
ฝูงนกมัวกินข้าว แซบหลายสบายผ่าง
ลืมระวัง ภัยฮ้าย พวมใกล้ กายมา
ได้เวลาเหมาะแล้ว พรานก็ดึงสลักข่าย
จับนกได้ หลายแล้ว ก็ต่าวเมือ

กล่าวถึงนกกระจาบเซื้อ หัวหน้าหมู่ ผู้พญา
บินตรวจตราสังเกตพบ บริวาร ลดเหลือน้อย
จึงเผยถ้อย วาจาต้านกล่าว
"บริวารของเฮา คือมาลดเหลือน้อย เป็นย่อนเหตุหยัง?"

เมื่อได้ฟังคำต้าน บริวารขานกล่าว
"ถืกนายพรานดักเอา ติดข่ายเลาทุกมื้อ จึงเหลือหน่อย ลดถอย"

พญานก ได้ฟังถ้อย คำตอบบริวาร
คิดสงสารหมู่นก ที่ตกตายมลายม้าง
จึงบอกทางสำหรับรอด ปลอดภัย หนีจากข่าย
"นับแต่นี้ต่อไป ให้หากินเป็นหมู่พร้อม เพรียงเพียบสามัคคี
ให้มีนกหัวหน้า นำฝูงทุกหนแห่ง
อย่าสุได้แก่งแย่ง แตกม้างทะเลาะกัน
หากนายพราน ดักได้ ติดข่ายใหญ่ ให้โฮมรวม
ร่วมประสานแฮงกาย บินยอข่าย ยกขึ้นฟ้า
แล้วให้พากันขึ้น สู่ปลาย ยอดไผ่
ข่ายสิติดยอดไม้ ปลอดภัยแล้ว ให้บินหนี
สามัคคีคือทางรอด คือพลังอันยิ่งใหญ่
หมู่นกเอ้ยจงจำไว้ นำไปใช้ ให้เกิดผล (เด้อ)"


ตั้งต้นแต่มื้อนั้น ฝูงนกสามัคคี
โฮมพลังกัน ยอข่ายค้างปลายไม้
พากันบินหนีได้ ปลอดภัยทุกๆเทื่อ
ได้คืนเมือต่าวบ้าน ย่อนเพรียงพร้อม สามัคคี

แสงสุรีย์โชติ ทอทาบ พนาพฤกษ์
กาลเวลา ทาบทอ บ่รอยั้ง
อนิจจัง สังขารนี่ บ่จีรัง บ่มั่นแก่น
สัตว์ก็แวนเวียนว่าย วนรอบวัฏฏะวน


ดนนานได้ มื้อใหม่ ต่อมา
ฝูงนกบินถลา โผผิน ลงกินข้าว
โตนึงถืกลมน้าว ซวนเซ บินเป๋ป่าย
เสียหลักไปถืกต้อง ตีนเหยียบ หัวอีกโต  
นกโตนั้น หัวสักกะเทียมจิ่น
ปิ้นลุกขึ้น สูนเคียด อย่างแฮง
นกก็แวงโวฮ้อง ป้อยด่าห่ากินหัว
บังอาจเหยียบหัวกู ลบหลู่ด้วยบาทเท้า

นกเสียหลักก็เว้า เฮาบ่ได้ตั้งใจ เหยียบหัวไผ จักกะหน่อย
เป็นหยังจั่งได้ป้อย ด่าข้อยให้เสียหาย
บ่อยากอายชาวบ้าน วงศ์วานนกกระจาบ
หลาบแล้วข้อย บ่ขอร่วม เสวนา

นกหัวหน้า ได้ตักเตือน ว่ากล่าว
ให้พากันคิดยาวๆ อย่าสะคิดสั้นๆ ให้หันหน้า จารนัย
ให้อภัย อดโทษ อย่าโกธา เคืองขุ่น
ให้เมตตาการุณ ซ่อยเกื้อกูลกันไว้ ฮักมั่น แพงกัน

แต่ว่านกสองโตนั้น เคียดให้กัน แม่นบักใหญ่
ต่างบ่ยอมอภัย ถกเถียงกันพ่องด่าป้อย เพม้าง แตกกัน
หมู่สหายนกสองโตนั้น ก็แตกกันเป็นสองฝ่าย
บ่ลงรอยกันได้ มัวอ้างว่าโตดี

หัวหน้านกโศกีเศร้า มองเห็นภัย สิกายผ่าน
จึงได้พาบริวาร ผู้เชื่อคำโอวาท บินผาด ผ่ายหนี
นกอวดดีสองฝ่ายก้ำ ก็หากิน สืบต่อ
พอมาฮอดหม่องห่าง ดางด้าย ข่ายแห

