ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 27 มิถุนายน 2562:: อ่านผญา 
บัวอาศัยเซิ่งน้ำปลาเพิ่งวังตม ไพร่กับนายเพิ่งกันโดยด้าม แปลว่า ไพร่กับนาย ต่างก็ต้องพึ่งพาอาศัยกัน เหมือน บัว ปลา ตม และน้ำ ต่างอาศัยกันและกัน หมายถึง พึงช่วยเหลือเกื้อกูลกันและกันอยู่เสมอ


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  วิถีชีวิตชาวอีสาน  
       ดินแดนอีสาน มีวัฒนธรรม ประเพณี เฉพาะตน มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ที่เรียบง่าย ท่ามกลางความแร้นแค้น ชาวอีสาน มีความเป็นอยู่เช่นไร ใช้ชีวิตอยู่เช่นไร สร้างศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณีเช่นไรขึ้นมา

     แต่ละจังหวัด แต่ละสถานที่ อาจมีวิถีชิวิต ความเป็นอยู่ ที่แตกต่าง ตามลักษณะพื้นที่ หรือธรรมชาิติที่มีอยู่ แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งหมด ล้วนคือวิถีชิวิตแห่งชาวอีสาน

     เชิญทุกๆท่าน ร่วมเขียนบทความ เรื่องสั้น เล่าวิถีชิวิต ความเป็นอยู่แห่งชาวอีสาน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย   มาเว้าผญากันเด้อพี่น้องเด้อ  
  ยาว ผญาย่อย    คห.ที่2187)  
  ศิษย์พี่

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 03 ก.ย. 2554
รวมโพสต์ : 51
ให้สาธุการ : 60
รับสาธุการ : 135,950
รวม: 136,010 สาธุการ

 
คุณจารย์ใหญ่:
เหลียวเห็นภูผาหล้อนสอนลอนซ้อนกันอยู่ พี่อยากไปเว้าชู้ชอนเล่นดั่งหน่วยภู

***พี่จารย์เอ้ย สิมาจาเว้าเล่น ขอซอน ซ้อนบ่อน
สิมาขอ เข้าซ้อน ซอนเล่น ดั่งหน่วยภู จั่งใด๋น้อ
แนวผุซายเจ้าซู้ กะเว้าง่าย ตามลาย น้อพี่น้อ
น้องนี่อาย คันบ่จริง หมู่คน สิหยันเย้ย
อ้ายอย่าเลยครองเค้า ฮีตเก่า แต่เป็นมา
คันว่าจริงให้มาจา นำพ่อนาง ผู้เพียรเลี้ยง
ขันหมากพลู เตรียมมาพร้อม พงศ์พันธุ์ พร้อมพร่ำ
บ่แม่นมาหยอดเว้า ผญาน้อย พอคึดนำ พี่เอ๋ย 5555ฮิ้วๆๆๆ
(ขอเว้าแทนผุสาวแหน่ 5555คันแข่ว)

 
 
สาธุการบทความนี้ : 708 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  24 มิ.ย. 2555 เวลา 09:08:02  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ผู่บ่าวเมืองแสน    คห.ที่2188)  
  ศิษย์พี่รอง

ภูมิลำเนา : ยโสธร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 13 มิ.ย. 2555
รวมโพสต์ : 103
ให้สาธุการ : 0
รับสาธุการ : 350,740
รวม: 350,740 สาธุการ

 
ใจประสงค์แล้วเมืองแกวกะดั้นฮอด ใจประสงค์ยอดแก้วในถ้ำกะก่นหา ซั่นแล้วน้องหล้า......... ไกลมื้อนี้ มื้ออื่นสิมาหา คันแม้นซีวายัง สิด่วนมาหาเจ้า ไกลกันยามมื้อเซ้า ไกลกันท่อข้อมือ ไกลกันยามมื้อฮือ ไกลกันท่อนิ้วก้อย ไกลมื้อเล็กมื้อน้อยกะเลยซ้ำล่ำ­บ่เห็น บ่อยากพลัดพรากเว้น เวรหากจ่องจำหนี บ่อยากไกลสายคอ แม่เวรหากพาเว้น อยากเห็นโตแม่เวรเด้ สิเป็นโตจังใด๋หนอ คันเป็นโตคือจังหอย คันมีฮอยคือจังซ้าง อ้ายสิไปว่าจ้าง พรานหลวงเพิ่นไล่ฆ่า อ้ายสิไปว่าจ้าง พรานนาเพิ่นไล่ยิง แม้นสิสิงอยู่ต้นไม้ สิเอาไฟอูดเผา

