ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 24 เมษายน 2562:: อ่านผญา 
ตกกะเทินได้จ้ำสิเป็นแกงหรือป่นกะตามถ่อน มีตั้งแต่สิคุ้ยเหมิดถ้วยจั่งสิเซา แปลว่า เมื่อได้ปั้นข้าวเหนียวจิ้มแกงหรือน้ำพริกแล้ว มีแต่จะกินจนหมดถ้วยถึงจะหยุด หมายถึง เมื่อได้ลงมือทำแล้ว ควรทำให้สำเร็จ ไม่พึงล้มเลิกกลางคัน


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  วิถีชีวิตชาวอีสาน  
       ดินแดนอีสาน มีวัฒนธรรม ประเพณี เฉพาะตน มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ที่เรียบง่าย ท่ามกลางความแร้นแค้น ชาวอีสาน มีความเป็นอยู่เช่นไร ใช้ชีวิตอยู่เช่นไร สร้างศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณีเช่นไรขึ้นมา

     แต่ละจังหวัด แต่ละสถานที่ อาจมีวิถีชิวิต ความเป็นอยู่ ที่แตกต่าง ตามลักษณะพื้นที่ หรือธรรมชาิติที่มีอยู่ แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งหมด ล้วนคือวิถีชิวิตแห่งชาวอีสาน

     เชิญทุกๆท่าน ร่วมเขียนบทความ เรื่องสั้น เล่าวิถีชิวิต ความเป็นอยู่แห่งชาวอีสาน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย   มาเว้าผญากันเด้อพี่น้องเด้อ  
  หนุ่มเมียงแปะ    คห.ที่2440)  
  จอมยุทธน้อย

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 03 ต.ค. 2552
รวมโพสต์ : 245
ให้สาธุการ : 805
รับสาธุการ : 638,890
รวม: 639,695 สาธุการ

 
พี่น้องเอย...

บ่ได้มาพบพี่น้องโดนแล้ว...จักยากเวียกแนวอีหยัง...พี่น้อง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  25 เม.ย. 2556 เวลา 08:29:45  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ตูบต๊อเล่า    คห.ที่2441)  
  ศิษย์น้อง

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 เม.ย. 2556
รวมโพสต์ : 38
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 105,460
รวม: 105,460 สาธุการ

 


..โอ้หล่ะหน้อๆ ป่ายล่ายเอ้ยแก้มเจ้าป่ายล่าย. มาคือเป็นตาหน๊ายแถะหน้อซายหน้อสาว. พากันเอาแก้หนาวมีแฮงจ๊าวฮอดคราวเพิ่น. ทาหน้าขาวเปิ๊นเวิ๊นสูงเจิ๊นเทิ๊นเพลินทางซิ่ง.เอ้ย..
..โอ้หล่ะหน้อๆ.เพิ่นถืกคีงสตริงเต้นสนุกกินสนุกเล่นเอ็นท้องไข๊. จั๊งสิเฮ็ดแนวได๋แม่นอยู่ไฟเรียบร้อย. ดอกหล่อยเจิดเปิดแต่ฮอย. ป๋าไว่แต่ลูกน้อยไห่คอยแลคอยเบิ่ง. หวังสิได่ซ๊นเพิ่งกลับได่เลี้ยงลูกน้อย. สายลมว๊อยวอย.เอ้ย..
..แม่นว่าเด้อยาย. ลูกหญิงซายหวังได่ซ๊นเพิ่ง. ปานว่าหาบบ่เกิ๊ง. ยางอยู่เทิ๊งคั้นฮั๊ว. ไห่ตัวได่สั่นสาย. ซางเป็นฮ๊ายแท้หน้อลูกหน่วยคำ. ปานเหล็กตำทางใจมาอั่งในกายฮ้อน. บ่ได่ย๊อนเบิ๊ดทางสิตั้งต่อ. พากันเห็นแม่พ่อเป็นสถานรับเลี้ยง. จั๊กสิเตี๊ยงท่าได๋. เลี้ยงลูกไห่จนเติบใหญ่หลายเกิน. อันส่งเงินนั้นหน๊าปีละห้าหกร้อย. เลี้ยงหลานน้อยบ่หวังคอยเงินส่ง. พายกะต้าลงท๊งหากะปูแมงไม้พอได่ไห่หลานกิน. อยู่กับฮิ้นกับนากับไฮบ่มีเงินสิใช่ใส่ง๊าย. ต๊ายล๊ายต่ายล๊ายต๊ายลายต๊าย. อยู่กันได่กะอยู่ไปตามว๊าง. ลูกไปหารับจ้างแต่หลานค้างอยู่เฮือน.  จนหมู่เพื่อนกล่าวว่าไห่เจ็บใจ. เฒ่าแนวได๋คือคอยไปหลอยมีลูกน้อย. ตาเว็นค๊อยยากแต่ออยหลานเพิ่น. จนไทบ้านเขาเอิ่นว่ายายเอี้ยงเลี้ยงแต่หลาน. ดอกยายเอี้ยงเลี้ยงแต่หลาน. สีนานวลคนอ้วนของใหญ่.นักเลงย้าน..

