ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 27 มิถุนายน 2562:: อ่านผญา 
คันเจ้าได้ขี่ซ้างกั้งฮ่มสัปทน อย่าได้ลืมคนจนผู้แห่นำตีนซ้าง แปลว่า หากได้เป็นใหญ่ นั่งช้าง กางสัปทน อย่าได้ลืมคนจน ผู้เดินตามหลังช้าง หมายถึง ได้เป็นใหญ่แล้ว อย่าหลงอำนาจ อย่าลืมทวยราษฎร์บริวาร


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  วิถีชีวิตชาวอีสาน  
       ดินแดนอีสาน มีวัฒนธรรม ประเพณี เฉพาะตน มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ที่เรียบง่าย ท่ามกลางความแร้นแค้น ชาวอีสาน มีความเป็นอยู่เช่นไร ใช้ชีวิตอยู่เช่นไร สร้างศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณีเช่นไรขึ้นมา

     แต่ละจังหวัด แต่ละสถานที่ อาจมีวิถีชิวิต ความเป็นอยู่ ที่แตกต่าง ตามลักษณะพื้นที่ หรือธรรมชาิติที่มีอยู่ แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งหมด ล้วนคือวิถีชิวิตแห่งชาวอีสาน

     เชิญทุกๆท่าน ร่วมเขียนบทความ เรื่องสั้น เล่าวิถีชิวิต ความเป็นอยู่แห่งชาวอีสาน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย   มาเว้าผญากันเด้อพี่น้องเด้อ  
  สเลเต    คห.ที่20)  
  ขาจร


 
คือดังปลาอาศัยน้ำ น้ำกะเผิ่งวังปลา
ปลาอาศัยวังเวิน จึ่งล่องลอยนาน้ำ
ทามอาศัยห้วย งัวควยอาศัยแอก
ตาแฮกอาศัยไก่ต้ม จึงโดนตุ้มจากคอน
คือดังคอนอาศัยไม้ นกใส่อาศัยโกน
คนกะอาศัยคน เผิ่งกันโดยด้าม
คามอาศัยหม้อ หมอมออาศัยส่อง
ฆ้องอาศัยไม้ฆ้อน ตีต้องจึงค่อยดัง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 409 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  02 ก.ย. 2549 เวลา 20:30:08  
  ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวภูไท นครฯ    คห.ที่21)  
  aomeconchaiyo.com
ขาจร


 
"อันว่าโตผมนี้ เนาว์อยู่ยั้งแดนดินถิ่นไกล
ถิ่นภูไทเขาฮ้อง หนแห่งห้องเมืองนครฯ
พอได้จรจากบ้าน แดนดินถิ่นอีสาน
ไปฮ่ำเฮียนเขียนอ่าน วิชาการหลายปีได้
อยู่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ยังคึดฮอดบ้านหลัง
เลยได้ฮ่วมพลังมวลมิตรของเฮาซาวลูกซ้าง
ก่อเป็นวงโปงลางมอซอ พอได้ฮ่วมสืบต่อสานศิลป์ถิ่นอีสาน
สืบตำนานเอาไว้อย่าไลทิ้มเปล่าดาย
แม้นคนหลายหรือน้อย ให้คอยตั้งประณิธาน
เพิ่นว่าเมืองอีสานนี้ มีของดีหลายอย่าง
เสียงโปงลางยังดังก้อง พิณแคนกลองกะยังม่วน
โหวดกะขอเซิญซวน ให้หมู่มวลพี่น้องมาซ้อยกันฮักษา
จบขบวนสมควรลา ผญาไว้พอซำนี้
โอกาสหน้าถ้าพอมี บ่าวภูไทคนนี้ สิโงโค้งต่าวมา ซั่นแล้ว"

 
 
สาธุการบทความนี้ : 487 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  02 ก.ย. 2549 เวลา 20:32:26  
  ตอบอ้างอิง  
 
  หนุ่มลุ่มน้ำมูน    คห.ที่22)  
  อนุเซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 05 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 1,722
ให้สาธุการ : 80
รับสาธุการ : 2,325,470
รวม: 2,325,550 สาธุการ