 
 
สาธุการบทความนี้ : 355 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  25 มิ.ย. 2555 เวลา 21:10:26  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  จารย์ใหญ่    คห.ที่2189)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : มุกดาหาร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 13 ก.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,168
ให้สาธุการ : 3,230
รับสาธุการ : 7,224,140
รวม: 7,227,370 สาธุการ

 
บุญชู คันสิเมือนำเจ้าเต็มทีหัวใจอยู่ ย้านเเต่แม่นั้นน้องว่า ย้านเเต่ป้าเจ้าฮ้าย ย้านเเต่อ้ายเจ้าเว้า โลดผัวเจ้าสิไล่ฟัน
คีงขวัญ คันเจ้าเว้าจั่งซั้น ขอให้กลั่นเป็นคำคัก ขอให้นางนั้นมาทักเเห่งกันพันอ้าง
น้อนาง น้องมาสัญญาหมั้น นำพี่ชายเว้ากลั่นๆ อกกระสันต์ปวดร้าวหนาวฮ้อนห่มใน
อ้ายนี้ คันได้วาจาเว้าต้องเอาจริงหรอกเป็นเเหน่ ความปากจาได้ว่าเเล้ว ต้องเอาแท้หรอกเเน่นอน

เดียวนี้ อ้ายกะว่ามักน้อง น้องกะว่านั้นมักอ้าย เเน่นเเหน่บ่แปรผัน คนมักกันบ่ควรเเพง เเข้งขากะบายได้
น้อนาง บายในไสกะบ่ฮ้าย น้อนางคันว่าเเหน่ ขอบายเเพรนั้นเเผ่นผ้าของน้องเจ้าห่มมา

เดียวนี้ คันว่าเจ้าบ่กล้า จักเจ้าเกิดมาหยัง ส่างบ่ตายคาฮู ดั่งกะปูยามเเล้ง
นางเอ้ย อดพอแปลงกระบวนให้เห็นลายหน่องนิเเหน่ง ให้นางเว้านั้นเเน่นๆแฟนอ้ายว่าจังใด๋

อกอุ่น มาเอากันให้มันเเล้ว เบิ๊ดสู่เเนวน้องอย่าปล่อย อายุเฮาบ่ฮอดร้อยสิอดได้ฮอดย่านใด
คนไค ไผสิอดหรอกทนได้ ให้น้องฮ่ำหรอกฮอนคิด คันได้ชมเต็มใจ หากแม่นตายกะพอเเล้ว

นางเอ้ย เเนวเฮาเป็นคนสร้าง โลกานั้นโลกหลุ่ม ตัณหามันนั้นห่อหุ้มเเสนตื้อติ่วอสงข์
พี่น้อง องค์พระพุทธเจ้าใช้ชาตินั้นกรรมเวร ก็เป็นนำตัณหาโลดจ่องดึงนั้นตันไว้

คนไค ขอให้สายใจน้องสาวคำนางให้จาต่อ คันเเม่นเว้าถืกข้อ สิขอน้องเข้าเเต่งงาน จั่งว่าเเก้มปั่นหวั่น สวรรค์อยู่ในใจเอย..


 
 
สาธุการบทความนี้ : 159 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  25 มิ.ย. 2555 เวลา 21:57:53  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  หนุ่มเมียงแปะ    คห.ที่2190)  
  จอมยุทธน้อย

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 03 ต.ค. 2552
รวมโพสต์ : 245
ให้สาธุการ : 805
รับสาธุการ : 645,500
รวม: 646,305 สาธุการ

 
หล่านางเอย...

