ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 14 ธันวาคม 2561:: อ่านผญา 
อย่าได้มัวเมาเล่นการพนันเบี้ยโบก ลางเทื่อโชคบ่ให้ถงเป้งสิขาดกลาง แปลว่า อย่าได้มัวเมาเล่นการพนัน บางครั้งโชคไม่เข้าข้าง กระเป๋าตุงๆ จะแบน หมายถึง ไม่ควรเล่นการพนัน อันเป็นทางเสื่อมแห่งชีวิต


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  วิถีชีวิตชาวอีสาน  
       ดินแดนอีสาน มีวัฒนธรรม ประเพณี เฉพาะตน มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ที่เรียบง่าย ท่ามกลางความแร้นแค้น ชาวอีสาน มีความเป็นอยู่เช่นไร ใช้ชีวิตอยู่เช่นไร สร้างศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณีเช่นไรขึ้นมา

     แต่ละจังหวัด แต่ละสถานที่ อาจมีวิถีชิวิต ความเป็นอยู่ ที่แตกต่าง ตามลักษณะพื้นที่ หรือธรรมชาิติที่มีอยู่ แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งหมด ล้วนคือวิถีชิวิตแห่งชาวอีสาน

     เชิญทุกๆท่าน ร่วมเขียนบทความ เรื่องสั้น เล่าวิถีชิวิต ความเป็นอยู่แห่งชาวอีสาน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย   มาเว้าผญากันเด้อพี่น้องเด้อ  
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2586)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 8,998,160
รวม: 9,002,305 สาธุการ

 


พี่น้องเอ๋ย จาระไนไขแจ้ง ลงแซมใส่ในอักษร
เขียนเป็นกลอนภาษา ผญาลายพอหมายเอื้อน
หล่ะพอได้เตือนตนบ้าง แนวทางได๋ให้ฮู้ป่อง นี่แหล๊ว
ให้หมั่นซอมดอมเมี้ยน อย่าเถียงฮ้ายจนหน่ายซัง

ยามที่คิดเผลอพลั้ง ให้ฟังก่อนบ่อนมันผิด เด้อครับ
บ่แหม่นเถียงเสียงกลบมิด แหม่นผิดนำทำบ่ฮู้
สิเสียหมูโอ๊ะหมู่จ้อย พลอยเสียงานหล่ะการใหญ่
แหม่นอยู่ไสบรรลัยเมี้ยน หากเถียงอ้างหล่ะต่างแนว

ฮักคงถอนหล่ะคลอนแล้ว แนวบ่งดลดคำเถียง
แค่หวังเพียงชนะเขา แต่ใจเฮาเล่าดำด้าน
ถืกความพาลกุมเกี้ยว เหลียวไปไสหัวใจขุ่น
ดังขาดทุนบุญขาดค้ำ ให้นำพ้อหล่ะต่อภัย

โอน้อ ชนะตนวนแต่ได้ หัวใจก่อน้อทางสุข
เห็นสิ่งหมางในทางทุกข์ กะลุกวางหย่างหนีได้
ชนะใจในตนแล้ว มีแต่แนวหล่ะดีว่า
บ่หัวซาไผว่าเว้า เขาเถียงมากะว่าฮู้ ยุติไว้บ่ใส่ความ นี่แหล๊วครับ
......................................................................................
การเถียง..สำเนียงย่อมไม่รื่นหูครับ ผมดึงภาพที่ให้แง่คิดในชีวิตประจำวันเฮา พร้อมกับเว้าย้ำสลับก่ายเป็นลายกลอนครับ ผู้ลังคนผั่นว่าเถียงโล้ดแหล่วแนวข่อยบ่ผิด ฮ่า... อั่นนี่กะแหม่นครับ คันบ่เถียงบ่หัวซากะแล้วไปดอก คันในสังคมเฮายอมรับฟัง เว้ากันเรื่องเหตุผลคนมีคุณธรรมกะย่อมนำสู่สิ่งดีเนาะ
บทผญา อีเกียแดง แห่งรัตติกาล
๕ กันยายน ๒๕๕๙

 
 
สาธุการบทความนี้ : 65 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 ต.ค. 2559 เวลา 12:15:59  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2587)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 8,998,160
รวม: 9,002,305 สาธุการ

 