 
สุขสำบายหมั่นเสมอมันเครือเก่า
เทิงหมู่พี่น้อง สุขีหมั่นเสมอด้ามดั่งกัน
ผู้เพิ่นมาจาเว้าผญานอ จั่งแม่นม่วน
อยากเชิญชวนพี่น้อง มาเว้าฮ่วมกัน
อันข้าน้อยนี่ บ่มีภูมิดอกนำเพิ่น
เว้าได้น้อย ๆ ควมเว้าบ่เป็น
จั่งได้ลองเว้าเล่น ๆ จั่งเห็นนอตอนนี่
ดีบ่ดีจั่งจั่งได๋เล่า ให้เจ้าแยงเบิ่งเด้อ
มื่อนี่เอาส่ำนี่ก่อน จบคำป้อนบ่อนผญา
คำผญานี่ดีหลายแท้ เว้าม่วนคำจา
ให้ซ่อยกันฮักษาไว้ อย่าไลถิ่มเด้อเปล่าดายดอกเด้อพี่น้องเอย

 
 
สาธุการบทความนี้ : 315 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  02 ก.ย. 2549 เวลา 20:34:31  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  จุลินทร์    คห.ที่23)  
  ขาจร


 
ดีใจหลายอยู่ วิบูลย์ ที่เห็นคนอีสานเฮายังมีกลุ่มหรือชมรมที่พากันเห็นคุณค่าของ ผญา และวัฒนธรรมพื้นบ้านเฮา

เรื่องราวของผญา ข้อมูลทางวรรณกรรม ประวัติศาสตร์อีสาน-ลาว ช่วงที่ทํางานในลาว มีเพื่อนและผู้ใหญ่ชาวลาวที่มีใจรักทางด้านนี้ด้วยกัน ต้องขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ ผู้ใหญ่ท่านแรกคือ ท่านคําเหลือง อดีตรัฐมนตรีอุตสาหกรรม สําเร็จการศึกษาด้านวิศวกรรมไฟฟ้าจากประเทศฝรั่งเศส ที่ปรึกษาโครงการเขื่อนในลาว ปัจจุบันท่านเสียชีวิตแล้วด้วยโรคมะเร็ง ช่วงนั้นได้เช่าบ้านท่านเปิดออฟฟิตที่เวียงจันทน์ เพื่อนชาวลาว อาจารย์ประสิทธิ์ เกิดที่หลวงพระบาง สําเร็จการศึกษาปริญญาโทด้านประวัติศาสตร์จากประเทศรัสเซีย ทํางานที่หอสมุดแห่งชาติลาว จากการศึกษาค้นคว้าร่วมกันพบว่า วรรณกรรมพื้นบ้าน ผญา มีความเจริญมาช้านาน ตามหลักฐานที่ระบุใน "อุรังคธาตุนิทาน" ที่บรรจุไว้ในพระธาตุพนมซึ่งสร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 8 โดยต้นกําเนิดของภาษามาจากอินเดีย เผยแพร่มาพร้อมๆกับพุทธศาสนาที่เข้ามาสู่ดินแดนแถบนี้ พระพุทธรูปโบราณที่หลวงพระบาง ที่เวียงจันทน์ พระพุทธรูปที่บรรจุในพระธาตุพนม หลายองค์มีอักษรจารึก บ้างก็เป็นคําอธิษฐาน ตลอดจนหนังสือผูกโบราณต่างๆ เป็นหลักฐานยืนยันถึงความเจริญรุ่งเรืองทางศิลปะ วัฒนธรรม ของอีสานและลาวมาช้านาน
              

 
 
สาธุการบทความนี้ : 396 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 ก.ย. 2549 เวลา 16:27:27  
  ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวภูไท นครฯ    คห.ที่24)  
  aomeconchaiyo.com
ขาจร