แนมเบิ่งฟ้าสีหม่น...คนเดียวดายใจว่าเหว่
แนมเบิ่งเงาในแม่น้ำ...คนผู้ฮ้ายมาคองทาง
นางจากไป..อยู่ไกลหม่อง...เฮียนซานบ้านเคยอยู่
ไปหาคำหม่องหน้า..อยู่เมืองฟ้าแดนสวรรค์

ฝนตกมาฟ้ากะฮ้อง..บ่เห็นน้องต่าวคืนมา
นาบ่มีคนมอง...น้องนางมาลืมน้ำ
กบเขียดฮ้องโซวแซว..ข้างเถียงนาหม่องเก่า
ขอให้เนาว์คืนบ้าน...ขอน้องนั่นได้คืนเฮียน...เด้อหล่าเอย

 
 
สาธุการบทความนี้ : 177 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  26 มิ.ย. 2555 เวลา 15:19:48  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่2191)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,203
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,988,380
รวม: 3,988,560 สาธุการ

 

โอยเด่...เคียหมากอึ ขึ้นค้าง พะนางกะขึ้นเข่า
เว้ากะเว้าบ่ได้  แม่เฒ่าพ้อม พ่อเฒ่าเสริม
เขยผู่ทุกข์ เพิ่น หย่อ  เยินยอแต่เขยใหญ่
ผู้เพิ่นมีแห่งขนให้  ผู้ทุกข์นั้น บ่อยากแล

 
 
สาธุการบทความนี้ : 219 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  26 มิ.ย. 2555 เวลา 15:33:57  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ลุ่มดอนไข่    คห.ที่2192)  
  อนุเซียน

ภูมิลำเนา : บึงกาฬ - หนองคาย
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 15 มิ.ย. 2553
รวมโพสต์ : 1,601
ให้สาธุการ : 2,855
รับสาธุการ : 3,032,870
รวม: 3,035,725 สาธุการ

 
เขยผู่ทุกข์จั่งเจ้า อย่าเว้าแฮงพ่อ(เฒ่า)อยากไล่...อ้ายเอ้ย
เถิงมีปากกะเก็บไว้ แม่เฒ่าเลาแฮ่งซัง
เพิ่นประกาศปังปัง ห้ามคนทุกข์มาเป็นเขย
เจ้าเฮ็ดโตเซยเมย กะจั่งเป็นแนวนี่
สมหัวใจเพิ่นตี้ สิให้ป๋าหาเอาใหม่...พุ้นหล่ะ
ซุมฝรั่งเพิ่นจั่งอยากได้ แนวเงินล้นฮั่งกะเป๋า...พะน่ะ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 164 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  26 มิ.ย. 2555 เวลา 19:27:18  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ยาว ผญาย่อย    คห.ที่2193)  
  ศิษย์พี่

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 03 ก.ย. 2554
รวมโพสต์ : 51
ให้สาธุการ : 60
รับสาธุการ : 135,950
รวม: 136,010 สาธุการ

 
คุณจารย์ใหญ่:
บุญชู คันสิเมือนำเจ้าเต็มทีหัวใจอยู่ ย้านเเต่แม่นั้นน้องว่า ย้านเเต่ป้าเจ้าฮ้าย ย้านเเต่อ้ายเจ้าเว้า โลดผัวเจ้าสิไล่ฟัน
คีงขวัญ คันเจ้าเว้าจั่งซั้น ขอให้กลั่นเป็นคำคัก ขอให้นางนั้นมาทักเเห่งกันพันอ้าง
น้อนาง น้องมาสัญญาหมั้น นำพี่ชายเว้ากลั่นๆ อกกระสันต์ปวดร้าวหนาวฮ้อนห่มใน
อ้ายนี้ คันได้วาจาเว้าต้องเอาจริงหรอกเป็นเเหน่ ความปากจาได้ว่าเเล้ว ต้องเอาแท้หรอกเเน่นอน

