ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 1 ตุลาคม 2557:: อ่านผญา 
คันว่าความเฮาเว้าขมในอย่าได้จ่ม ลางเทื่อขมขี้เพี้ยภายหน้าหากสิดี แปลว่า คำพูดจาที่ขมหู ไม่ถูกใจ อย่าได้บ่น บางครั้ง คำพูดขมๆนี่แหละ ทำให้เจริญได้ หมายถึง คำสอน คำแนะนำ ตักเตือน ควรใส่ใจ นำไปปฏิบัติ


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  วิถีชีวิตชาวอีสาน  
       ดินแดนอีสาน มีวัฒนธรรม ประเพณี เฉพาะตน มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ที่เรียบง่าย ท่ามกลางความแร้นแค้น ชาวอีสาน มีความเป็นอยู่เช่นไร ใช้ชีวิตอยู่เช่นไร สร้างศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณีเช่นไรขึ้นมา

     แต่ละจังหวัด แต่ละสถานที่ อาจมีวิถีชิวิต ความเป็นอยู่ ที่แตกต่าง ตามลักษณะพื้นที่ หรือธรรมชาิติที่มีอยู่ แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งหมด ล้วนคือวิถีชิวิตแห่งชาวอีสาน

     เชิญทุกๆท่าน ร่วมเขียนบทความ เรื่องสั้น เล่าวิถีชิวิต ความเป็นอยู่แห่งชาวอีสาน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย  
นิทานคติธรรมสอนใจ ในรูปแบบกลอนผญาอีสาน (คลิกอ่านบทความต่อเนื่อง)
 
  พี    คห.ที่50)  
  ไร้เทียมทาน

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 01 พ.ค. 2550
รวมโพสต์ : 503
ให้สาธุการ : 30
รับสาธุการ : 173,610
รวม: 173,640 สาธุการ

 
คุณลูกขุนหาญ:
กะซางเว้าเนาะ

ไสสาดไปขาย

5555

โอม บังมหาบัง บังเตียงบาท เจิง บังเตียงบาทได บังเตียงสะไซ มาภึยปรี บังระบอง ปรำปรี กุมบังเตียง อากุมมะดอง บูนเปือน ออม สิทธิ สวาหับ


อั่น..แปลว่าหยังคับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 110 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  13 พ.ค. 2553 เวลา 11:28:43  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ลูกขุนหาญ    คห.ที่51)  
  ศิษย์พี่ใหญ่

ภูมิลำเนา : ศรีสะเกษ
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 มี.ค. 2552
รวมโพสต์ : 196
ให้สาธุการ : 130
รับสาธุการ : 230,520
รวม: 230,650 สาธุการ

 


มันเป็นมนต์ขอมโบราณ  ใช้บังตัวเอง จากศัตรู

ห้ามแปล  เด่วบ่ขลัง

555

 
 
สาธุการบทความนี้ : 96 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  13 พ.ค. 2553 เวลา 12:37:54  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ดอกคูนเมืองมหา    คห.ที่52)  
  ยอดฝีมือ

ภูมิลำเนา : มหาสารคาม
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 21 ม.ค. 2553
รวมโพสต์ : 356
ให้สาธุการ : 465
รับสาธุการ : 354,480
รวม: 354,945 สาธุการ

 
เป็นตาขลังอยู่ดอก มีแต่บังกับบัง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  13 พ.ค. 2553 เวลา 23:29:47  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ต้องแล่ง    คห.ที่53)  
  ยอดปรมาจารย์

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด + ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 17 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 787
ให้สาธุการ : 45
รับสาธุการ : 706,590
รวม: 706,635 สาธุการ

 
คันอยากได้ของขัง    ให้ติดต่อแม่ค้าขายปลาเด้อ ...  

