ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 15 ธันวาคม 2561:: อ่านผญา 
ทุกข์บ่มีเสื้อผ้า ฝาเฮือนเพกะพออยู่ ทุกข์บ่มีข้าวอยู่ท้อง นอนลี้อยู่บ่เป็น แปลว่า แม้ไม่มีเสื้อผ้าใส่หลายชุด อาศัยเรือนที่ฝาผุพัง ก็อยู่ได้ แต่ไม่มีอาหารจะกิน จะอยู่ได้อย่างไร หมายถึง ไม่มีเงินทองของใช้ มีชีวิตอยู่ได้ แต่ไม่มีอาหารกิน มีชีวิตอยู่ไม่ได้


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  วิถีชีวิตชาวอีสาน  
       ดินแดนอีสาน มีวัฒนธรรม ประเพณี เฉพาะตน มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ที่เรียบง่าย ท่ามกลางความแร้นแค้น ชาวอีสาน มีความเป็นอยู่เช่นไร ใช้ชีวิตอยู่เช่นไร สร้างศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณีเช่นไรขึ้นมา

     แต่ละจังหวัด แต่ละสถานที่ อาจมีวิถีชิวิต ความเป็นอยู่ ที่แตกต่าง ตามลักษณะพื้นที่ หรือธรรมชาิติที่มีอยู่ แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งหมด ล้วนคือวิถีชิวิตแห่งชาวอีสาน

     เชิญทุกๆท่าน ร่วมเขียนบทความ เรื่องสั้น เล่าวิถีชิวิต ความเป็นอยู่แห่งชาวอีสาน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย  
ESANIA Sector 9 นครที่สาบสูญ (คลิกอ่านบทความต่อเนื่อง)
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่363)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,168
ให้สาธุการ : 3,410
รับสาธุการ : 3,656,480
รวม: 3,659,890 สาธุการ

 
ตายล่ะบาดนี้ ได้แปล หลายคำศัพท์เลย
ดีเด้นี่ เป็นหุ่นยนต์ ยังอดสามีโอกาส ฮู้จักนัวส์ จักเค็ม ...ถึงสิ ร้อยปี ผ่านไป กะซ่ามถ่อน    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 21 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  30 เม.ย. 2561 เวลา 19:00:04  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่364)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,203
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,924,070
รวม: 3,924,250 สาธุการ

 



“เอาหล่ะ ทีนี้มาเข้าเรื่อง เทพีพฤกษา กัน”

หุ่นยนต์ 5 พันปีเปิดประเด็นใหม่
“นี่คือห้องแห่งความลับสุดท้ายแล้ว พวกท่านคาดหวังอะไร”
เธอถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
ปีโป้กับอีฟมองหน้ากันอย่างไม่ได้นัดหมาย

“ในฐานะจักรกล ฉันจะบอกความจริง ที่นี่ไม่มีเทพีพฤกษา”

ดวงตาของเธอฉายแววเยี่ยงมนุษย์ขึ้นแว๊บ ! นึง
“แต่ก็ขอบคุณ ที่อุตส่าห์หลงเชื่อและนำ DVD นี้มาให้กับมือ”
โซเฟียเดินไปที่ด้านหลังแท่นต้นแอปเปิลปลอมแล้วกดปุ่ม
ผนังห้องหลายช่องเปิดออก มีปืนหลายกระบอกโผล่ออกมา และเล็งไปที่ทั้งคู่
“ มะ หมาย..ความว่าไง ท่านโซเฟีย ! ”
อีฟตกใจ ละล่ำละลัก

“หมายความตาม สตีฟ จ๊อบ..
จงหิวโหย...จงสิ้นหวัง”

แอบเปิล ไม่ใช่ผลไม้   สตีฟ จ๊อบ ไม่เคยปลูกพืช
เขาให้กำเนิดแอปเปิล ผลไม้ต้องห้ามชนิดใหม่
ที่พามนุษยชาติไปไกลแบบก้าวกระโดดสู่ยุคมนุษย์แอฟ แอฟฟิเคชั่น


วัตถุทางวัฒนธรรม DVD งิ้วต่องต้อนชิ้นนี้ เราตามหามานาน
มันจะผนวกกับ ปัญญาภูมิของชาวรอรีเอะ
แก้ปัญหาความหิวโหยและสิ้นหวังของพวกข้า

“ท่านหลอกพวกเรา ?”