เดียวนี้ อ้ายกะว่ามักน้อง น้องกะว่านั้นมักอ้าย เเน่นเเหน่บ่แปรผัน คนมักกันบ่ควรเเพง เเข้งขากะบายได้
น้อนาง บายในไสกะบ่ฮ้าย น้อนางคันว่าเเหน่ ขอบายเเพรนั้นเเผ่นผ้าของน้องเจ้าห่มมา

เดียวนี้ คันว่าเจ้าบ่กล้า จักเจ้าเกิดมาหยัง ส่างบ่ตายคาฮู ดั่งกะปูยามเเล้ง
นางเอ้ย อดพอแปลงกระบวนให้เห็นลายหน่องนิเเหน่ง ให้นางเว้านั้นเเน่นๆแฟนอ้ายว่าจังใด๋

อกอุ่น มาเอากันให้มันเเล้ว เบิ๊ดสู่เเนวน้องอย่าปล่อย อายุเฮาบ่ฮอดร้อยสิอดได้ฮอดย่านใด
คนไค ไผสิอดหรอกทนได้ ให้น้องฮ่ำหรอกฮอนคิด คันได้ชมเต็มใจ หากแม่นตายกะพอเเล้ว

นางเอ้ย เเนวเฮาเป็นคนสร้าง โลกานั้นโลกหลุ่ม ตัณหามันนั้นห่อหุ้มเเสนตื้อติ่วอสงข์
พี่น้อง องค์พระพุทธเจ้าใช้ชาตินั้นกรรมเวร ก็เป็นนำตัณหาโลดจ่องดึงนั้นตันไว้

คนไค ขอให้สายใจน้องสาวคำนางให้จาต่อ คันเเม่นเว้าถืกข้อ สิขอน้องเข้าเเต่งงาน จั่งว่าเเก้มปั่นหวั่น สวรรค์อยู่ในใจเอย..


***ฮ้วย พอพอพอ นางนี่บ่เอาแหล่ว พี่จารย์เอ้ย เจ้าอย่าล่วง
แนวของรัก ของหวง น้องนี่ขอ ขอดเมี้ยน มูลเค้า อี่แม่ปัน
สิมาบีบมาคั้น เอาง่ายง่าย ตามใจชาย
ป้าด น้องนี่อายอย่ามาซูน สิหม่นรา คีน้อง
มืออย่าวอง ใจอย่าฟ้าว จาวา อ้ายอย่าล่วง ตี้ล่ะ
อันของหวง อ้ายอย่ารั้น ดันยู้ ตู่สิเอา
ส่างสิมาหาเว้า เอากันสา แบบง่ายง่าย พะน้า
อายชาวเมือง แหน่ล่ะพี่ แนวนี่ เพิ่นบ่เสริญ
ความเพิ่นเอินมาเว้า เกิดมาหยัง คันขี่ขลาด พะนะ
ป้าด จารย์หยังน้อ บาดนี่ สังหาญเว้า ว่าเป็น
คันพี่จารย์อยากล่องเล่น ง่ายง่าย สบายใจ
เสาไฟอยู่ ติดเฮือน เขากะเจาะ ฮูไว้
แหย่ไปตี้ล่ะจ้า จักสามคืน ไผสิว่า
เอาจนขาซี้ฟ้า สมใจเจ้า อี่พ่อจารย์ ตั้วพี่เอ้ย 55555 ฮิ้ว ๆๆๆ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 161 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  26 มิ.ย. 2555 เวลา 19:32:44  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  จารย์ใหญ่    คห.ที่2194)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : มุกดาหาร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 13 ก.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,168
ให้สาธุการ : 3,230
รับสาธุการ : 7,224,140
รวม: 7,227,370 สาธุการ

 
คุณยาว ผญาย่อย:
คุณจารย์ใหญ่:
บุญชู คันสิเมือนำเจ้าเต็มทีหัวใจอยู่ ย้านเเต่แม่นั้นน้องว่า ย้านเเต่ป้าเจ้าฮ้าย ย้านเเต่อ้ายเจ้าเว้า โลดผัวเจ้าสิไล่ฟัน
คีงขวัญ คันเจ้าเว้าจั่งซั้น ขอให้กลั่นเป็นคำคัก ขอให้นางนั้นมาทักเเห่งกันพันอ้าง
น้อนาง น้องมาสัญญาหมั้น นำพี่ชายเว้ากลั่นๆ อกกระสันต์ปวดร้าวหนาวฮ้อนห่มใน
อ้ายนี้ คันได้วาจาเว้าต้องเอาจริงหรอกเป็นเเหน่ ความปากจาได้ว่าเเล้ว ต้องเอาแท้หรอกเเน่นอน