 
 
สาธุการบทความนี้ : 172 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  26 เม.ย. 2556 เวลา 21:19:29  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ตูบต๊อเล่า    คห.ที่2442)  
  ศิษย์น้อง

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 เม.ย. 2556
รวมโพสต์ : 38
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 105,460
รวม: 105,460 สาธุการ

 


..เสียงแคนอ้อนผญากลอนสิเว่าว่า. เป็นสุนทรกลอนผญาตกแต่งมาอีกครั้ง. มโนตั้งสั่งวจี. ยุคสมัยทุกมื้อนี้วันเดือนปีบ่คือเก่า. วัฒนธรรมฮีตครองเฮาเป็นของเก่าอยู่ในตู้. ประตูแอ้มอยู่แกมฝา. ฤดูกาลผ่านฟ้าฝนตกมาได่ไส่แอ่ง. เทวดาปั่นแต่งแบ่งเม็ดฝนบ่ทั่วล้า. ปานแผ่นฟ้าบ่ต่อกัน. ณ.โอกาสบัดนี้นั้นสิแจ้งเหตุผญาสอน. เป็นสุนทรกลอนอิสานยกโวหารแต่กาลพุ้น. เกิดมาลุนเป็นผู้น้อยยางนำฮอยผู้เกิดก่อน. มูลมังหลังแต่ครั้งก่อนเฮียนไว่ถ่อนบ่อนสิได่. รักษาไว่ดอกซอยกัน. ฮีตครองเฮาแต่คาวนั้นไห่พากันสืบสานต่อ. ภูมิปัญญาแต่แม่พ่ออย่าสิรอไห่สูญสิ้น. สิปิ่นหน้าหาบ่มี.อีกเด๋. อนุรักษ์ไว่แต่มื้อนี้อีกร้อยปีกะมีเบิ่ง. แม่นมอดเมี้ยนตั่งแต่เหิ๊งได่แนมเบิ่งลูกหลานเจ้า. พากันเว่ากล่าวผญา.ซั้นดอกข้าน้อย..

 
 
สาธุการบทความนี้ : 325 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 พ.ค. 2556 เวลา 17:40:48  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ใหญ่ยาว    คห.ที่2443)  
  ศิษย์ใหม่ไร้วรยุทธ์

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 03 ก.ค. 2556
รวมโพสต์ : 1
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 5,720
รวม: 5,720 สาธุการ

 
หาทางเข้า เฮือนจะของ บ่ถืกป่อง พี่น้องเอ้ย
คึดฮอดไทพี่น้อง จนใจฮ้าย หน่ายอุรา
หาถามไผกะมิดจ้อย บ่เห็นฮอยสิมาตอบ
เลยเล่าโส ผ่าม้าง สมัครเล่น  ซื่อ ใหญ่ยาว
บาดนี่ 5555ฮิ้ว ๆๆๆๆ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 572 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 ก.ค. 2556 เวลา 17:41:04  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่2444)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,169
ให้สาธุการ : 3,415
รับสาธุการ : 3,686,420
รวม: 3,689,835 สาธุการ

