ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 17 ตุลาคม 2561:: อ่านผญา 
เอาคนกล้าครองเมืองมันจั่งฮุ่ง เอาคนขี้ย้านครองบ้านบ่ฮุ่งเฮือง แปลว่า เอาคนกล้าหาญปกครองบ้านเมือง จึงจะรุ่งเรือง เอาคนขี้กลัวปกครอง บ้านเมืองไม่เจริญ หมายถึง ผู้นำ พึงเป็นคนกล้าหาญ ทั้งทางธรรมและทางโลก


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  วิถีชีวิตชาวอีสาน  
       ดินแดนอีสาน มีวัฒนธรรม ประเพณี เฉพาะตน มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ที่เรียบง่าย ท่ามกลางความแร้นแค้น ชาวอีสาน มีความเป็นอยู่เช่นไร ใช้ชีวิตอยู่เช่นไร สร้างศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณีเช่นไรขึ้นมา

     แต่ละจังหวัด แต่ละสถานที่ อาจมีวิถีชิวิต ความเป็นอยู่ ที่แตกต่าง ตามลักษณะพื้นที่ หรือธรรมชาิติที่มีอยู่ แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งหมด ล้วนคือวิถีชิวิตแห่งชาวอีสาน

     เชิญทุกๆท่าน ร่วมเขียนบทความ เรื่องสั้น เล่าวิถีชิวิต ความเป็นอยู่แห่งชาวอีสาน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย  
ESANIA Sector 9 นครที่สาบสูญ (คลิกอ่านบทความต่อเนื่อง)
 
  ปิ่นลม    คห.ที่373) คอนตินิว แม่ตู้  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,203
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,892,490
รวม: 3,892,670 สาธุการ

 



“รู้ไหมอีฟ ตรงกลางของแกแลคซี่เรา เป็นภูเขา”
ปีโป้ถามเปรยๆ ขณะพาเดินไปในเส้นทางลับของอุโมงค์
สายตายังจับจ้องข้อมูลนำทางที่เจาะได้จากโซเฟีย
“เขาทราย ใช่ไหมคะ  เขาทราย แกแลคซี่”
เธอตอบด้วยท่าทางอารมณ์ดี
“ข้อมูลเธอแน่นมาก สมแล้วที่เป็นคู่หูผม”
“ผมชอบใช้ข้อมูลเท็จ เพื่อตามหาความจริง”

“เรื่องไร้สาระเล็กน้อย นำไปสู่ความจริงอันยิ่งใหญ่”
ปีโป้กล่าวเลียนแบบเสียง นักอภิปรัชญา

“เขาทราย นักมวยระดับตำนานในอดีต  จริงๆแล้ว
ชื่อคือ เขาซ้าย  หมายถึงเขาถนัดซ้าย
แต่เมื่อจะเป็นแชมป์โลก ต้องมีชื่อเป็นสากล
เขาทราย แกแลคซี่ จึงเป็นชื่อเพื่ออำพราง
ให้คู่ต่อสู้ จินตนาการถึงภูเขา มากกว่าจะพะวงหมัดซ้าย”
อีฟหัวเราะเบาๆ ในความเพี้ยนของปีโป้

“ไม่จริงหรอกค่ะ  ตรงกลางจักรวาลมีขนาดเท่าท่อนไม้
ซัมซุง แกแลคซี่ ไงคะ”
ครานี้ปีโป้หัวเราะบ้าง
“ ซัมซุง ในภาษาอีซาเนียแปลว่า เท่าท่อนซุง มันบอกความจริงบางอย่าง
ซัมซุงเป็นบริษัทเมื่อ 5พันปีก่อน เริ่มต้นจากการตัดไม้ รับจ้างต่อเรือ
ต่อมาก็ตั้งเป็นร้านขายของชำ จนเป็นผู้ผลิตสินค้าจักรกล และ AI ในอดีต
ด้วยที่เริ่มธุรกิจจากต้นไม้และท่อนซุง บริษัทจึงมีชื่อว่า ซัมซุง”
ปีโป้พล่ามให้คู่หูฟัง
“ไร้สาระจริงๆ “  อีฟส่ายหัว