ปีโป้เค้นเสียง เมื่อรู้จุดประสงค์
"ปีโป้ คงเคยได้ยินคำว่า   คุณหลอกดาวน์"

โซเฟียยิ้มที่มุมปาก
" เคยอ่านเจอ..รากศัพท์ มาจากการดาวน์โหลดข้อมูล
ในยุคการใช้อินเตอร์เน็ต  user มักถูกหลอกให้คลิ๊กที่ตุ่มดาว์โหลด
แต่กลายเป็นลิงค์ คาสิโน โฆษณา และ สื่อลามก"
ปีโป้อธิบาย
“ อย่าเข้าใจว่าหุ่นยนต์ จักรกลโกหกไม่เป็น”

แสงไฟในห้องแห่งความลับเปลี่ยนเป็นสีแดง บอกถึงระบบความปลอดภัยทำงานเต็มที่
อีฟต้นหนยาน ผวาเข้าหาปีโป้ รับรู้ถึงภัยคุกคาม

“ ฉันเป็นหุ่นยนต์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกนี้  อัพเกรด วิวัฒนาการมาหลายเวอร์ชั่น
ถูกป้อนปรน ทั้งด้าน  EQ ความฉลาด อารมณ์ และ อตรรกยะทั้งปวงของมนุษย์”


โซเฟีย เปิดผิวหนังให้โปร่งแสง มองเห็นว่าอีกซีกเธอเป็นจักรกล
นั่นทำให้อีฟรู้สึกสยองขวัญเท่าทวี

“รู้ไหม พวกเขาออกกฎหมายให้ฉันได้เสรีภาพ  ตั้งแต่ฉันคิดเลขเป็น
ทั้งที่ไม่เคยรู้สึก ไม่มีความฝัน ไม่ใกล้เคียงความเป็นมนุษย์ด้วยซ้ำ
ฉันเคยนอนกับมนุษย์ทุกเผ่ามาแล้ว
สิ่งที่มนุษย์เหนือกว่าสัตว์ทั้งปวง หาใช่ปัญญา
แต่เป็นความปรารถนา เล่ห์เหลี่ยม กลอุบาย และการใช้ไฟ”


“ ยอมรับซะ  พวกท่านแพ้แล้ว DVD งิ้วต่องต้อนเป็นของข้า ! ”

สิ้นประโยค โซเฟียก็หัวเราะลั่นแบบจักรกลนิยม]

 
 
สาธุการบทความนี้ : 27 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  01 พ.ค. 2561 เวลา 09:04:20  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่365)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,168
ให้สาธุการ : 3,410
รับสาธุการ : 3,656,480
รวม: 3,659,890 สาธุการ

 

“ในฐานะจักรกล ฉันจะบอกความจริง ที่นี่ไม่มีเทพีพฤกษา”

ดวงตาของเธอฉายแววเยี่ยงมนุษย์ขึ้นแว๊บ ! นึง
“แต่ก็ขอบคุณ ที่อุตส่าห์หลงเชื่อและนำ DVD นี้มาให้กับมือ”
โซเฟียเดินไปที่ด้านหลังแท่นต้นแอปเปิลปลอมแล้วกดปุ่ม
ผนังห้องหลายช่องเปิดออก มีปืนหลายกระบอกโผล่ออกมา และเล็งไปที่ทั้งคู่
“ มะ หมาย..ความว่าไง ท่านโซเฟีย ! ”
อีฟตกใจ ละล่ำละลัก

เบิ่งพู้น สายตาเพิ่น พะนะ   

 
 
สาธุการบทความนี้ : 5 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  01 พ.ค. 2561 เวลา 20:10:17  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่366)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,203
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,924,070
รวม: 3,924,250 สาธุการ