นายพรานแลเห็นแล้ว ได้ทีจึงลงข่าย
ข่ายก็คุมครอบไว้ เหมิดเกี้ยง กระจาบฝูง
นุงนังหนิ่ง เกี่ยงกัน อวดเบ่ง
คันว่าสูเก่งแท้ ให้บินขึ้นฝ่ายเดียว เบิ่งดู้

นกอวดรู้ อวดเก่ง ติดในดาง
ขาดความสามัคคี บ่ห่อนบินหนีได้
ถืกนายพรานจับไว้ เอาไปขายฆ่าแกงอ่อม
ตายเหมิดฝูง ย่อนบ่พร้อม ทะลายม้างสามัคคี


นี่ล่ะน้อพี่น้อง คองผญาเพิ่นพาว่า
"ให้สามัคคีกันไว้ คือข้าวเหนียวนึ่งใหม่   อย่าได้เพแตกม้าง คือน้ำถืกข้าวเหนียว
ให้กลมเกลียวเหนียวแน่น สามัคคีตั้งต่อ   อย่าได้ก่อเภทฮ้ายทะลายม้างแตกกัน"

 
 
สาธุการบทความนี้ : 363 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  17 ต.ค. 2551 เวลา 13:01:36  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ผู้บ่าวเฮิ่ม    คห.ที่864)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 23 ส.ค. 2550
รวมโพสต์ : 783
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 665,220
รวม: 665,220 สาธุการ

 
เข้ากับสถานการณ์ในปัจจุบันครับ
ข้าศึกเข้าตีจากรอบด้าน คนไทยยังมานั่งเถียงกันอยู่น้อ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 18 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  18 ต.ค. 2551 เวลา 01:40:34  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่865) อึ่งกับงัว  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,638
ให้สาธุการ : 8,145
รับสาธุการ : 4,510,510
รวม: 4,518,655 สาธุการ

 

กาลครั้งนึงนั้น...
ณ ท่งกว้าง หญ้าเขียวงามอั้วลั้วอ่อน
อรชรอ้อนแอ้น ไหวพลิ้ว ลิ่วลู่ลม
ดอมดมดอก ดารดาษดวงหอม
ตอมเกสร กลีบผกา มาลาไม้

แดนต่ำใต้ โลกาฟ้าหย่อนหย่อน
ตาเว็นจรอ่วยขึ้น ทอทาบบูรพา
เมฆาล่อง ไหลวนบนฟ้าใหญ่
ชีวิตในโลกหล้า ป่ากว้าง เริ่มบทจร

กล่าวถึงอึ่งอ่อนน้อย วัยเยาว์ ครอบครัวนึง
อึ่งน้อยน้อย ลาอึ่งแม่ ออกหากิน
ออกจากดินคือบ้าน เฮือนซานหม่องเนาอยู่
สู่ท่งกว้าง ป่าหญ้า หาอาหาร
สุขสำราญแซบซ้อย ต้อยแมลง สำแดงเดช
เลสเล่นลิ้น เลียต้อย สอยแมลง

ยังมีงัวแดงโตด หากินยอดหญ้าอ่อน
ลมวีวอนพัดต้อง งัวแดงจ้อง เฝ้าและเล็ม
สุขเกษมแซบซ้อย อ้อยอิ่ง จรลี
งัวแดงโตดโตพี ดุ่มเดินดินด้าว
งัวสี่เท้า บ่ระวังสังเกตฮ่อม
ตีนจึงกอมเหยียบแต้ แบ๋ท้อง อึ่งอ่อนวัย

โตนึงตายไปแล้ว โตสองถืกเหยียบต่อ
สามสี่ห้าตายม่อล่อ เหลือรอดเพียงโตเดียว
อึ่งก็เหลียวแลหลิ่ง หนทางกลับต่าว
กระโดดกลับฟั่งฟ้าว เมือบ้านหาแม่ตน

แม่ฉงนแปลกใจแท้ สอดสายตาเหลือบแล บ่เห็นลูกน้อกลับต่าว
เห็นลูกน้อยผู้อ่อนเยาว์ เพียงโตเดียวท่อนั้น ผันผ่ายต่าวมา
แม่จึงวาจาต้าน ขานคำ เอ่ยถามลูก
"พี่และน้องของเจ้า หายไปไส
หรือว่าคนใจร้าย จับไปแกง ต้มปิ้งจี่
หรือว่ามีภัยฮ้าย อื่นแท้ แมนแนวได๋ (บอกแม่มาดู้ลูกเอ้ย)"