เดียวนี้ อ้ายกะว่ามักน้อง น้องกะว่านั้นมักอ้าย เเน่นเเหน่บ่แปรผัน คนมักกันบ่ควรเเพง เเข้งขากะบายได้
น้อนาง บายในไสกะบ่ฮ้าย น้อนางคันว่าเเหน่ ขอบายเเพรนั้นเเผ่นผ้าของน้องเจ้าห่มมา

เดียวนี้ คันว่าเจ้าบ่กล้า จักเจ้าเกิดมาหยัง ส่างบ่ตายคาฮู ดั่งกะปูยามเเล้ง
นางเอ้ย อดพอแปลงกระบวนให้เห็นลายหน่องนิเเหน่ง ให้นางเว้านั้นเเน่นๆแฟนอ้ายว่าจังใด๋

อกอุ่น มาเอากันให้มันเเล้ว เบิ๊ดสู่เเนวน้องอย่าปล่อย อายุเฮาบ่ฮอดร้อยสิอดได้ฮอดย่านใด
คนไค ไผสิอดหรอกทนได้ ให้น้องฮ่ำหรอกฮอนคิด คันได้ชมเต็มใจ หากแม่นตายกะพอเเล้ว

นางเอ้ย เเนวเฮาเป็นคนสร้าง โลกานั้นโลกหลุ่ม ตัณหามันนั้นห่อหุ้มเเสนตื้อติ่วอสงข์
พี่น้อง องค์พระพุทธเจ้าใช้ชาตินั้นกรรมเวร ก็เป็นนำตัณหาโลดจ่องดึงนั้นตันไว้

คนไค ขอให้สายใจน้องสาวคำนางให้จาต่อ คันเเม่นเว้าถืกข้อ สิขอน้องเข้าเเต่งงาน จั่งว่าเเก้มปั่นหวั่น สวรรค์อยู่ในใจเอย..


***ฮ้วย พอพอพอ นางนี่บ่เอาแหล่ว พี่จารย์เอ้ย เจ้าอย่าล่วง
แนวของรัก ของหวง น้องนี่ขอ ขอดเมี้ยน มูลเค้า อี่แม่ปัน
สิมาบีบมาคั้น เอาง่ายง่าย ตามใจชาย
ป้าด น้องนี่อายอย่ามาซูน สิหม่นรา คีน้อง
มืออย่าวอง ใจอย่าฟ้าว จาวา อ้ายอย่าล่วง ตี้ล่ะ
อันของหวง อ้ายอย่ารั้น ดันยู้ ตู่สิเอา
ส่างสิมาหาเว้า เอากันสา แบบง่ายง่าย พะน้า
อายชาวเมือง แหน่ล่ะพี่ แนวนี่ เพิ่นบ่เสริญ
ความเพิ่นเอินมาเว้า เกิดมาหยัง คันขี่ขลาด พะนะ
ป้าด จารย์หยังน้อ บาดนี่ สังหาญเว้า ว่าเป็น
คันพี่จารย์อยากล่องเล่น ง่ายง่าย สบายใจ
เสาไฟอยู่ ติดเฮือน เขากะเจาะ ฮูไว้
แหย่ไปตี้ล่ะจ้า จักสามคืน ไผสิว่า
เอาจนขาซี้ฟ้า สมใจเจ้า อี่พ่อจารย์ ตั้วพี่เอ้ย 55555 ฮิ้ว ๆๆๆ


น้อนาง คันว่ามักคือบ่ให้พี่ใกล้ จับไหล่บายแขน
ว่าจั่งใดน้อแฟนสิแม่นบ้อแนวนี้
เดียวนี้ มักอีหลีบ้อน้องหล้า สิเอาชายอีหลีบ่
ขอเห็นใจแหน่ล่ะน้อง พี่ขอต้องหน่วยบักนาว