 
ปกิณกะบท
** ตี๊ดด...!
รู้สึกเหมือนโดยขโมยไอเดียไปสร้างเป็นภาพยนต์
บ่เป็นหยังดอก มันเพิ่งถึงแค่ 1/4 ของเรื่อง
พวกเธอขโมยไปแค่ส่วนที่เธอเข้าใจได้เท่านั้น

ยังมีอีกมาก ซึ่งอ่านแล้วก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
เธอยังไม่รู้จัก ไดโนติสก์ !
มันอยู่ใน RNA ของคนเขียน
และอยู่ใน DNA ของผู้อ่าน

 
 
สาธุการบทความนี้ : 16 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  04 พ.ค. 2561 เวลา 22:56:34  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่367)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,203
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,924,070
รวม: 3,924,250 สาธุการ

 



ยานรบหลายสิบลำ ร่อนต่ำหลบการตรวจจับมาตามเนินน้ำแข็ง
UMS  (โยโร่มาตสะตาส) ขนสรรพาวุธมาเต็มลำ
EboZ  ผู้นุ่งกางเกงในออกด้านนอก คือผู้บัญชาการกองยาน


ยานบินไร้เสียง แต่ไม่อาจปิดบังแสง  พลังขับด้านหลังเรียงรายเป็นขบวน
กองยานนี้เคยท่องออกรบไปทั่ว แย่งชิงทรัพยากรมาปรนเปรอพลังงาน
พวกมันรบเพื่อสิ่งนี้ล้วน ๆ หาได้เพื่อเสรีภาพอันสุนทรียะ


“เจ้าแน่ใจนะ ว่าพวกมันอยู่แถวๆนี้”

Big A เกาคาง ถามสมุน
“ แน่ใจขะรับ เราจับสัญญาณได้แถวนี้”
พนักงานจอควบคุม ตอบอย่างหนักแน่น พร้อมเลิกคิ้วดิจิทัล อย่างมั่นใจ
“ถ้างั้น ให้กองยานโอบล้อมไว้ เราจะเข้าไปซึ่งๆ หน้า”
EboZ สั่งการด้วยน้ำเสียงเข้ม
พลัน..กองยานก็แปรรูปขบวนตามคำสั่ง  
บางลำติดรูปเสือดำที่สูญพันธุ์ไปแล้วเป็นโลโก้
พุ่งปราดเงียบกริบ ดั่งอสูรร้าย เป็นตาย้าน

------------
หน้าห้องแห่งความลับ  เป้าคำคุยกับอำมาตย์จำป้อย แมงจีนูนแห่งอีซาเนีย
“อั่น. !  กลยุทธของปีโป้ปิ่น  ซื่อว่าอีหยังฮึ ?”
“จิ้มโบ๋ !”
จำป้อยตอบสั้น ๆ
“คิดฮอดความรู้สึก ตอนจิ้มต้มบักหอยนาเนาะ เลือกหอยตัวใหญ่
เอาไม้จิ้ม นึกว่าสิได้กินแซบ ๆ กลายเป็นหอย โบ๋เบ๋”
เป้าคำจักรกลแมลง เหลือบตาไปทาง ซูซูกิ A 100 อย่างมีเลศนัย
-------
ภายในห้องแห่งความลับ
กับตันละต้นหนยานกำลังจนมุม อาวุธมากมายจ่อเล็งมาที่ทั้งคู่
โซเฟียหุ่นยนต์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกกำลังต้อนทั้ง 2 ให้จนกระดาน
“ รู้สึกยังไงหล่ะ ที่จะพ่ายแพ้สิ่งที่พวกเจ้าสร้างขึ้นมาเอง”

“ โซเฟีย  ! ท่านเป็นหุ่นยนต์ที่มนุษย์สอนให้รู้จักความรักนะ”
ปีโป้ พยามพูดคุย

“ ไม่มีมนุษย์ผู้ใดรู้จักความรักได้นานหลายพันปีเช่นท่าน”
ผู้คนรู้จักความรักเพียงชั่วอายุของเขา บ้างก็เบื่อหน่าย
เอือมระอาแค่ไม่กี่ชั่วโมง เมล็ดพันธุ์แห่งรักที่ผู้สร้างท่าน
ปลูกถ่ายให้ปัญญาประดิษฐ์ท่านผ่านกาลเวลา เพื่อวิเคราะห์
ผ่านมุมมองที่ไม่ใช่มนุษย์ เขาคาดหวังให้ช่วยเหลือ
ไม่ใช่ให้รู้สึกเหมือนพวกเขา ..ได้โปรด”