ชายเอ๊ย ข้าวฮวงทองก่องก้ม สามลมเหนี่ยวหล่ะเทียวไหว
ดั่งสายใยส่งถึง ตรึงสัญญาให้พาน้อม
ฉาบแสงทองละอองอ้าง ทางน้ำใสจับใบก่อ
ถืกสายลมโหมล่อ ต่อแสงจ้า..แหม่นว่างาม

โอน้อ ฝากลมวอยคอยพัดอ้าง ไปทางถิ่นเมืองหลวง
สัญญาทวงห่วงหา ผญาคำนำจาต้าน
ลืมอีสานบ้านนอก ลืมฮอดนาแล้วหว๋าพี่
ลืมสาวนาผู้นี่ หรืออ้ายมีใหม่ซ้อน บ่เห็นย้อนหล่ะต่าวเมือ

ชายเอ๊ย ฮักยังเหลือหล่ะเฟือล้น บนความห่างสายทางเหงา
ยังเห็นเงาคือเก่าหลัง ฝังอยู่ในหัวใจมั่น
แหม่นคืนวันสิผันย้าย ยังหมายคอยอ้ายต่าว
สิผ่านหนาวยาวเถิงฮ้อน บ่คลอนฮ้างทางฮักชาย แท้แหล๊ว

ภาพบทผญา อีเกียแดง แห่งรัตติกาล
๖ กันยายน ๒๕๕๙

 
 
สาธุการบทความนี้ : 70 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 ต.ค. 2559 เวลา 12:18:50  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2588)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 8,998,160
รวม: 9,002,305 สาธุการ

 


{ผญาเตือนใจตน บนเส้นทางแห่งมิตร}
เว้าเรื่องมิตร...หากว่าคิดตรองแล้ว มีหลายแนวมากหมู่
เป็นดังครูผู้เอื้อ เป็นดังเสือผู้ร้าย หมายสิย่ำให้ต่ำลง แท้แหล๊ว
.................................................................................
พี่น้องเอ๊ย คำว่ามิตร..หากแหม่นคิดคดโค้ง บ่ตรงต่อน้อกัน
ย่อมมีวันเสื่อมหาย กลายเป็นเมินจนเขินฮ้าง
เปรียบดังทางคดเคี้ยว หากเทียวนำคงช้ำหม่น
หย่างวกวนคือคนบ้า บ่เห็นฟ้าใหม่งาม

มีแต่ทรามบ่งามแท้ ใจแย่ป่วยความซวยจับ
คบมิตรผองตรองเด้อครับ อย่ามักนำคำโสอ้าง
มิตรทางพาลหวานคำล่อ ก่ออุบายหมายกินหมู่ พุ้นแหล๊ว
มักอวดตนให้คนฮู้ ว่ากูนี่มีค่าแฮง พุ้นหน่ะ

แต่เบื้องหลังนั่นคอยแกล้ง แทงหลังหมู่ซูยามเผลอ บ๊ะ!
ปากว่าเกลอใจเผลอซัง แต่หวังเพียง.กินร่วม
นอกกายสวมผ้านวมนุ่ม แต่ในกุม.ผ้าหม่น นี่แหล๊ว
แนวคบคนจั่งซี้ คงสิมีแต่สิ่งฮ้าย มาหมายม้างให้ห่างคุณ เนาะ

พี่น้องเอ๊ย คบมิตรดีบ่มีวุ่น บุญสิก่อหล่ะยอหนุน
เส้นทางบุญสิหนุนนำ กุศลธรรมสิหนุนเพิ่ม
มิตรดีเสริมคอยเติมซ้วน หากบ่ควรล้วนติก่อ
ลับหลังบ่เว้าพื้น ให้กลืนกล้ำต่ำค่าลง

โอน้อ ฮู้จักปลีกหลีกให้ม้ม อย่าจมจ่อน้อทางสูญ ซั้นเด้อ
มิตรได๋บุญคุณได๋เหมาะ ให้เคาะคลำหล่ำตรองบ้าง
เบิ่งสันดานทางในพุ้น คุณความดีเขามีบ่
มิตรสอพลออยู่เบาะนี่ มิตรที่ดีมีบ่นั่น สำคัญใคร่ใส่มโน แท้แหล๊ว
............................................................................
การเลือกคบมิตร ถือว่าเป็นนิมิตมงคลอันประเสริฐ เลือกเอาเถิดว่าเกิดแต่ดีหรือจะมีแต่เด่น จนเป็นภัย