 
คุณใหญ่ยาว:
หาทางเข้า เฮือนจะของ บ่ถืกป่อง พี่น้องเอ้ย
คึดฮอดไทพี่น้อง จนใจฮ้าย หน่ายอุรา
หาถามไผกะมิดจ้อย บ่เห็นฮอยสิมาตอบ
เลยเล่าโส ผ่าม้าง สมัครเล่น  ซื่อ ใหญ่ยาว
บาดนี่ 5555ฮิ้ว ๆๆๆๆ


หลายมื้อเว็น คือกันท้าว  อ้ายใหญ่ยาว คืออ้ายว่า...
ว่าแหม่นยาก แต่ป้าหน่อย หายจ้อย แหม่นป่องแปว
จั๊กว่าเป็นหยังแหล่ว  แนวป่องได๋ หาสิเปิด เบิ๊ดฮอดคำสิว่า แนวทางเข้าส่องบ่อเห็น......
บาดนี้เบิ๊ดเวรแล้ว แปวทางแจ้งจ่างป่าง  ให้หลูทาง เทียวมาต้าน ขานเว้าต่อกันเด้อ.....คำเอย

 
 
สาธุการบทความนี้ : 158 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 ก.ค. 2556 เวลา 21:29:16  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2445)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 9,079,470
รวม: 9,083,615 สาธุการ

 
คุณป้าหน่อย:
คุณใหญ่ยาว:
หาทางเข้า เฮือนจะของ บ่ถืกป่อง พี่น้องเอ้ย
คึดฮอดไทพี่น้อง จนใจฮ้าย หน่ายอุรา
หาถามไผกะมิดจ้อย บ่เห็นฮอยสิมาตอบ
เลยเล่าโส ผ่าม้าง สมัครเล่น  ซื่อ ใหญ่ยาว
บาดนี่ 5555ฮิ้ว ๆๆๆๆ


หลายมื้อเว็น คือกันท้าว  อ้ายใหญ่ยาว คืออ้ายว่า...
ว่าแหม่นยาก แต่ป้าหน่อย หายจ้อย แหม่นป่องแปว
จั๊กว่าเป็นหยัง แนวป่องได๋ หาสิเปิด เบิ๊ดฮอดคำสิว่า แนวทางเข้าส่องบ่อเห็น......
บาดนี้เบิ๊ดเวรแล้ว แปวทางแจ้งจ่างป่าง  ให้หลูทาง เทียวมาต้าน ขานเว้าต่อกันเด้อ.....คำเอย



สงสัยญาอ้ายยาวเพินสิลืมระหัสผ่านเนาะครับ..เลยต้องสมัครใหม่ บ่คลิกหม่องลืมระหัสแล้วสร้างระหัสใหม่ลองเบิ่งครับ..ใช้ซื่อเก่าเอาญาอ้าย

 
 
สาธุการบทความนี้ : 164 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  04 ก.ค. 2556 เวลา 05:55:12  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ยาว ผญาย่อย    คห.ที่2446)  
  ศิษย์พี่

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 03 ก.ย. 2554
รวมโพสต์ : 51
ให้สาธุการ : 60
รับสาธุการ : 134,590
รวม: 134,650 สาธุการ

 
คุณอีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}:
คุณป้าหน่อย:
คุณใหญ่ยาว:
หาทางเข้า เฮือนจะของ บ่ถืกป่อง พี่น้องเอ้ย
คึดฮอดไทพี่น้อง จนใจฮ้าย หน่ายอุรา
หาถามไผกะมิดจ้อย บ่เห็นฮอยสิมาตอบ
เลยเล่าโส ผ่าม้าง สมัครเล่น  ซื่อ ใหญ่ยาว
บาดนี่ 5555ฮิ้ว ๆๆๆๆ


หลายมื้อเว็น คือกันท้าว  อ้ายใหญ่ยาว คืออ้ายว่า...
ว่าแหม่นยาก แต่ป้าหน่อย หายจ้อย แหม่นป่องแปว
จั๊กว่าเป็นหยัง แนวป่องได๋ หาสิเปิด เบิ๊ดฮอดคำสิว่า แนวทางเข้าส่องบ่อเห็น......
บาดนี้เบิ๊ดเวรแล้ว แปวทางแจ้งจ่างป่าง  ให้หลูทาง เทียวมาต้าน ขานเว้าต่อกันเด้อ.....คำเอย