“เรานอกเรื่องเพื่อคลายเครียดและกังวลจากสิ่งที่คาดหวัง”
ปีโป้ค้นหาตำแหน่งในแผนผังตามข้อมูลที่เจาะได้จากแผ่นหลังโซเฟีย
อุโมงค์อันซับซ้อนถูกสร้างขึ้นเพื่อเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์ทั้งหลายของโลก
เผื่อเกิดมหันตภัยทางอาหาร จะได้มีหลักประกันความอยู่รอดของมนุษยชาติ
มาบัดนี้มันถูก ชาวรอรีเอะ ต้มกินหมดแล้ว

“ตรงนี้หล่ะ ทางออก”
ปีโป้ชี้ให้เห็นช่องด้านบน
“เอาหล่ะให้แม่สาวพันปีโซเฟีย นำไปก่อนเลย”
ปีโป้พูดแล้วกดปุ่มบังคับ
“แล้วเบ้าคำกับจำป้อย หล่ะคะ ?”
อีฟถาม
“ไม่ต้องห่วงพวกเขาจะส่งสัญญาณมา ให้เราไปรับทีหลัง”    
-------------------
ภาพตัดกลับมาที่ด้านในอุโมงค์
ชาวรอรีเอะส่วนใหญ่ถูกจับกุม ถูกต้อนให้ขึ้นยานรบ
ข้าวของเครื่องใช้ที่พอใช้ได้ ถูกทหารกองยาน UMS  (โยโร่มาตสะตาส) ขนขึ้นยานด้วยเช่นกัน
EboZ ผู้นุ่งกางเกงในออกด้านนอก ผู้บัญชาการแห่งมหานคร EboZ City
กำลังพากองทหารเขาบุกเข้าถึงด้านในห้องแห่งความลับ
“นี่รึห้องแห่งความลับ ของชาวรอรีเอะ”
เขาชะงักจังก้าอยู่หน้าประตูห้องรูปไข่
“เปิดมันออกซิ  ดอร์สั้น”
เสียงสังเคราะห์ ของเขาเข้มงวดและทุ้มหนัก
ดาบิต ดอร์สัน ลูกน้องคนสนิท หันมามองหน้าเจ้านาย
“ ดอร์สัน ขะรับ  ไม่ใช่ ดอร์สั้น !”
เขาเป็นคนเดียวที่พอคัดง้าง Big  A ได้
EboZ ขยับลำคอนิด ๆ ให้เครื่องสังเคราะห์ออกเสียงวรรณยุกต์แม่นยำขึ้น
“ ดอร์สัน  โอเพ่น !”
สิ้นคำ ลูกน้องคนสนิทก็รัวปืนกลเข้าใส่แผงควบคุมไม่ยั้ง แผงจรช๊อต ควันขโมง
“ให้ตายเหอะ ! ข้านึกว่าเจ้าจะใช้วิธีอ่อนนุ่มกว่านี้”
EboZ ออกอาการไม่สบอารมณ์เล็กน้อย