น้อสาว มันสิจางหรือส้ม ขมเค็มเด้น้องอุ่น
ยามขอซูนน้องพัดฮ้าย ขอซูนซ้ำด่าพี่ชาย

แฟนเอ้ย เลยสิบ่ได้ล่ำ เห็นบ่อนเบาหนัก
บ่าวพี่ชายจาคำคัก หากเล่ามายทางน้อง

น้อนาง เว้านำใจแม่ญิงนี้ บ่มีจริงเจ้าจักอย่าง
เว้าแต่ปากอยากแต่ท้องใจน้องบ่แน่นอน

นางเอ้ย แนวว่าเฮือคาแก้ง ถอยคืนมันบ่ง่าย
คันว่าน้องเจ้ามักอ้าย ต้องยอมให้พี่นี้บาย

เดียวนี้ ขอให้สายใจน้องตัดขาดสีนเพียง
พี่สิคอยฟังเสียง หม่อมพะนางสิจาเว้า
พี่สิเซาลงไว้ สาวคำนางให้จาต่อ พี่ชายเด้อคำเอย...


 
 
สาธุการบทความนี้ : 152 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  26 มิ.ย. 2555 เวลา 22:41:50  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  หนุ่มเมียงแปะ    คห.ที่2195)  
  จอมยุทธน้อย

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 03 ต.ค. 2552
รวมโพสต์ : 245
ให้สาธุการ : 805
รับสาธุการ : 645,500
รวม: 646,305 สาธุการ

 
โอเด้...เขยผู่ทุกข์จั่งเฮา อย่าเว้าแฮงพ่อเฒ่าไล่
เถิงมีปากกะเก็บไว้ แม่เฒ่าเลากะแฮงซัง
เพิ่นประกาศปังปัง ห้ามคนทุกข์มาเป็นเขย
เฮาเฮ็ดโตเซยเมย กะจั่งแมนเป็นแนวนี่
สมหัวใจเพิ่นละตี้ ไล่ให้ปะหาเอาใหม่...พุ้นหล่ะ
ซุมฝรั่งเพิ่นจั่งอยากได้....มันมีเงินล้นอั่งกะเป๋า....
ขอให้สุขเด้อซุมเจ่า..ได้เขยใหม่สาสมใจ
เขยคนไทยคนขี่ทุกข์...สิขอเทียมเจียมตนไว้
ซ่างบ่คึดฮอดพ่อยามเฮาเป็นต่อ...เผิ่นยอยก
ตกมาฮอดมื้อทุกข์...เผิ่นพากันไล่หนีซ้ำ
สิขอจำจดไว้...ขอพาหัวใจไปลี้เสี่ยง
สิจื่อจำเป็นบทเฮียน...เป็นเขยคนนี่มันยาก...ขันหมากน้อยค่อยทำใจ...ซั่นดอก

(เอาของอ้ายลุ่มดอนไข่..มาแปลงให้มันสาสมใจ)....

 
 
สาธุการบทความนี้ : 540 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  27 มิ.ย. 2555 เวลา 09:08:30  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่2196)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,431
ให้สาธุการ : 4,145
รับสาธุการ : 9,157,380
รวม: 9,161,525 สาธุการ

 
คุณยาว ผญาย่อย:
คุณจารย์ใหญ่:
บุญชู คันสิเมือนำเจ้าเต็มทีหัวใจอยู่ ย้านเเต่แม่นั้นน้องว่า ย้านเเต่ป้าเจ้าฮ้าย ย้านเเต่อ้ายเจ้าเว้า โลดผัวเจ้าสิไล่ฟัน
คีงขวัญ คันเจ้าเว้าจั่งซั้น ขอให้กลั่นเป็นคำคัก ขอให้นางนั้นมาทักเเห่งกันพันอ้าง
น้อนาง น้องมาสัญญาหมั้น นำพี่ชายเว้ากลั่นๆ อกกระสันต์ปวดร้าวหนาวฮ้อนห่มใน
อ้ายนี้ คันได้วาจาเว้าต้องเอาจริงหรอกเป็นเเหน่ ความปากจาได้ว่าเเล้ว ต้องเอาแท้หรอกเเน่นอน