สงสัยญาอ้ายยาวเพินสิลืมระหัสผ่านเนาะครับ..เลยต้องสมัครใหม่ บ่คลิกหม่องลืมระหัสแล้วสร้างระหัสใหม่ลองเบิ่งครับ..ใช้ซื่อเก่าเอาญาอ้าย


ขอบคุณครับ เข้าได้แล้ว 555ฮิ้ว ๆๆๆ
ระหัสกะโตเก่าอยู่ ตะก่อนผั่นเข้าบ่ได้

 
 
สาธุการบทความนี้ : 160 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  04 ก.ค. 2556 เวลา 20:41:48  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ตูบต๊อเล่า    คห.ที่2447)  
  ศิษย์น้อง

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 เม.ย. 2556
รวมโพสต์ : 38
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 105,460
รวม: 105,460 สาธุการ

 


..พี่น้องเอ้ย.ฟังเสียงฟ้าฮ้องจ๊น. เหลียวไปทางก๊ำฝ่ายอุบลฯ. ซางมาแจ้งดอกอายฮาย. ฝนบ่มาก๊ำก่าย. ทุกข์ยากหลายปานฟ้าแกล้ง. แผ่นดินแล้งแห้งมโน.เด้หน้อ..
..โอ๊ยหน้อน๊าย.หน้อน๊า.ทุกข์ไปหน้าอันชาวนาหมดค่า. ฝนบ่ตกจากฟ้าดอกแนวกล้าบ่เหลือ. ฝนบ่เอื้อปานว่าเบื่อชาวนา. งึดนำโชคชะตาไห่ชาวนานอนแล้ง. แผ่นดินแห่งเบิ๊ดแฮงสิไง๊ก๊น. รอคอยฝนจากฟ้าชาวนาได้ไถ่ถอน. แสงแดดฮ้อนกะสู่ก่อนเด้อเฮา. เก็บกระเป๋าลงเฮือนขอจากเมืองอุบลแล้ว. จำเป็นแหล่วบ่มีแนวสิตั้งต่อ. ฝนบ่มาพบพ้อสิขอได่กะหน๊ายแหนง. ดินแห้งแล้งบ่มีแหล่งสิทำกิน. ใจถวิลเมืองกรุงฯหม่องฮุงเฮืองเมืองฟ้า. ไปเด้อหล้าสิจากนาไกลถิ่น. ไปหากินต่างบ้านบ่เคยต้านเรืองถอย. ลาควายน้อยโตจ๊อยผอมโซ. เก็บได่เงินพอโตสิต๊าวโงคืนบ้าน..
..ทำงานขายแรงเย็นค่ำ.เป็นเพราะวุฒิฯเราต่ำ.ไห้จำไว้ชาวนา.เถ่าแก่เจ้านายนายเจ้าขา.โปรดจงได้เมตตาชาวนาจนๆ.เพราะจนต้องกัดฟันทนสู้.ห้องพักเท่ารูหนูอาศัยอยู่กายา.ลำบากตรากตรำหนักหนา.หิวกินน้ำประปาไห้กายามีแรง.ของแพงค่าแรงก็ต่ำ.อาหารหลักประจำคือมาม่าเซ่าแลง.รักใครเขาก็หน่ายแหนง.ทุนชีวิตไม่แพง.ดังฟ้าแกล้งไห้ตรม..
..ขมกะอืนเข่าหวานอมเอาไว่ก่อน. แม่นสิทุกข์ยากฮ้อนทนเอาถ่อนอย่าถอย. ไผสิป้อยถ๊วงด่าอย่าไปสน. เกิดเป็นคนพอแฮงไห่แต่งแปลงเอาไว่. เจ็บปวดฮ๊ายน้ำตาไหลอย่าไปจ๊ม. หวานหรือขมบืนสู่จนคนฮู้ดอกทั่วแดน. อยู่เขตแคว้นท้องถิ่นทางได๋. ประเทศไทยบ่มีอึดหากโตเฮาบ่คร้าน. คืนเมือบ้านยามสูงเด่นเทียมเขา. แนวว่าเฮาแม่นคนทุกข์ลูกอิสานบ่มีแพ้.ลูกอิสานบ่ยอมแพ้. สีนานวลคนอ้วนของไหญ่นักเลงย้าน..