“แต่มันได้ผลเสมอนะครับ เจ้านาย”
ลูกน้องสนิทตอบเขาด้วยหน้าตาเรียบเฉย
ประตูห้องรูปไข่ค่อยๆเลื่อนออก ท่ามกลางควันลอยคลุ้งไปทั่ว
เมื่อควันค่อยๆ จางลง ทุกสายตาเพ่งไปที่ด้านในห้อง Big  A ค่อยก้าวเท้าเข้าไป
“หยุดอยู่ตรงนั้น นะ ! ”
เสียงของเด็กหญิงดังขึ้นแบบฉับพลัน  จน EboZ ต้องชะงักเท้า
เด็กหญิงมัดผม 3 จุก ในชุดประจำของชาวรอรีเอะ ถือบืนพก ยืนจังก้า
เล็งปืนมาทางผู้บุกรุก
“ไม่หยุด ข้ายิงพวกเจ้าแน่”
น้ำเสียงเธอสั่นคลอนเล็กน้อยประสาเด็ก  กองทหารต่างเตรียมพ้อมใช้อาวุธ
EboZ ผู้นุ่งกางเกงในออกด้านนอก ยกมือปรามไม่ให้เล็งปืนใส่เด็ก
“ ไม่เอาน่าหนูน้อย  เรามาอย่างสันติ”
เขาสืบเท้าโน้มตัวเล็กน้อยเข้าหาหนูน้อยใจกล้า
“ที่นี่ไม่ปลอดภัยแล้ว เราต้องย้ายไปอยู่ที่ดีกว่า ที่เมืองของฉัน”
EboZ ลดตัวลงคุกเข่าให้ปืนจ่ออยู่หน้าอก แขนทั้งสองอ้าออกแสดงความบริสุทธิ์ใจ
“ EboZ City หนูเคยได้ยินไหม เมืองของมนุษย์ทุกคน ที่นั่นมีอาหารสำหรับทุกครอบครัว”
สาวน้อยถือปืนอย่างสั่นไหว..ไม่แน่ใจ
“ ที่นี่ไม่มีอาหารแล้ว พวกเรามารับตัวทุกคนไปอยู่ด้วย”
“คุณกำลังโกหก !”
เด็กน้อยผม 3 จุก จ้องตาเขม็งที่ขอบตามีน้ำซึมออก
“ถ้างั้น ! ก็ยิงลุงซะสิ  ยิงตรงนี้”
EboZ จับปืนที่เด็กนั่นประคองอยู่ จี้ให้ตรงหัวใจ
“ เชื่อใจลุง ขอเวลาอีกไม่นาน ขอสัญญาว่าพูดความจริง”
เด็กน้อยสั่นเทาด้วยความกลัว จ้องตากับ EboZ ผู้นุ่งกางเกงในออกด้านนอก
“ที่นั่นพวกเราเท่าเทียมกัน เมืองเสรีภาพ เพื่อมนุษย์ทุกคน”

 
 
สาธุการบทความนี้ : 3 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  06 ก.ย. 2561 เวลา 11:14:18  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่374) ตอนที่ 13 นอนนา  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,203
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,892,490
รวม: 3,892,670 สาธุการ

 

ตอนที่  13   นอนนา (NoNna)



ณ ในเขต 7 ของ มหานคร EBoz เบื้องบนคือ อนุภาคขนาดเล็ก ๆ ของคาร์บอน
ที่เกิดจากการเผาไหม้ไม่สมบูรณ์ของวัสดุพลังงาน ลอยอยู่เหนือมหานครใหญ่
คาร์บอนไดออกไซด์ กำลังส่งผลต่อวัตถุทางวัฒนธรรมของพวกเขา
ซัลเฟอร์ไตรออกไซด์ (SO 3 ) ในบรรยากาศปะทะกับความชื้นที่มาจากฝั่งทะเล
กลายเป็นกรดซัลฟิวริก (H 2 SO 4 ) อย่างรวดเร็ว
จนกลายเป็นฝนกรด ที่คอยกัดกร่อนมหานครอย่างช้าๆ
   NoNna หญิงสาวลูก 2 ประชากรคนหนึ่งในมหานครในโซนเล็ก ๆ ที่เรียกว่าเขต 7
เธอกดปุ่มปิดกระจกหน้าต่างลงเพื่อป้องกันฝนที่ตกปรอย ๆ
ใช่ว่าจะดูโรแมนติกอย่างเดียว หากแต่ฉาบทาด้วยพิษร้ายเป็นของแถม
    
กระถางต้นยี่โถน้อย ที่เอามาปลูกประดับบ้าน
ยี่โถน้อยที่ประชากรน้อยคนจะมีไว้ครอบครอง
ใบมีสีซีดเหลือง เพราะคลอโรฟีลล์ถูกทำลาย
อันตรายต่อสปองจี้เซลล์ (spongy cells) ของต้นพืช
ทั้งใบและกิ่งก้านมีรอยจ้ำสีดำ เป็นจุด ๆ
เป็นเพราะแก๊สอะเซทิลีน ปนเปื้อนมากับสายลม

     เธอกวาดสายตาไปรอบทิวทัศน์หน้าต่างบานใหญ่
สิ่งก่อสร้าง และสถาปัตยกรรมของคนในยุคของเธอ ทั้งทรงกลม
ทรงเหลี่ยม ทรงอสมมาตร โลหะต่างผุกร่อน
ยางพลาสติกเปราะและแตก ผ้าเปื่อยขาด ผิวเซรามิกด้าน
แม้แต่หุ่นยนต์ที่เคลือบด้วยสารเพื่อป้องกันความร้อน
ยังยืนทรงตัวลำบากเพราะความเสื่อมถอย