ภาพและบทผญา อีเกียแดง แห่งรัตติกาล
๗ กันยายน ๒๕๕๙

 
 
สาธุการบทความนี้ : 65 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 ต.ค. 2559 เวลา 12:21:19  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2589)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 8,998,160
รวม: 9,002,305 สาธุการ

 


โอน้อ ทะเล-ผา-ฟ้ากั้น ภูเขาซันนับพันหมื่น
จากนาผืนไกลหมื่นลี้ ที่หนีบ้านหล่ะห่างคอน
.................................................................
พี่น้องเอ๋ย นี่คือบทสะท้อน ละครเรื่องจากเมืองไกล
เขียนอยู่ในต่างแดน ไกลแสนไมล์จากไทยบ้าน
แสดงทำนำจริงอ้าง หวังเติมทางที่จางหม่น
หลากหลายคนวนเดินเลี้ยว เทียวไกลบ้านอยู่ห่างแฟน

ย้อนความจนข้นแค้น มาแปลงค่าให้พาหมอง
วิถีคองส่องบ่เห็น ดั่งแหม่นเวรน้อเข็ญฮ้าย
เดินทางสายหมายทางซ้อน อยู่ไกลคอนนอนบ้านเพิน
สู้กับงานจนผ่านเถิง หวังแลกเงินค่าจ้าง ฝากเถิงบ้านได้ผ่านมือ

โอน้อ หวังเพียงคือได้ถือบ้าง บนความต่างหนทางสุข
เผื่อคนหลังพ้นทางทุกข์ กะสุขในหัวใจแล้ว
นี่คือแนวหวังอ้าง นี่คือทางที่หวังก่อ
เถิงบางคราวหนาวจนท้อ ยังพอยิ้มอิ่มอยู่ใน

พี่น้องเอ๊ย ทางชีวิตลิขิตได้ หากใจแกร่งบวกแฮงขับ
กุศลบุญหากหนุนรับ นับว่างามตามควรแล้ว
เกิดอยู่แนวแถวถิ่นบ้าน เรื่องสู้งานบ่ยั่นหย่อ
หาเลี้ยงแม่เลี้ยงพ่อ หาได้พอน้อเก็บเมี้ยน สิเวียนโค้งคืนท่งงาม นี่แหล๊วครับ
.................................................................................
บทสะท้อนของคนจรนอนไกลถิ่น หากินอยู่ต่างบ้านหากินสร้างอยู่ต่างมือง ซั้นแหล๊ว ทักทายยามเดิกครับ จับกลอนก่ายเกี้ยวพ้อมกับเหลียวเบิ่งภาพไปนำ พี่น้องแฟนเพจบอกว่าแต่งผญาคนต่างแดนให้แน กะลองแต่งแปลงคำให้อ่านตามสติที่มีอยู่อันน้อยนิด ผิดพลาดขาดคล่องกะขอน้อมอภัยครับ
คนอยู่ไกลบ้านนี่ถือว่ามีหลายขยายไปตามประเทศต่างๆ หากินตามทางหย่างตามสายเส้นของชีวิตของแต่ละคน อีเกียแดงเองกะวนเวียนอยู่ในจุดนี่ครับ หนีบ้านห่างคอนตั้งแต่หลังตอนเกณฑ์ทหารแล้ว ไปหาแนวหลบซบอยู่สิงคโปร์สี่ปีกว่า มีทั้งหัวทั้งยิ้มบนผืนดินของเขา เหงากะพ้อท้อกะมีครับ จบจากนั่นผั่นมาอยู่ทางนี่ครับ อยู่ไสว่าติ ตอนนี่อยู่เกาหลีเป็นปีที่เจ็ดหล่ะ หนทางแต่ละคนมันวกวนไปเรื่อยครับ เหนื่อยกะพักหนักกะวางสมพอหย่างกะหย่างไปซั้นแหล๊วครับ จุดหมายกะคือเพื่อความเป็นอยู่ของผู้อยู่ข้างหลัง บ่ว่าทางไกล บ่ว่าทางไทย บ่ว่าทางบ้าน เพราะเฮาคือลูกอีสานนำกัน เป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านครับผม

บทผญา อีเกียแดง แห่งรัตติกาล
๙ กันยายน ๒๕๕๙

 
 
สาธุการบทความนี้ : 83 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 ต.ค. 2559 เวลา 12:33:20  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2590)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 8,998,160
รวม: 9,002,305 สาธุการ