 
สุขขีมั่น ยังสุขสันต์อยู่คือเก่า
เทิงพ่อแก่แม่เฒ่า กะยังอยู่ดีซำบาย
ฮีตปู่ย่าตายาย คองของไทหมู่เฮา หมู่เจ้าเห็นอยู่บ่
หมู่เฮาเคยได้พ้อ เพิ่นหายเสียไปทางใด๋
หรือว่างลงไปใต้ ทางไกลแดนห่าง
ฮีตคองเฮาเลยฮ้าง บ่มีคนล้างขัดสี
มาซ้อยกันเด้อน้องพี่ ฮีต 12 คอง 14 ประเพณีแต่รุ่นเก่า
คองคอยถ้าซุมหมู่เจ้า เข้าฮ่วมสืบสานต่อ ซั่นแล้ว

 
 
สาธุการบทความนี้ : 416 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 ก.ย. 2549 เวลา 16:29:05  
  ตอบอ้างอิง  
 
  สเลเต    คห.ที่25)  
  ขาจร


 
คำปากพ่อแม่นี้ หนักเกิ่งธรณี
ใผผู้ยำแยงนบ หากสิเฮืองเมื่อหน้า
ในให้เสมอน้ำ คุงคาสมุทรใหญ่
ให้เจ้าคึดถี่ถ้วน ดีแล้วจึงค่อยจา
อย่าได้เฮ็ดใจเพี้ยง เขาฮอขมขื่ม
ความคึดเจ้าอย่าตื้น เสมอหม้อปากแบน
สิบตำลึงอยู่ฟากน้ำ อย่าได้อ่าวคนิงหา
สองสะลึงแล่นมามือ ให้เจ้ากำเอาไว้
มีเงินล้นเต็มถง อย่าฟ้าวอ่งหลายเน้อ
ลางเทื่อ ทุกข์มอดไฮ้ เมื่อหน้าส่องบ่เห็น
เงินหากหมดเสียแล้ว ขวัญยังดอมไถ่
อันว่าผ้าขาดแล้ว แซงนั้นหากยัง
ฮักผัวให้ มีใจผายเผื่อ
ฮักผัวให้ฮักพี่น้อง แนวน้าแม่ผัว
ฟักเฮือไว้ หลายลำแฮท่า
หม่าข้าวไว้ หลายบ้านทั่วเมือง


ยังมีอีกหลาย เดี่ยวส่งมาให้อ่านกันใหม่
พณฯ ท่านอดิศรท่านได้แปลจากหนังสือลาวมากะเลยเอามาให้อ่านกัน

              

 
 
สาธุการบทความนี้ : 395 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 ก.ย. 2549 เวลา 16:32:15  
  ตอบอ้างอิง  
 
  สเลเต    คห.ที่26)  
  ขาจร


 
กินแกงให้เจ้าซอนดูก้าง คาคำซิจิ้มยาก
ดูกมันไปอยู่ค้าง กินน้ำซิบ่ลง
ข้ามเหนือเพื่อตกได้ ไหลลงมาค้อมพอแม่น
คือดั่งอีโต้คมปู้ ให้ฟันเจ้ยแต่ไกล
มีไหมแล้ว อย่าลืมคุณม้อนคว่าง
ม้วนหากแบ่งเส้นหยุ่ง ยองให้ก่อจึงมี
อย่าได้เห็นแก่ได้ หมากแตงโมหน่วยใหญ่
ลางเทือโชคบ่ให้ เลยสิได้อ่าวหวนตัด
เยี่ยวบ่เถิงภายลุน ซิคึกมือเมื่อหน้า
เห็นว่าซอนลอนตั้ง กลางภาชน์อย่าฟ้าวอยากหลายเน้อ
ลางเทือเป็นต่อนง้วน กินแล้วซิบ่ยัง
เป็นขุนนี้ วิชาให้มีมาก
อย่าได้เป็นดั่งหนังแห้ง มาจวบพ้อไฟไหม้ไงดโง
กินให้พิจารไว้ คเณดูสามส่วน ดีดาย
นอนให้คึดสี่ด้าน คนิงถ้วนจึงค่อยนอน
ชาติที่แนวนามบ้ง แปงโตกาซิตอดกินแล้ว
เฮ็ดให้คือดั่งม้วน ใยหุ้มห่อโต นั้นท้อน
เห็นว่าได้หน่อยแก้ว อย่าปะเอิบใจหลาย
ลางเทือ ฮงๆ ใส หน่วยขวงบ่มีฮู้
กุญชโรช้าง แนวสูงสัตวใหญ่
ตายย้อนนกใส่น้อย ผะหยาแพ้ผาบคืน
ของบ่เป็นตาจ้ำ อย่าสุจุ่มลงเลิก
ของบ่เป็นตากิน อย่ากินสิพวนท้อง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 389 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 ก.ย. 2549 เวลา 16:33:33  
  ตอบอ้างอิง  
 