    ภาพวาดโบราณที่สังเคราะห์ขึ้นใหม่ เป็นภาพวาดทุ่งนาในอดีต
เป็นมรดกตกทอดมาสู่เธอ มันแขวนไว้บนผนัง ทุกอย่างในนั้นเคลื่อนไหว
ราวกับมีชีวิต
     ภาพความทรงจำวัยเด็กของเธอผุดขึ้น กระท่อมเซรามิกเก่าๆ
ในเขตเกษตรกรรมที่ล่มสลายทะเลทรายเข้ากลบกลืนเมื่อหลายปีก่อน
เมืองของเธอในวัยเด็กล่มสลายลง เพราะปลูกพืชไม่ได้
แม้จะมีการทุ่มทุนและเทคโนโลยี่มากมายเพื่อผดุงความมั่นคงนั้นไว้
แต่ก็ไม่อาจทนทานต่อภาวะภูมิอากาศเปลี่ยนแปลงของโลกได้
ผู้คนอดอยากแร้นแค้น สังคมมีแต่พวกเขาตัวเองรอด ไม่มีรั้วกั้น
หรือแม้แต่เพดานศีลธรรม  ทุกหย่อมหญ้าเต็มไปด้วยความต้องการ
อาหาร – เสรีภาพและสันติ บนความรุนแรง กดขี่เอาเปรียบ
ต่างโหยหาระบบ ที่จะเข้ามาบริหารจัดการสังคม
ผู้ปลูกพืชเป็น มีความสำคัญกว่า ผู้สร้างจักรกล

    ชายชาตินักรบผู้หนึ่งนำกำลังเข้ายึดเมืองใกล้ตายของเธอ
เขาสัญญาว่าจะทำให้ชีวิตดีกว่าเดิม
ขอเวลาอีกไม่นาน แผ่นดินที่งดงามจะกลับมา
เธอยังจำมือที่ยื่นมาประคองใบหน้าเด็กตัวเล็กๆ นั้นได้
“ที่นั่นพวกเราเท่าเทียมกัน เมืองเสรีภาพ เพื่อมนุษย์ทุกคน”
มันคือประโยคที่เขากล่าวกับเธอ
เขาที่ว่านั้นไม่ใช่ใคร เขาก็คือคนที่นุ่งกางเกงในออกด้านนอก EBOZ
แต่นั่นเรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว

  เธอเหลือบตามองไปยังชื่อของภาพ ที่เขียนไว้ว่า NoNna
แม่ตั้งชื่อให้เธอตามภาพวาด ซึ่งจนบัดนี้เธอก็ไม่รู้ความหมายมัน
   หลายครั้งที่เธอเซิร์จข้อมูลใน System  ได้คำตอบว่า
มันเป็นภาษาอิตาเลียนโบราณ แปลว่า คุณยาย
บ้างก็ว่าเป็นชื่อสูตรหมักไก่ทอด สูตรทำ Pizza

ดูขัดแย้งกับภาพวาดสังเคราะห์ที่ปรากฏ

   ที่ใกล้เคียงที่สุดเป็นคลิปภาพโบราณ เด็กวัยรุ่นนักเรียน
ขี่มอเตอร์ไซเคิล มีแม่ซ้อนท้าย ขับไปตามถนนดินทราย
พอถึงทางแยกต้นมะม่วงใหญ่ เขาก็จอดให้แม่ลง
“ข่อยส่งเจ้าฮอดนาหล่ะเด้ออีแม่  ข่อยไปหล่ะ”
ว่าแล้วก็ บิดคันเร่ง หันหลังกลับ ฟิ้ว ! .หายไปกับฝุ่นผง
“ฮ่วย.! ห่าคั่วนี่แมะ !”
เสียงสบถจากแม่ไล่หลัง..แล้วคลิปก็ขาดหาย.....
     NoNna เธอดูกี่ครั้งก็ไม่เข้าใจ ว่ามันหมายถึงอะไร

 
 
สาธุการบทความนี้ : 5 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  12 ก.ย. 2561 เวลา 22:33:51  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่375) คอนตินิว ฮิปสะเตอร์  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,203
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,892,490
รวม: 3,892,670 สาธุการ