 


โอน้อ..ฝากลมพาผญาอ้อน อักษรก่ายลงลายศิลป์
ฝากเสียงพิณกลิ่นนาหอม พร้อมเสียงแคนแทนใจไว้
ฝากกลิ่นไอในดอนบ้าน ฝากผ่านลงตรงน้องพี่..พุ้นแหล๊ว
ผู้ไกลคอนไปนอนลี้ หนีห่างบ้านอยู่ต่างเมือง

พี่น้องเอ๊ย..ยกไอดินประทินเรื่อง ขึ้นเตื้องต่อ..ยอบท
แปลสะกดบทคำศิลป์ ฉาบกลิ่นฮอยพลอยเห็นเค้า
พอคนเหงาบรรเทาบ้าง ยามหลงทางใจฮ้างฝ่อ
กะคงพอต่อเติมได้ หัวใจชุ่มให้ซุมงาม

หล่ะ..บ่ได้พังยังบ่ฮ้าง บางคนส่าให้พาหมอง..น้อ
วิถีคองหากมองกลับ นับว่างามตามจริงแล้ว
หลายคนแซวหลายแนวอ้าง ทางบ่สมให้จมค่า
ลดศรัทธาหวังพาเลี้ยว จั่งเทียวอ้างทางอื่นควร..ซั้นแล๊ว

พี่น้องเอ๊ย หากลืมไลไผสิซ้วน มาหวนก่อหล่ะยอจับ
วิถีเฮาคงเหงาครับ นับแต่วันสิผันย้าย
ขาดพิณสายลายกลอนเกี้ยว แคนบ่เทียว..เลี้ยวฮ่วม
สิ่งดีควรล้วนสูญค่า หากวางป๋าให้ว่าฮ้าง เหมิดทางสิ้นน้อกลิ่นฮอย...แท้แหล๊ว
...................................................................................
ผมดึงอีกหนึ่งวิถีภาพที่ฉาบทอไปด้วยมนต์เสน่ห์ที่ดูไร้ซึ่งเลห์มายาคติ ไอดินกลิ่นท้องทุ่งที่ปรุงแต่งด้วยธรรมชาติหาแยกขาดจากกันได้ครับ ที่คือสายใยที่ที่คอยเกื้อดั่งเนื้อชิ้นงามที่คอยตามเลี้ยง คอยเป็นเสบียงที่คอยเวียนวนให้คนได้พึ่งพาอาศัย หากหันกลับมองตรองแล้วไซร้...ใครกันที่ผันเปลี่ยน..เวียนว่ายให้หน่ายแหนง..ทิ่มแทงแปลงเค้าจนรากเหง้าเปลี่ยนแปร ....แหม...
แน่นอนครับ..ธรรมชาติคือผู้ให้ ให้โดยมิเกี่ยงงอน แต่สิ่งที่คนเราสะท้อนกลับนั้นนับว่าแย่พอดู เพราะเราทั้งหลายกลับกลายเป็นผู้ทำลายนั่นเอง บางคนทำลายถิ่นด้วยกลิ่นสาร..ผ่านม่านเงาเคล้ากิเลสของผู้หวังผล โดยไม่คิดยลถึงผลที่ตามแล้วความงามก็เหือดหายกลายเป็นสิ่งเศร้าที่เราต้องเจอในปัจจุบัน ทั้งตัดต้นไม้ทำลายป่านั่นเท่ากับว่าตัดป่าฝนจนเป็นเหตุให้เกิดอาเภทภัย

ขอบคุณภาพงามๆไปนำ
บทผญาภาษาบทความ อีเกียแดง แห่งรัตติกาล
๒๒ กันยายน ๒๕๕๙

 
 
สาธุการบทความนี้ : 64 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 ต.ค. 2559 เวลา 12:39:45  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2591)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 8,998,160
รวม: 9,002,305 สาธุการ

 


คำเอ๊ย บอกแม่โอนให้ใช้ เงินแบ้งค์ใหญ่ใบพันสิบ
เจ้าบอกติดค่าเทอม เติมหน่วยกิตฟิสิกส์พร้อม
แต่เงินออมที่ดอมเมี้ยน บ่เพียงพอน้อสิจ่าย
แม่จั่งขายหล่ะควายน้อย ค่อยพอได้ใส่ค่าเทอม