เดียวนี้ อ้ายกะว่ามักน้อง น้องกะว่านั้นมักอ้าย เเน่นเเหน่บ่แปรผัน คนมักกันบ่ควรเเพง เเข้งขากะบายได้
น้อนาง บายในไสกะบ่ฮ้าย น้อนางคันว่าเเหน่ ขอบายเเพรนั้นเเผ่นผ้าของน้องเจ้าห่มมา

เดียวนี้ คันว่าเจ้าบ่กล้า จักเจ้าเกิดมาหยัง ส่างบ่ตายคาฮู ดั่งกะปูยามเเล้ง
นางเอ้ย อดพอแปลงกระบวนให้เห็นลายหน่องนิเเหน่ง ให้นางเว้านั้นเเน่นๆแฟนอ้ายว่าจังใด๋

อกอุ่น มาเอากันให้มันเเล้ว เบิ๊ดสู่เเนวน้องอย่าปล่อย อายุเฮาบ่ฮอดร้อยสิอดได้ฮอดย่านใด
คนไค ไผสิอดหรอกทนได้ ให้น้องฮ่ำหรอกฮอนคิด คันได้ชมเต็มใจ หากแม่นตายกะพอเเล้ว

นางเอ้ย เเนวเฮาเป็นคนสร้าง โลกานั้นโลกหลุ่ม ตัณหามันนั้นห่อหุ้มเเสนตื้อติ่วอสงข์
พี่น้อง องค์พระพุทธเจ้าใช้ชาตินั้นกรรมเวร ก็เป็นนำตัณหาโลดจ่องดึงนั้นตันไว้

คนไค ขอให้สายใจน้องสาวคำนางให้จาต่อ คันเเม่นเว้าถืกข้อ สิขอน้องเข้าเเต่งงาน จั่งว่าเเก้มปั่นหวั่น สวรรค์อยู่ในใจเอย..


***ฮ้วย พอพอพอ นางนี่บ่เอาแหล่ว พี่จารย์เอ้ย เจ้าอย่าล่วง
แนวของรัก ของหวง น้องนี่ขอ ขอดเมี้ยน มูลเค้า อี่แม่ปัน
สิมาบีบมาคั้น เอาง่ายง่าย ตามใจชาย
ป้าด น้องนี่อายอย่ามาซูน สิหม่นรา คีน้อง
มืออย่าวอง ใจอย่าฟ้าว จาวา อ้ายอย่าล่วง ตี้ล่ะ
อันของหวง อ้ายอย่ารั้น ดันยู้ ตู่สิเอา
ส่างสิมาหาเว้า เอากันสา แบบง่ายง่าย พะน้า
อายชาวเมือง แหน่ล่ะพี่ แนวนี่ เพิ่นบ่เสริญ
ความเพิ่นเอินมาเว้า เกิดมาหยัง คันขี่ขลาด พะนะ
ป้าด จารย์หยังน้อ บาดนี่ สังหาญเว้า ว่าเป็น
คันพี่จารย์อยากล่องเล่น ง่ายง่าย สบายใจ
เสาไฟอยู่ ติดเฮือน เขากะเจาะ ฮูไว้
แหย่ไปตี้ล่ะจ้า จักสามคืน ไผสิว่า
เอาจนขาซี้ฟ้า สมใจเจ้า อี่พ่อจารย์ ตั้วพี่เอ้ย 55555 ฮิ้ว ๆๆๆ




ขอเข้ามาหัวขวนกับมาจ๊วดให้อ้ายยาวก่อนเถาะ ฮิ๊ววว..แหย่ไปติ๊หล่ะจ้าเสาไฟนั้นหน่ะ พะนะ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 165 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  27 มิ.ย. 2555 เวลา 09:53:59  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257

   

Creative Commons License
มาเว้าผญากันเด้อพี่น้องเด้อ --- วิถีชีวิตชาวอีสาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)