 

เธอเอื้อมมือไปเปิดปุ่มฟังเพลงบนผนังห้อง  
ทันใดนั้นระบบไตรนิวตรอน ก็ปรากฏขึ้นให้เธอเลือกแนวเพลง
“Sting”  คือแนวเพลงโบราณที่เธอเลือกฟัง
เสียงเพลงคลอเบาๆ ทำให้รู้สึกผ่อนคลายจึงทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา
มันมีเหตุผลที่เธอเลือกเพลง “Sting”
เธอหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมา มันเป็นหนังสือเก่าเล่มเดียว
ที่เธอนำติดตัวมาด้วย จากบ้านเกิดตั้งแต่สมัยยังเด็ก

หนังสือคือวัตถุธาตุ ที่โจรไม่ขโมย
และผู้อพยพจะไม่เอาพกติดตัวไปด้วย


แต่ NoNna เป็นผู้อพยพที่แตกต่างออกไป
เธอเอาหนังสือติดตัวมา
มันเป็นเรื่องราวประวัติศาสตร์ของมนุษย์เมื่อ 5 พันปี
ปกิณกะของมนุษย์ยุคตื่นพลังงาน (ตื่นไฟ)
เขียนโดย อีมานูอีส  เขียดโม่
เธอเปิดไปหน้า 153 เรื่องของ  “Sting”

ในหนังสือของ อีมานูอีส เขียดโม่ กล่าวไว้
Sring  เดิมทีเป็นชื่อของ ง่ามขา ทรวดทรงจิมิ๊
และมีรูปร่างคล้าย ตัว Y ในภาษาบริเทน
ต่อมามันเป็นชื่อของกางเกงในสุภาพสตรี
หรือที่เรียกว่า  G – Sting
กาลเวลาล่วงเลย กลายเป็นชื่อเรียกของแนวเพลงของศิลปิน
เรียกว่า เพลงสติง
กอร์ดอน แมททิว โทมัส ซัมเนอร์ ถือเป็นบิดาแห่งแนวเพลงนี้
ผู้คิดค้นแนวเพลง ที่แปลกแยกออกจากเพลงคลาสสิคเก่าแก่
เฟื่องฟูมากในช่วงหลังสงคราม ผู้คนเริ่มเรียนรู้แลกเปลี่ยนดนตรีกัน

ในช่วงเริ่มต้นยุคตื่นไฟนั้น ได้มีการคิดค้นประดิษฐ์นวัตกรรมใหม่
เครื่องมือกินไฟชนิดใหม่ ๆ วิทยาการมนุษย์ก้าวกระโดด
เพราะพลังงานน้ำมัน ถ่านหิน
ส่งผลให้สังคมอุตสาหกรรม และมหานครใหญ่หลายแห่งเติบใหญ่อ้วนพี
หมายถึง ความต้องการอาหารมากมายเลี้ยงดูมนุษย์เมือง


ส่งผลให้มีการถากถางทำลายพื้นที่ป่า พื้นที่ธรรมชาติมากมาย
เพื่อป่นปี้มาผลิตเป็นอาหารพลังงาน ป้อนปรนระบบ
ป่าฝนเขตร้อนส่วนใหญ่หายไปในยุคนี้
ความต้องการ การบริหารจัดการอาหารและพลังงาน
จากบริษัทผู้จัดส่งอาหารและพลังงานมหาศาล
ให้การขยายพื้นที่เพาะปลูก พื้นที่เมืองเติบโต รุกรานไปอย่างไร้ขีดจำกัด

พื้นที่ป่าที่ใหญ่ที่สุดในโลกสมัยนั้นเรียกว่า อะเมซอน
ถูกบุกรุกแผ้วถางเพื่อเอามาปลูกพืชเชิงเดี่ยว ขุดเอาเหมืองแร่ น้ำมัน
กั้นเพื่อทำเขื่อน จัดหาอาหาร น้ำสะอาด และพลังงานสู่มหานครมนุษย์
แย่งชิงทรัพยากรจากชาติพันธุ์ที่รักสงบ
ชนพื้นเมืองที่อยู่กับป่าอย่างสันติ ถูกฆ่าหมู่ในช่วงทศวรรษที่ 1970-1980
หลังจากมีการสร้างถนนผ่านในพื้นที่  มีความต้องการที่ดินเพื่อเป้าหมายด้านธุรกิจมากขึ้น
ว่ากันว่า ชาติพันธุ์ชนพื้นเมืองถูกกลืนหายไป  จนเกือบสิ้นสูญ