ปีโป้ปิ่น พยามโมน้าวโซเฟีย

  “ ข้ากำลังช่วยอยู่นี่ไง  ชาวรอรีเอะ ต้องการ DVD งิ้วต่องต้อน เพื่ออยู่รอด”
โซเฟียขยับเข้ามาใกล้ด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ จะว่าข้าเห็นแก่ตัวก็เชิญ  นี่หล่ะสิ่งที่ข้าเรียนรู้”
โซเฟียแววตาลุกโชน

“ เปล่าเลย..ท่านไม่ได้เรียนรู้  ท่านแค่รู้สึกแบบพวกเรา
ได้โปรดโซเฟีย ได้โปรดอย่าเป็นเช่นพวกเรา”

ปีโป้ไม่ละความพยายาม
“ พวกเจ้าเป็นภัยคุกคามต่อ DVD งิ้วต่องต้อน ต้องถูกกำจัด”

“เดี่ยวก่อน ! ท่านไม่สงสัยบ้างรึ ? ทำไมโดนัทต้องมีรู
ทำไม DVD ต้องมีรูตรงกลาง ความว่างเปล่านั้นคืออะไร ? ”
โซเฟียหยุดชะงัก ยก DVD ขึ้นดู  เห็นรูตรงกลางพลางสงสัย
เลยเอานิ้วชีวกลจิ้มตรงกลางรู
“ จิ้มโบ๋ !”
ปีโป้และอีฟพูดรหัสเป็นเสียงเดียวกัน
----------

 
 
สาธุการบทความนี้ : 10 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  05 พ.ค. 2561 เวลา 08:20:13  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่368)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,168
ให้สาธุการ : 3,410
รับสาธุการ : 3,656,480
รวม: 3,659,890 สาธุการ

 
จิ้มโบ๋
ได้ยินฮอดทางนอกบ่อน้อ บาดนี้    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  05 พ.ค. 2561 เวลา 20:08:35  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่369)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,203
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,924,070
รวม: 3,924,250 สาธุการ

 
สารรานุกรม JURA system
Digital ศัพท์เฉพาะ เดิมที ในยุคแรกเริ่มอ่านว่า ดิจิตอล แปลว่า ชิ้นงานเชิงตัวเลข
ซึ่งส่วนใหญ่ เป็นเลขฐาน 2  คือ  1 กับ 0  เกิด – ดับ สลับกัน
ต่อมาเมธีด้านภาษา ออกเสียงเป็น ดิจิทอล ( ห่อลิ้นอีกระดับ)
กาลล่วงเลยมาเมื่อสารเสพติด แอมเฟตตามีน ระบาดในประเทศไทย
ได้เปลี่ยนเป็นอ่านว่า ดิจิทัล และได้ตั้งเป็นกระทรวงทะบวงกรม

Digital มีรากศัพท์ มาจาก คำว่า Digitus ภาษากรีก ซึ่งแปลว่า นิ้ว
มนุษย์ยุคนี้ ใช้นิ้วเขี่ย กดปุ่ม ง่ายๆ สบายๆ แค่ปลายนิ้ว
พลังงานฟอสซิล นำเสนอความสะดวกสบายต่อมนุษย์
แต่ต้องจ่ายด้วยธรรมชาติ มากมายมหาศาลเช่นกัน

มันก็ช่างน่าแปลกประหลาดมิน้อย เมื่อครั้งเมธี คิดค้น Digital
เขาคิดค้นเพื่อใช้ในกลอุบายสงคราม เป็นระบบติดตั้งบนอาวุธ
หาได้เกี่ยวกับการใช้นิ้วในการคุ้ยเขี่ยหาความสะดวกสบาย
เฉกเช่นที่มนุษย์นำมาใช้ในสังคมในกาลภายหลัง