 
 
สาธุการบทความนี้ : 174 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  06 ก.ค. 2556 เวลา 00:21:16  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2448)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 9,079,470
รวม: 9,083,615 สาธุการ

 
โอน้อ..

เว้าเถิงฝนทางก้ำ เมืองอุบลดอกกว้างใหญ่
ผงดินไหง่กล้าตายแห้ง มาแค่นคั่งอั่งมโน เด้เนาะ
พอปานโสกับทางพี้ กะบ่มีคือกันอยู่ อ้ายเอ๊ย..
นั่งหดหู่ดูแต่ฟ้า ห่าฝนนั่นผั่นบ่มี..  พอปานกันกับทางบุรีรัมย์เนาะ..

 
 
สาธุการบทความนี้ : 160 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  06 ก.ค. 2556 เวลา 17:16:58  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ยาว ผญาย่อย    คห.ที่2449) แล้งคักหลายเหมิดแนวเฮ็ดเลยเขียนกลอนเล่น เอามาให้อ่านครับ  
  ศิษย์พี่

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 03 ก.ย. 2554
รวมโพสต์ : 51
ให้สาธุการ : 60
รับสาธุการ : 134,590
รวม: 134,650 สาธุการ

 
เตรียมตัวลงไปเยี่ยม พ่อลุงยม ผุหน้ายาก
ถือหมากพลู หมากไม้ ปลาไหลเผือก ไว้โด๊บดอง
ของกินของกับแกล้ม ส้มปลาโด ส้มผักกุ่ม
ส้มผักเสี้ยนกินบ่ได้ มันผิดเก๊า อี่พ่อลุง
มือหนึ่งถือตุงเหล้า บักสองซาว น้ำกลั่น
สองสามวันไปซ่าวซื้อ ทางก้ำ ฝ่ายกาฬสินธุ์
จัดของฝากแล้วกะจิ้น ขึ้นรถ ไววา
ตากะเหลียวนำทาง หว่างไป ซ่างมาเยิ่น แท้
ใจกะเพลินนำทางกว้าง เทิงแปน แล่นรถง่าย
บ่วุ่นวายคือโลกกว้าง ของบ้าน มนุษย์คน
คราวหนึ่งกะล่วงพ้น เข้าเขต เขาสุเมรุ
ตากะแลไปเห็น หมู่ผี มันเดินผ่าย
ลังโตบายเอาไม้ ทำซง สิวือแกว่ง
ว่าข่อยขับรถแฮง ไง่ท่วมหัวท่วมหน้า บ่เกรงเป้าเผดผี  แท้ พะนะ
ตกมาฮอดหว่างนี่ ซ่างมาเปลี่ยว บ่เห็นหยัง  แท้หือ
ปานวังเวิน หุบเหว ผู้คน บ่กลายย่าง
จักทางใด๋สิไปฮอด บ้านลุงยม ป้ายบ่บอก
ซ่างบ้านนอกแท้แท้ พ่อลุงเจ้า ซ่างอยู่เป็น  แท้หือ
เอ้า...ตาผั่นเห็น เงามืด คุมมุม กลางสายหมอก
ซี้มือบอก ว่าเลี้ยวซ้าย คันไปบ้าน ท่านพ่อยมฯ
ผมเลยย่างเข้าไปใกล้ ว่าแม่นไผ อยากฮู้แน่
ฮ่วย...อ้ายทิดแหล่  เจ้ามาพี้ ได้จั่งใด๋
เจ้านั่นตายไปแล้ว ได้สิบปี กินข้าวแจก แล้วตั้ว
จนลูกสาวผู้เค้า ของเจ้า ได้แต่งงาน  แล้วเด๋
เมียเจ้าออกจากบ้าน ได้ผัวใหม่ ตั้งสามคน  แล้วหนา