โอน้อ หน่วยยังน้อที่ต่อเพิ่ม มันเสริมก่อน้อแนวได๋
เขาเรียนหลายเบาะน้อคำ จบแล้วทำอีหยังได้
สองหมื่นปลายขายควายน้อย เงินคอยออมแม่ป้อมส่ง
ฟิสิกส์คงได้ลงพร้อม แม่ยอมได้อยู่หล่ะคำ

ลูกอยู่ไกลฝ่ายฟากก้ำ ให้นำค่าผู้พาสอน ..เด้อหล่า
อยู่ไกลคอน..หล่ะเจ้าอย่านอนเดิกหลาย สิตื่นสายเอาเด้ลูก
ตั้งใจเรียนเพียรผูก ปลูกสิ่งดีที่มีค่า...เด้อ
อย่านำพาหล่ะว่าน้อม ไปขอมกั้วมั่วสิ่งเมา

พี่น้องเอ๊ย..ยกคำจาหล่ะว่าเว้า ของเฒ่าแม่ผู้เเคร์บุตร
เถิงเจ้าของสินอนทุกข์ กะลุกหามาเจือได้
ลูกอยู่ไกลมันใจด้าน หาทางผลาญด้านเล่ห์เหลี่ยม
ไอโฟนเตรียมท่าจ้อง คองเงินเจ้าเฒ่าแม่มา ซั้นแหล๊ว

แม่นั่นฮักประจักษ์ค่า ลูกจั๊กว่าเป็นแนวได๋
โอยเนาะ..บ่ใส่ใจในคำสอน บ่สะออนฮอดคำอ้าง
หล่ะหาแต่ทางสิตั๋วต้ม แม่จมนำจนซ้ำป่วย
เทียวขายควายส่งแต่ลูก อุกบ้อเจ้า..เฒ่าแม่เอ๊ย..
....................................................................
กะจักหล่ะเนาะ กะบ่ฮู้นำแหล่ว ฟิสิกส์ฟิสึกผมมันคนปึกกะหลึกบ่ฮู้ป่อง ได้แต่จอบส่อง บ่เคยเรียนจ้อยเป็นเด็กน้อยได้คอยเรียนแต่ประถมก้มหน้าหย่างไปข้างกำแพงวัด ย้อนว่าอัตคัตนั่นเนาะ เลยบ่ฮู้ว่าวิชานี้สิใช้เงินปานหนิเบาะ
ทักทายแฟนเพจครับ เห็นภาพเจ้าทุยน้อยเลยหลอยเอามาว่ากลอนใส่ ลูกผู้ได๋เป็นคนฮู้กะสมควรซูอ้างเนาะ คันไผเป็นแบบในกลอนกะพออยากย้อนแย๊ะๆ ลมแผล๊ะเป็นลม ซั้นแหล่วเนาะ อย่าไปหาตั๋วพ่อตั๋วแม่เด้อ มันเป็นบาปเป็นกรรม เวรสินำกรรมสิจ่องเอา เป็นคนฮู้ผู้ดีให้พ่อแม่ภูมิใจเด้อบักหล่าอิหล่าทั้งหลาย ขอบคุณเจ้าของภาพเพินไปนำเด้อครับ

บทผญา อีเกียแดง แห่งรัตติกาล
๒๓ กันยายน ๒๕๕๙

 
 
สาธุการบทความนี้ : 64 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 ต.ค. 2559 เวลา 12:42:43  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2592)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 8,998,160
รวม: 9,002,305 สาธุการ

 


โอน้อ แหงนหน้ามองขึ้นส่องฟ้า น้ำตาหลั่งพังเป็นสาย
เกินบรรยายภายในจิต คิดสับสนปานคนท้อ
จุกอยู่คอหล่ะน้อนี่ ปานมีหยังมากั้นก่อ
"แค้นจ่อหล่อ" หล่ะพอปานกลืนหยังอั้น จนสะบั้นได้นั่งครวญ

พ่อเอ๊ย เคยสุขสมบรมล้วน พ่อซ้วนซ่อยหล่ะคอยผลัก
"ปัญหาหนัก" พ่อประจักษ์มองเห็น เป็นดั่งฝนคอยพรมชื่น
ขวานทองผืนคืนสมด้าม คนสยามเอิ้นนามพ่อ นี่แหล๊ว
เป็นศูนย์รวมคอยซ้วนก่อ ต่อทางใจไทยทั้งหล้า ประชาชื่นซื่นอยู่ใน