ยุคดิจิตอล เริ่มขึ้นเมื่อ ปี 2002 ถือว่าเป็นปีที่ มนุษย์สามารถที่จะเก็บข้อมูลด้วยระบบดิจิทัล
และสิ้นสุดยุคอนาล็อก ข้อมูลที่บันทึกในรูปแบบอนาล็อก เช่น หนังสือ เพลง เทป
งานเขียน พังทลายลง  สินค้าเลขฐาน 2 เป็นที่นิยมและสร้างรายได้มหาศาล
มันถูก synchronization เข้ากับรูปแบบการสื่อสารของมนุษย์ จนเป็นการเริ่มยุคใหม่
ยุค Digital นั้นใช้ไฟมหาศาล ในการขับเคลื่อนวัฒนธรรม
จึงมีความพยามเป็นอย่างมากเพื่อรักษากองไฟนั้นไม่ให้มอด

“มนุษย์จักเผาทุกอย่างให้เป็นเชื้อไฟ”

อีมานูอีส  เขียดโม่ กล่าวไว้

 
 
สาธุการบทความนี้ : 23 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  09 พ.ค. 2561 เวลา 23:05:13  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่370)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,168
ให้สาธุการ : 3,410
รับสาธุการ : 3,656,480
รวม: 3,659,890 สาธุการ

 
แล้วเราก็หนีไม่พ้น ดิจิทัล แม้แต่บนแผ่นดิน ผืนโคก     

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  15 พ.ค. 2561 เวลา 20:23:09  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่371)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,203
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 3,924,070
รวม: 3,924,250 สาธุการ

 



-----------------
สิ้นเสียงรหัส จิ้มโบ๋  DVD งิ้วต่องต้อนก็เกิดการเปลี่ยนแปลง
มันย่อยสลายเป็นผงละเอียดนาโน แทรกซึมเข้าไปในชั้นผิวของโซเฟีย
และแทรกผ่านผิวชั้นในที่ประกอบขึ้นด้วย ซิลิโคนคาร์ไบด์
วัตถุสังเคราะห์ที่แข็งพอ ๆ กับเพชร

ผงละเอียดนั้นคืออนุภาค นาโนน อีเล็กติสก์
มีผลปิดกั้นประจุลบของระบบไบนารี่จักรกล
นาโนน อีเล็กติสก์ ค้นพบจากเทหะวัตถุ ที่ตกลงจากท้องฟ้า
ตกสู่พื้นโลก ณ บริเวณอีซาเนีย  บ้านนาโนน เซ็กเตอร์ 6
โรเบริต  จอนส์   หรือบักจอน เขยฝั่งได้เมียอีสานเป็นผู้พบคนแรก
ค้นพบขณะไปไต้เขียด  เห็นแสงวูบวาบตกลงกลางทุ่งนา

ทันทีที่ นาโนน อีเล็กติสก์ ทำงานปิดกั้นระบบทุกอย่างของโซเฟีย
เพียงดวงตากับคิ้วดิจิทัล ที่ยังเลิกขึ้น แสดงอาการตกใจ
“เฮ้อ !” อีฟถอนหายใจยาว
“ดีนะที่ปีโป้ คาดไว้ก่อนว่าเธอจะหลอกเรา”
อีพหันไปมองกับตันยานนากาลาโต้ ที่กำลังโล่งอก
“ทีนีเอาไงต่อคะ ?”
“เอาไงต่อรึ ?  ต้องบอกว่าเอาไงแตน จะดีกว่า”
ว่าพลางกดตุ่มส่งสัญญาณ เพื่อแจ้งพญาเบ้าคำที่อยู่ด้านนอก
---------
ทันทีที่ได้รับสัญญาณจากปีโป้ แมลงจักรกลทั้ง 2 ก็ตาแดงวาบ
ร่างทรุดวูบลง แยกกระจาย กลายเป็น “แตนลามไซบิค”
แมลงจักรกลขนาดเล็กหลายพันตัว มีเหล็กใน เป็นอาวุธ
พุ่งเข้าโรมรันพันพัว กับกองกำลังฮานามิ ที่กำลังตกใจ
“ โอ้ย !  โอ้ย!   อิไต อิไต๊  ! ”
หลายคนร้องลั่น วิ่งหนีด้วยความเจ็บปวด
บ้างก็ป้องปัดอุตลุด ที่เหลือก็แตกฮือ วิ่งหนีไม่เป็นขบวน
ฝูงแตนลามจักรกลนี้ ร้ายกาจนัก กองกำลังฮานามิต่างแตกซ่านไปคนละทาง