หรือเจ้าสาละวนคิด ห่วงเมีย เว้าดู้อ้าย
เลาเลยบายสมุดน้อย ถือมา ให้ข่อยเบิ่ง
นี่ล่ะงานบักอ้าย เงินเดือนให้ กะบ่มี
ได้ตั้งแต่ตีนซี้ มือสั่ง ให้เฮาเฮ็ด หน้าลาวเอ้ย
มอเตอร์ไซด์จักคัน กะบ่มี ให้เฮาใช้
ไปทางใด๋ มีแต่ย่ำ จนตีนโพง ตีนเปื่อย
ทั้งพ่องเมื่อยพ่องล้า จนขาโป้ ไค่บวม
ข่อยฟังความอ้ายแหล่เว้า เห็นใจเลา ล้าเมื่อย
เลยรินน้ำจอกน้อย ให้เลาได้ ล่องคอ
ลาอ้ายแหล่แล้วก้อ ผ่ากะเตี่ยว บ่เหลียวหลัง
นั่งสองแถวทะยานลัด สู่แดนอะบายพุ้น
บ่ทันโดนกะมาฮอด ประตูเมือง ซุ้มบักใหญ่
เห็นคนไหลแล่นเข้า จนดินฟุ้งไหง่ระงม
เสียงมันทมทมเว้า เย้าแหย่สนุกสนาน
เทิงหนุ่มบาวสาวปาน ม่วนยิน โฮฮ้อง
เลยเล่าถือของต้อน ไปหายาม ผู้เฝ้าเขต
บักยามเปรตผั่นเว้า ว่าโตเจ้า นี่แม่นไผ
ข่อยเลยจาระไนเว้า กับยาม พอแจ้งข่าว
ข่อยนี่ล่ะหนุ่มหน้าลาว คนรูปหล่อจากบ้าน  เฮือนห้องแห่งมหา
อยากสิมาหาเจ้า พ่อลุงยม อ้ายอี่พ่อ
ตั้งนานโดนกะด้อ บ่เคยพ้อพบกัน
มันกะเลยจาเว้า เซามีแฮงสาก่อน  เด้อ
ข่อยสิจรไปบอกท่าน รายงานแล้ว เจ้าจั่งเจอ
ข่อยเลยว่าเอ้อเอ้อ ให้ฟ้าวแหน่ อย่าโดนนาน
บั้งเหล้าขาวเด่ให้มัน  กรึ๊บแฮงแฮง จั่งเดินย้าย
มันไปรายงานท่าน  ยมบาล ท่านพ่อ
ว่าบักหนึ่ง ดำดำเตี้ยม้อต้อ อยากมาเฝ้า ท่านพ่อขุน
หน้าเป็นสีคุ้นคุ้น แถวบ้านไผ่ มัญจา  นี่ล่ะ
มันหากมาคนเดียว หาบเหล้าขาว มาด้วย
ฮ่วย...เปรียวเปรียวเร็วไวฟ้าว เอามันมา หากูด่วน
แดดสิจวนบ่ายคล้อย ย้านมันฮ้อน แดดตาย
มือคัวบายไหเหล้า เทิงยาดอง รีบเร่ง
เล็งใส่บ่อนท่อนท้าว เจ้าของบ้าน กะทะหลวง
เลยมาเถิงห้องกว้าง ถ้ำแท่น แดนทองแดง
แงงไปเห็นสาวจี หนุ่มคะนอง เลียนร่าย
บักพ่อชายบ่นุ่งผ้า ป๋าหำโปง ลากแก่
อี่แม่ญิงกะแก้ ขนม๋อยลาก แก่ขี่ดิน
หูได้เสียงเอิ้น  กำลังดูเพลินเพลิน...มาถะแม้  บักตาปลอก    พะนะ
กะเลยออกจากหั่น  มากรานก้ม อี่พ่อยม
ผมหน้าลาวเด้อท่าน กะขอกราน ก้มกราบ
มวลหมู่หาบ ของต้อน  ขอถวยท่าน  อี่พ่อบาล
หลานนี่มายามเยี่ยม อยากเห็นเมือง พ่อลุงอยู่
สิสวยหรูเลิศล้ำ หรือแร้น  ยากเข็ญ  ซั่นดอก
เลาเอนพิง เตียงน้อย  อยู่เทิงหิน ก้อนเรียบ
ยกขาเหยียบ ขอบตั่งน้อย  หำผั่นย้อย ซอดกระเบน
ข่อยแลเห็น แล้วกะเลยอดไว้ คันหัวขวัญ เพิ่นสิด่า
ไข่หำท่อกะต่า ตั้งก้อนหินเอ้าเย้า อยากเอาเมี้ยน ให้พ่อลุง อยู่ดอก