  สเลเต    คห.ที่27)  
  ขาจร


 
เฮือนใดยามกินข้าว หลายพามับแมบ
เฮือนนั้นเศิกบ่มั่ว ใจน้ำบ่คล่องปลา
เฮือนใดยามกินข้าว พาเดี่ยวเป็นหมู่
คำฮักยังช่างตู้ม กันไว้หมื่นอะสง
อันว่าผัวเมียฺฮ้าย ยามเดียวก็เป็นเพิ่น เสียแล้ว
บาดว่าพี่น้องฮ้าย คือขี้บ่เหม็น
เฮือคาแก้ง เกวียนเห็นให้เกวียนแก่
บาดว่าไปฮอดน้ำ เฮือซิได้แก่เกวียน
เฮือนคันบ่มีพ่อย้าว โจรสิเข้าล่วงเฮือน
จันทร์ใสแจ้ง ดวงเดียวบ่มีคล่อง
บ่มีดาวแวดล้อม จันทร์เจ้าก็บ่อเฮือง
หนองบ่อมีขอนขั่น ชาวแหเขาสิหว่าน ลงแล้ว
มีวังบ่มีเงือกเฝ้า คนใบ้ก็บ่ยำ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 382 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 ก.ย. 2549 เวลา 16:34:50  
  ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวภูไท นครฯ    คห.ที่28)  
  aomeconchaiyo.com
ขาจร


 
ไกลมื้อนี้ มื้ออื่นสิมาหา
คันแม้นซีวายัง สิด่วนมาหาเจ้า
ไกลกันยามมื้อเซ้า ไกลกันท่อข้อมือ
ไกลกันยามมื้อฮือ ไกลกันท่อนิ้วก้อย
ไกลมื้อเล็กมื้อน้อยกะเลยซ้ำล่ำบ่เห็น
บ่อยากพลัดพรากเว้น เวรหากจ่องจำหนี
บ่อยากไกลสายคอ แม่เวรหากพาเว้น
อยากเห็นโตแม่เวรเด้ สิเป็นโตจังใด๋หนอ
คันเป็นโตคือจังหอย คันมีฮอยคือจังซ้าง
อ้ายสิไปว่าจ้าง พรานหลวงเพิ่นไล่ฆ่า
อ้ายสิไปว่าจ้าง พรานนาเพิ่นไล่ยิง
แม้นสิสิงอยู่ต้นไม้ สิเอาไฟอูดเผา


 
 
สาธุการบทความนี้ : 391 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 ก.ย. 2549 เวลา 16:38:28  
  ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวอุบลคนโก้    คห.ที่29)  
  kwiboonphiboon.net
ขาจร


 
ปาดผญาแต่ละอันมีแต่ผู้คัก ๆ แท้นอ
อันผู้ข้านี้ควมฮู้ยังน้อยบ่ค่อยเก่งเรื่องผญา
สิขอจาเว้านำฮอยแนจักหน่อย
อย่าสิหลอยหนีเด้อท่านมาจาเว้านำกัน

 
 
สาธุการบทความนี้ : 397 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  03 ก.ย. 2549 เวลา 16:40:23  
  ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257

   

Creative Commons License
มาเว้าผญากันเด้อพี่น้องเด้อ --- วิถีชีวิตชาวอีสาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)