แมลงจักรกลหลายตัว แทรกเข้าไปในวงจรระบบประตูกล เพื่อเปิดประตู
ไม่นาน ประตูห้องนิรภัยก็เปิดอ้าออก
“ เผ่นไปจากนี่กันเถอะค่ะ”
อีฟก้าวออกมาจากห้อง หลังจากที่เห็นว่า ด้านนอกไร้แววกองกำลังฮานามิ
“หวังว่า แม่สาวพันปีนี่ จะรู้ทางลับในอุโมงค์นะ”
ปีโป้พูดพลางติดเครื่องมือแผ่นบาง ๆ ใส่แผ่นหลังของโซเฟีย  มันเป็นเครื่องมือ
สำหรับเจาะระบบไบนารี่ เพื่อดึงข้อมูลในหน่วยความจำจักรกล
เพียงอึดใจ ปีโป้ก็ได้ข้อมูลแบบแปลน ของอุโมงค์นี้ทั้งหมด
“เอาหล่ะ ไปกันเถอะ ออกทางประตูลับ”
“เดินตามพวกเรามา โซเฟีย”
----------------

ที่ด้านนอก กองยานจาก UMS รายลอ้มทางเข้าอุโมงค์   BIG A จ้องเขม็งที่หน้าจอ
“ช่างอนาถนัก นี่รึที่อยู่ของสิ่งที่ฉลาดสุดในโลก  ดูยังไงก็แค่โพรงกระต่าย”
EboZ ผู้นุ่งกางเกงในออกด้านนอก พึมพำเบา ๆ
“เอาไงดีครับท่าน”
เจ้าหน้าที่ห้องบังคับการถามรอคำสั่ง
“ถล่มประตูบ้านี่ซะ แล้วส่งหน่วยพิฆาตลงไป ค้นหาให้ทั่ว”
EboZ ผู้บัญชาการแห่งเมืองที่ตั้งชื่อตามเขา ออกคำสั่งเสียงเข้ม
“ตั้งระดับอาวุธไว้ที่ระดับไหน ขะรับท่าน”
เจ้าหน้าที่ควบคุมระบบอาวุธถามเพื่อความกระจ่าง
“ หน่วยพิฆาตตั้งไว้ที่ระดับสลบ  เอาแค่เบาะ ๆ ก็พอ เราต้องการทรัพยากรทุกอย่าง
ไม่ว่าจะเป็นคน จักรกล อะไรที่เอาไปใช้ใน EboZ City ได้ อย่าให้สูญเปล่า”
แววตาแห่งความปราดเปรื่องของเขาฉายแววบรรเจิด
“ ได้ขะรับท่าน เสรีภาพคือปากท้อง ความรุ่งเรืองคือหลอดไฟ”
เจ้าหน้าที่รับคำพร้อมร่าย เจตคติแห่งสมาพันธุ์

 
 
สาธุการบทความนี้ : 9 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 พ.ค. 2561 เวลา 09:24:40  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่372)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,168
ให้สาธุการ : 3,410
รับสาธุการ : 3,656,480
รวม: 3,659,890 สาธุการ

 
โอ๊ย...อ่านกะบ่อจบ ฟ้าฮ้องตึ้มๆ เดียวมาใหม่
เสียงเสรีภาพ แห่งบ้านโคกมาล่ะ ย้านแสด เมขลา กับรามสุร

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 พ.ค. 2561 เวลา 19:45:50  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38

   

Creative Commons License
ESANIA Sector 9 นครที่สาบสูญ --- วิถีชีวิตชาวอีสาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)