        นักร้องวงร็อค คนหนึ่ง ชื่อ Sring ร่วมมือกันกลุ่มชนพื้นเมือง
และกลุ่มอนุรักษ์ รณรงค์ไปทั่วโลก เพื่อปกป้องป่าฝนที่หลากหลายของโลก
เพื่อรักษาชนพื้นเมือง และพื้นที่สีเขียวที่มีขนาดใหญ่เกือบเท่าทวีป
นั่นเองเธอถึงชอบฟังเพลง Sring


เธอเบือนหน้าออกจากหนังสือ เหม่อมองไปที่หน้าต่าง
เหมือนคิดอะไรบางอย่างก่อน ก้มหน้าอ่านมันต่อไป

การรณรงค์พิทักษ์พื้นที่ป่าให้กับชนพื้นเมืองครานั้นสำเร็จ
ส่งผลให้มีการประกาศเป็นพื้นที่ห้ามธุรกิจ ตัดไม้ ขุดเจาะ
เพาะปลูกเชิงการค้า หรือการทำลายธรรมชาติอื่น ๆ
ทำให้ชาวพื้นเมืองที่อยู่กับป่ามาหลายพันปี
อยู่ในพ้นที่ป่าอันอุดมของพวกเขาอย่างสงบ
ทศวรรษต่อมา....
คนเลิกฟังเพลงสติง มีแนวเพลงใหม่ๆมาทดแทน
กฎข้อบังคับนั้นก็ถูกทำลายลง  ทั้งเกษตรพานิช อุตสาหกรรม
เข้าทำลายพื้นที่ป่า และชนพื้นเมืองของโลกลงอย่างชิ้นเชิง

ในเวลาต่อมา Sting  เป็นแค่ อากิวเม้นต์ค่าอักขระ ในภาษาโปรแกรม
และเป็นชื่อ ทฤษฎีจำลองทางคณิตศาสตร์ เรียกว่าทฤษฎีสติง
ซึ่งมีแบบจำลองฟิสิกส์อนุภาค คล้ายๆ ง่ามหนังสะติ๊กของชาวอีซาเนีย
ใช้สำหรับอธิบาย อันตรกิริยาในโลกอนุภาคย่อยของอะตอม
อ่านถึงตอนนี้ NoNna  ถึงขนาดอ้าปากหาว แล้วเผลอหลับไป

 
 
สาธุการบทความนี้ : 3 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  13 ก.ย. 2561 เวลา 14:29:32  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38

  Quick Reply  
       
  เรื่อง:   
 
รายละเอียด*: 

ใช้ html ได้ 
(เฉพาะที่กำหนดให้) 

ใช้ bbcode ได้  
ใช้ space bar ได้  
(เฉพาะรายละเอียด) 



โดยคุณ*:
อีเมล์:

คุณต้องสมัครสมาชิก
และล็อกอินเข้าระบบ
จึงจะโพสต์ได้ครับ

   
 
     กฏกติกา มารยาท
 1. ขอความกรุณา ไม่โพสต์ข้อความประกาศโฆษณาขายของ หรือชักนำในเชิงธุรกิจ
 2. ขอความกรุณา ไม่โพสต์ข้อความหรือรูปภาพที่ขัดแย้งต่อศีลธรรมอันดี หรือนำไปสู่การทะเลาะวิวาท
 3. ขอความกรุณาไม่โพสต์ข้อความหรือรูปภาพที่ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงบุคคลอื่น หรือหมิ่นสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
 4. การคัดลอกบทความของบุคคลอื่นมาโพสต์ กรุณาอ้างอิงที่มา เพื่อเป็นการให้เกีียรติ และเคารพในภูมิปัญญาของเจ้าของบทความ

 
       
   

Creative Commons License
ESANIA Sector 9 นครที่สาบสูญ --- วิถีชีวิตชาวอีสาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)