"ตอนนี่น้อ" สุดอาลัยจนใจท้อ เถิงคราวพ่อน้อลาดับ
น้ำตาไหลใจหายวับ นับแต่ยินหล่ะข่าวเจ้า
สวรรค์เขาเอาคืนแล้ว แนวดีควรพ่อหวนก่อ
"พ่อเหนื่อยพอ" จนกายฝ่ออิดล้า สวรรค์ฟ้าจั่งว่าเชิญ

โอน้อ ลูกนบยอขอกราบเอิ้น อัญเชิญพ่อน้อคืนสรวง
มาลาดวงพวงหอม น้อมค่านำย้ำฮอยเจ้า
ขึ้นอยู่เนาว์เล่าเมืองฟ้า มาลาหอมให้พร้อมพรั่ง
สถิตย์นั่งอยู่วังแก้ว ให้ใสแพร้วผ่องงาม

"พ่อเอ๊ย" ชนสยาม สลักนามของเจ้า เข้าสู่มโนจิต
พ่อสถิตย์ในดวงใจ ประชาไทยในผืนหล้า
พสุธาว่าสะอื้น นภาผืนครืนเสียงฮ่ำ แท้แหล๊ว
ดั่งฝากคำนำฝากไท้ ขึ้นในห้วง..แห่งวิมาน เด้อครับ
.......................................................................
น้อมส่งเสด็จพ่อหลวงสู่สวรรคาลัย ด้วยความอาลัยยิ่งครับ
อีเกียแดง แห่งรัตติกาล
๑๔ ตุลาคม ๒๕๕๙

 
 
สาธุการบทความนี้ : 89 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 ต.ค. 2559 เวลา 12:45:16  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2593)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 8,998,160
รวม: 9,002,305 สาธุการ

 


..............คำสอนของพ่อ...............
โอน้อ คำพ่อสอนตอนยังน้อย ยังลอยเด่นเป็นเงาฝัน
จากคืนวันผันสู่ปี บ่มีจางบนทางเค้า
สามสิบปีที่หล่วงเข่า(เข้า) ยังเก็บเอาเล่าจำจื่อ
ตระหนักมองตรองทุกมื้อ คอยถืออ้างส่างก่อนำ

คำที่สอนบ่อนที่ย้ำ ให้เหลียวหล่ำกระทำดี
ทางวจีให้มีสม บ่มสิ่งควรแล้วหวนน้อม
หมั่นถนอมพ้อมเฮียนฮู้ เอาเป็นครูไว้ยู้ส่ง นี่แหล๊ว
ให้ซื่อตรงคงดีไว้ อย่าไปกั้วมั่วสิ่งเมา

หล่ะอย่าไปหาว่าเว้า เขาคนอื่นหมื่นทางเสีย
มันสิเฟียเสียเจ้าของ มองบ่งามหากหยามเย้ย
"บ่ให้เฉย" พ่อแค่เปรยให้ฮู้ ดูบ่งามอย่าตามอย่าง นี่แหล๊ว
สิ่งบ่งาม เจ้านั่นหย่างให้ม้ม บ่มใจเจ้าให้เหล่าควร

พ่อเอ๊ย..คำพ่อสอน..เปรียบดั่งพรที่ดีล้วน ลูกหวนก่อยอเทิงหัว
บ่ได้มัวไปซั่วหลง ยังคงถือคือคำเว้า
ดั่งมีเงาเจ้าคอยเอื้อ เกื้อกูลทางให้หย่างก่อ
นี่หล่ะน้อพ่อของลูก สัมพันธ์ผูกลูกคนึง อยู่เด้อครับ

พี่น้องเอ๊ย ฮักประจักษ์มักฮู้ซึ้ง ถึงมื้อพ่อน้อลาดับ
หล่ะพากันตรองมองเด้อครับ นับย้อนคืนฝืนบ่ได้
ให้ใส่ใจในคุณท่าน ตอนยังมีวจีกล่าว
อาหารคาวเล่าหวานพ้อม ให้หาน้อมส่งคำ

ยามพ่อไกล..เฮาสิบ่ได้ช้ำ ย้ำเกี่ยวว่าเทียวผิด
แทนคุณก่อน..ตอนที่มีชีวิต หากคิดตรองคงมองได้
ยามพ่อไกลจั่งได้เอิ้น บ่ขาดเขินเกินกินจ่าย
มันผั่นสายไปแล้ว แนวสิ่งนั่นหมั่นบ่ควร แท้แหล๊ว