อเวจีนี้หั่งยุ่ง มีแต่คนเว้ายาก หน้าลาวเอ้ย
มีแต่บักขี้ดื้อ ความเว้า นั้นเห่อเหิม
กูนี้อุตส่าห์เพิ่ม โทษใหญ่ หนักหนา
มันกะมาเดินขบวน อยากแก้ธรรม มนูญบ้าง
พวกมู๋ถูเอาสีข้าง ดึงดัน ปั้นแต่ง
ยุทุกเช้าทุกแลง ปั่นพวกผีเผดเป้า ให้มันร่วม ป่วนเมือง
บาดนี้มาเข้าเรื่อง ถามไถ่ ลุงหลาน
นานโดนมาเป็นปี จั่งด่วนมา ยามเยี่ยม
เตรียมหยังมาล่ะท้าว หลานหน้าลาว ผู้ฮ้ายใหญ่
พวกเหล้าไหไก่ต้ม เอามาต้อน อี่พ่อลุง  บ่น้อ
ข่าวว่าซุมทางบ้าน อีสานเฮา แห้งไง่  ว่านา
ฟ้าฝนบ่หยอดให้ ทางน้ำ นั้นขาดเขิน
นายกเพลินแต่หาเล่น บ่เหลียวแล ประชาราษฎร์
สามร้อยบาทว่าสิให้ กะมีน้อย บ่ทั่วถึง
บาดนี้หั่งหนักอึ้ง สองล้านล้าน บาทเข้ามาถม
คนจนจมธรณิน หนี้สิน นั้นพูนเพิ่ม
พากันเหิมหากันห่าว ผู้แทนควาย ความคิดหม่อ
ยืมมาแล้วหาทางฉ้อ  เอาเงินเข้า ใส่ถง
คนบ้านดงปัญญาตื้น หลงเชียร์ ให้เป็นใหญ่
ได้เป็นแล้วบ่เห็นไผ ออกมาพ้อโผล่หน้า จาต้านไต่ถาม
เอ้า..บาดนี่ยกตุงเหล้า บักสองซาว ถวยอี่พ่อ
ปลาไหลเผือกหนึ่งกระทอ เอามาดองใส่เหล้า กินแล้วมันจั่งแข็ง
ในย่ามแดงนั้นส้มม้า ซ่อยกำลังวังชา บ่มีล้า ถดถ่อย
เหลียวเห็นเผดส่ำน้อย จั่งตึงเต้น คึกคะนอง
ถองลงไปสองสามแก้ว คุยกันนัว หัวกันม่วน
ลุงยมเพิ่นเลยชวน ปิ้งอี่แฮ้งแกล้มเหล้า สาน้อหล่า อยากให้ซิม  พะนะ
ข่อยบ่ปากได้แต่ยิ้ม อยากลองเบิ่ง คือกัน
มันสิกุยเหม็นคาว หรือว่าหอม อยากลองลิ้ม
ซิมเหล้าเหมิดตุงแล้ว ซงตาลาย ย่างบ่เที่ยง
พ่อลุงลงจากเตียง เซถลาท่าวล้ม ยังคุยจ้อ “กูบ่เมา” พะนะ
บักหน้าลาวมึงอยากได้ เผดอีได๋ ไปเลือกเบิ่ง
มื้อนี้ลุงอยากเลี้ยง หลานหล่า เจ้าอย่าเกรง
เลากะเค็งเค็งเว้า บักแหล่เอ้ย พากูย่าง เบิ่งน้า
อยากไปเลาะเบิ่งอ่าง หม้อกระทะน้ำฮ้อน ย้านมันปลิ้น เงี่ยงหงวย
สวยเอ้ยสวยตอนหล่า โยติกา ลุงยมเมาไว้นี่ก่อน
มื้อใหม่จั่งมาออน เฟสบุ๊คให้ม่วนแม้ง  ขอโจ่ะไว้ก่อนอัญญา
5555ฮิ้ว ๆๆๆๆๆๆ  

 
 
สาธุการบทความนี้ : 143 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  06 ก.ค. 2556 เวลา 19:38:14  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257

   

Creative Commons License
มาเว้าผญากันเด้อพี่น้องเด้อ --- วิถีชีวิตชาวอีสาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)