"อีแม่เอ้ย...
ลูกเห็นสัตว์ฮูปฮ้าย โตใหญ่มหึมา
บาทาใหญ่ตีนโต ปาดทิโธ ประหลาดล้น
มันหากวนเวียนฮอบ หากินคำบักใหญ่
มันได้เหยียบพี่น้อง ตายเกี้ยง บ่เหลือ
ลูกต่าวเมือมาได้ หวิดรอดชีวิต
นับว่าโชคอำนวย ช่วยชูหนุนค้ำ"


ได้ฟังคำลูกเว้า อึ่งผู้เขลา ปัญญาโง่
คึดว่าโตใหญ่เลิศ สูงล้ำกว่าไผ
เข้าใจว่าตนนี่ บ่มีผู้มาเทียม
ย่อนเห็นเพียงแมลง หมู่หนอนโตน้อย
จึงได้วาจาถ้อย ถามความ สืบต่อ
"สัตว์ที่ว่าใหญ่กะด้อ มันใหญ่แท้ท่อได๋"

ลูกจึงเผยคำให้ วาจาต้านกล่าว
"ใหญ่กว่าแม่หลายเท่า จริงแท้อีหลี"

แม่บ่อรีรอซ้า พองโตให้สูงใหญ่
แล้วก็ไถ่ถามลูก "ใหญ่พอแล้ว หรือบ่น้อ"

พองโตขึ้น ปานได๋กะบ่ท่อ
ใหญ่บ่พอสิเทียบ เทียมเท่าโตงัว  
อึ่งก็มัวพองขึ้น หวังพุงใหญ่ ยืดขยาย
อึ่งเลยท้องแตกตาย ย่อนบ่เจียมตนตั้ง

ฟังเอาเด้อพี่น้อง คองผญาเพิ่นพาว่า
ผญาครูเพิ่นสอนไว้ ฟังแล้วฮิ่นตรอง...
"ชื่อว่าจันทร์เพ็งแจ้ง บ่ปานแสงสุริเยศ   แสงกระบองหมื่นเล่ม บ่ปานแจ้งแห่งเดือน”
“แนวหลานหล่อนบ่ปูนปานเจ้าย่า    เด็กน้อยฮู้ตั้งล้านบ่ปานเถ้าผู้เดียว"

 
 
สาธุการบทความนี้ : 325 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  21 ต.ค. 2551 เวลา 12:11:22  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ผู้บ่าวเฮิ่ม    คห.ที่866)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 23 ส.ค. 2550
รวมโพสต์ : 783
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 665,220
รวม: 665,220 สาธุการ

 
ขอให้มีสติคิด เหนือฟ้ายังมีฟ้า
ได้ข้อคิดดีในการทำมาหากิน

 
 
สาธุการบทความนี้ : 20 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 ต.ค. 2551 เวลา 12:02:02  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่867)  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,638
ให้สาธุการ : 8,145
รับสาธุการ : 4,510,510
รวม: 4,518,655 สาธุการ

 


ผู้ข้าฯขอนบนิ้ว ยอนอบประนมณต
ก้มกราบบาทบังคม สิรสา นมาน้อม


สมเด็จพระจุลจอมเกล้า พระปิยะของไทเฮา เหนือเกล้าปกกระหม่อม
พระผู้จอมทัพไท้ ปกไทยหล้า ให้ฮ่มเย็น
พระผู้เป็นมิ่งแก้ว ประชาราษฎร์ ฮักหอม
พระผู้จอมราชันย์ อวตารสู่แดนด้าว
พระผู้เกลาให้สิ้น แผ่นดินไทยให้เลิกทาส
พระผู้ปราชญ์แก่นแก้ว ดำริเลิศกว้างไกล
พระผู้รักษ์สยามไว้ บ่เป็นทาสเชลยเขา
พระผู้เอาการรถไฟ เข้าสู่ไทย ให้เฮาใช้
พระผู้ดำริให้ ตั้งโรงเรียนทั่วไทย ให้เฮาได้ เรียนเขียนอ่าน
พระผู้แปลงบริหาร การปกครองภูมิภาค ให้คงมั่น ทันยุคกาล
พระผู้สานก่อตั้ง โทรเลข ไปรษณีย์
พระผู้สานไมตรี ผูกสัมพันธ์ต่างประเทศ
พระผู้เมตตาล้น ประชาชน ได้ลือซ่า
พระผู้เกียรติเกริกฟ้า ประชาเอิ้น "พุทธเจ้าหลวง"