ตอบแทนคุณ..มีแต่บุญสิซ้วน ให้ควรค่าว่าพาสุข
กุศลดลพ้นทางทุกข์ สุขเจริญเกินดีแท้
ตอบแทนแหม้นั่นแม่เจ้า อิ๊พ่อเฮาเลายังอยู่
หล่ะยามเพินตายบ่หมายอยู่ เคาะประตูกะโลงฮ้อง ทั้งสองเจ้าเลาบ่ยิน แท้เด้ครับ

ขอบพระคุณรูปภาพ
บทผญา อีเกียแดง แห่งรัตติกาล
๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๙

 
 
สาธุการบทความนี้ : 62 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 ต.ค. 2559 เวลา 12:48:41  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ตูบต่อเล่า2    คห.ที่2594)  
  ศิษย์ใหม่ไร้วรยุทธ์

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2561
รวมโพสต์ : 2
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 590
รวม: 590 สาธุการ

 


.พี่น้องเอ้ย.กัลปพฤกษ์ออกพั่ว ขาวนวลงามตระการ แดนอิสานวิไลตา เดือนมีนาฯลวงมาได้ ฝากส่งให้คนไกลบ้าน ที่ทำงานอยู่ต่างถิ่น เทียวหากินอยู่ต่างบ้าน หลายปีเนิ่นนับคณา หอมสุคนธ์ไปนำฟ้า ให้ลมพาผกากลิ่น คนไกลถิ่นห่างบ้าน ได้ดมแล้วซืนหัวใจ อัศจรรย์พันธุ์ไม้ พั่วดอกใหญ่ชมพูขาว ผ่านร้อนหนาวพร่างพรูบาน คู่อีสานผ่านหน้าแล้ง ถูกหรือแพงบ่ขอเว้า ซากุระของบ้านเฮา ฮู้บ่เจ้าเขาพาว่า โอ้ดอกดวงพวงผกา แต้มท้องนายามขาดน้ำ ให้หายช้ำซืนขจี เจ้าอยู่พุ่นข่อยอยู่พี่ มีหน้าที่บ่ต่างกัน คือรอวันฝันสมหวัง มีสะตังค์พอใช้ แม่นอยู่ใสกะให้ฮู่ คอยเจ้าอยู่คิดนำหลาย สิถ่าหม่องนี้ตลอดไป อีกบ่ไกลคงได้พ่อ ขอยืนรอโตเจ้า แม่นสิสุขหรือเศร้า คำที่เว้าคือสู้ต่อ สัมผัสมันได้แน่บ่ ว่าไผที่รอพบเจ้า ทุกแลงเช้าเฝ้าฮำฮอน.อยู่เด้อ.

 
 
สาธุการบทความนี้ : 30 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  07 เม.ย. 2561 เวลา 02:14:39  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257

  Quick Reply  
       
  เรื่อง:   
 
รายละเอียด*: 

ใช้ html ได้ 
(เฉพาะที่กำหนดให้) 

ใช้ bbcode ได้  
ใช้ space bar ได้  
(เฉพาะรายละเอียด) 



โดยคุณ*:
อีเมล์:

คุณต้องสมัครสมาชิก
และล็อกอินเข้าระบบ
จึงจะโพสต์ได้ครับ

   
 
     กฏกติกา มารยาท
 1. ขอความกรุณา ไม่โพสต์ข้อความประกาศโฆษณาขายของ หรือชักนำในเชิงธุรกิจ
 2. ขอความกรุณา ไม่โพสต์ข้อความหรือรูปภาพที่ขัดแย้งต่อศีลธรรมอันดี หรือนำไปสู่การทะเลาะวิวาท
 3. ขอความกรุณาไม่โพสต์ข้อความหรือรูปภาพที่ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงบุคคลอื่น หรือหมิ่นสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
 4. การคัดลอกบทความของบุคคลอื่นมาโพสต์ กรุณาอ้างอิงที่มา เพื่อเป็นการให้เกีียรติ และเคารพในภูมิปัญญาของเจ้าของบทความ

 
       
   

Creative Commons License
มาเว้าผญากันเด้อพี่น้องเด้อ --- วิถีชีวิตชาวอีสาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)