พุทธศักราชล่วง สองสี่ห้าสาม
ตุลาคม เดือนงาม ยี่สิบสาม คือวันที่
พระผู้ปียะไท้ เสด็จสู่สรวงสวรรค์
พสกโศกจาบัล กำสรวล ครวญสะอื้น
ปานดังพื้น ธรณีไหวหวั่น
สมเด็จพระทรงธรรม์ สู่สวรรค์ชั้นฟ้า ประชาราษฎร์ เฝ้าฮ่ำฮอน

 
 
สาธุการบทความนี้ : 336 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  22 ต.ค. 2551 เวลา 23:02:45  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  เซียงน้อยหนองข้อง    คห.ที่868) บุญกองใหญ่  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 11 เม.ย. 2551
รวมโพสต์ : 731
ให้สาธุการ : 795
รับสาธุการ : 2,633,820
รวม: 2,634,615 สาธุการ

 
    
              

     ออกพรรษาลาพระเจ้า  มาพากันเอาบุญกองใหญ่
สะสมทุนเอาไว้  หวังได้ขึ้นสู่สวรรค์
บุญกฐินสามัคคีนี่นั่น  ให้มาโฮมกันเป็นเจ้าภาพ

หนีจากบาปไฟฮ้าย  กะหวังย้ายสู่นิพพาน
ปีหนึ่งมีเพียงหนึ่งเดือนท่อนั่น  ให้พากันใจจดจ่อ
บุญกฐินนี่น้อ  หากมีอยู่ทั่วบ้าน  ขอเชิญท่านได้ฮ่วมมือ กันเด้อ
พุทธศาสนิกชนเอ้ย


การทอดกฐินเป็นประเพณีที่สำคัญของพุทธศาสนิกชนอย่างหนึ่ง
นิยมทำกันตั้งแต่วันแรมหนึ่งค่ำเดือนสิบเอ็ดไปจนถึงกลางเดือนสิบสอง

เซียงน้อย หนองข้อง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 302 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  24 ต.ค. 2551 เวลา 14:31:30  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ผู้บ่าวเฮิ่ม    คห.ที่869)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : นครพนม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 23 ส.ค. 2550
รวมโพสต์ : 783
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 665,220
รวม: 665,220 สาธุการ

 
สาธุบุญนำเด้อครับ อ้ายเซียงน้อยหนองข้อง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 21 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  25 ต.ค. 2551 เวลา 08:02:04  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  เซียงน้อยหนองข้อง    คห.ที่870) อานิสงส์ส่งหยู้เด้อบ่าวเฮิมเอ้ย  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 11 เม.ย. 2551
รวมโพสต์ : 731
ให้สาธุการ : 795
รับสาธุการ : 2,633,820
รวม: 2,634,615 สาธุการ

 
                

     อานิสงส์ของคำสาธุนี่  ให้มีผลสาเด้อท่าน
การทำบุญทำทาน  คันแม่นใจประสงค์แล้ว นิพพานแก้วแม่นบ่อนไป
ขอให้บ่าวเฮิมนั่นได้  บุญกองใหญ่นำน้อยเซียง

ให้เผดียงธรรมนำความสุข  ทุกข์อย่ามีมาใกล้
แม่นไปอยู่ทางได๋ ให้บ่าวเฮิมนั่นได้บุญกองใหญ่ท่อภูเขา
เกิดชาติได๋ได๋ให้ได้เนา  กองสุขพร้อม  บริวารล้อมอยู่ทั่วเมือง พุ้นเด้อ
บ่าวเฮิมเอ้ย

เกิดซาติได๋ ซาติได๋กะให้ได้เป็นพี่น้องกันเด้อ บ่าวเฮิมเอ้ย
เซียงน้อย หนองข้อง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 259 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  25 ต.ค. 2551 เวลา 13:03:55  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่871)  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,638
ให้สาธุการ : 8,145
รับสาธุการ : 4,510,510
รวม: 4,518,655 สาธุการ

 
เป็นจั่งได๋น้อพี่น้อง มวลหมู่ไทอีสาน
สุขสำราญสำบายดี อยู่บ่อน้อทุกๆท่าน
การและงานกระเตื้อง ฮุ่งเฮือง ดังเก่า บ่อน้อ
ข้าวและน้ำ ทางบ้าน เป็นจั่งได๋ พี่น้องเอ้ย...


สิบมื้อกลาย ซาวมื้อล่วง บ่เห็นกวง มายามมั่ง
ได้แต่นั่งจ้อก้อ คองถ่ากวงแวะมา ซั่นแหลว

 
 
สาธุการบทความนี้ : 314 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 พ.ย. 2551 เวลา 11:59:40  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257

   

Creative Commons License
มาเว้าผญากันเด้อพี่น้องเด้อ --- วิถีชีวิตชาวอีสาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)