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  14 พ.ค. 2553 เวลา 05:38:26  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่54)  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,636
ให้สาธุการ : 8,145
รับสาธุการ : 2,898,420
รวม: 2,906,565 สาธุการ

 
ไปหลอยเอาข้องบ่าวปิ่นกะได้ดอก ขังดีคือกัน

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  14 พ.ค. 2553 เวลา 08:43:14  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่55) เรื่องที่๑๒  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,636
ให้สาธุการ : 8,145
รับสาธุการ : 2,898,420
รวม: 2,906,565 สาธุการ

 
กากับนกเค้า


โครงเรื่องจากนิทานชาดก
กลอนผญาโดย มังกรเดียวดาย


อตีเต กาเล...
อดีตกาลนานแล้ว ปางเก่าบรม
ครั้งปฐมบรรพ์ โลกเฮาพวมฟื้น
ทั่วภายพื้น ปฐพีโลกลุ่ม
สัตว์โฮมตุ้ม เจริญขึ้นทุกภาย

สรรพสัตว์ต่ำใต้ ทั่วไพรผืนป่า
ได้สรรหาคัดเลือก ตนเจ้าจอมราชัน
สัตว์เดินดินว่านั้น เสนอเจ้าฝูงสัตว์
มีมากมาย หลายวงศ์วานเซื้อ
มีทั้งเสือสิงห์ซ้าง กวางงัวควายป่า
หมาฟานเก้ง หมีเหม่นแรดกระทิง
อันว่าสิงห์ดูอาจ กล้าหาญโดดเด่น
จึงได้เป็นวงศ์เจ้า เขาเอิ้นราชสีห์

ฝ่ายปักษีสัตว์ปีก ฝูงบินเหิรฮ่อน
ย้านเกิดความเดือดฮ้อน ภัยฮ้ายมาเบียดบัง
จึงได้ชุมนุมตั้ง หวังสรรหาหัวหน้าใหญ่
ทำหน้าที่ป้องภัย อันตรายใหญ่น้อย คอยตุ้มคุ้มครอง

ผองสัตว์ปีก เสนอเจ้าปักษี
มีมากมาย หลายวงศ์วานเหง้า
มีทั้งกานกเค้า แหลวกระเรียนและแฮ้งใหญ่
ทั้งนกยูงไก่ฟ้า หงส์ฮูกและกาเวา
อันว่าวงศ์นกเค้า ดูดีโดดเด่น
จึงได้ถืกเลือกเฟ้น เสนอให้เป็นราชา

แต่ว่ากาคัดค้าน บ่เห็นด้วยในมติ
เหตุผลดีพอควร ด้วยสำนวนโวหารเว้า
“เหลียวแนมเบิ่งนกเค้า หน้าตาเลาเค้าเม้าอยู่
หลิงแนมดูเฮ็ดพึ่งวึ่ง เป็นตาย้านปานยักษา
อันนี่เพียงแค่หน้า ธรรมดานกเค้าเพิ่น
เบิ่งเผินๆยังตาย้าน เบิ่งดู้นั่นว่าแม่นผี
ลองคึดเบิ่งเวลาที่ นกเค้าเพิ่นมีโมโห
ยามเพิ่นมีโกธา เคียดสูนอารมณ์ร้าย
คือสิเบิ่งบ่ได้ ตาอยากอายไททางอื่น
ขอเสนอให้ยึดคืน บ่ควรมอบตำแหน่งนี้ ให้นกเค้าเป็นผู้นำ”


ทุกฝ่ายก้ำ เห็นด้วยความกา
จึงได้คัดสรรหา ราชาตนเจ้า
คันสิเอากาเล่า ก็ขนดำโตก่ำ
ซ้ำบ่หนำขี้ย้าน บ่ควรคู่เป็นผู้นำ
คำคัดค้าน นกเค้าว่ามีเหตุผล
กาจึงจนต่อคำ พลาดผู้นำเป็นเจ้า

สุดท้ายได้เลือกเหง้า เอานกหงส์ผู้งามค่อง
ผู้ขนขาวผุดผ่อง หุ่นสะองสะอางเยิ้น เหิรล่องว่องไว
เป็นราชายอดไท้ ฝูงใหญ่แห่งปักษา
เขาจึงเอิ้นราชา พญาหงส์แต่ตอนนั้น

บัดนี้หันมาเว้า เค้าและกาจาสับส่อ
เค้าบ่พอใจแล้ว จึงอาฆาตจองเวร
กาก็เช่น คือดั่งเดียวกัน
ได้ผูกใจจองเวร อริกันแต่ปางนั้น
ทุกวันนี้ คันแม่นกากับนกเค้า พ้อกันยังคือเก่า
กาก็ตีนกเค้า นกเค้าก็ตีกา

อันเวราหรือเวรนี้ ผูกไปแฮ่งยาวต่อ
คันแม่นตัดขาดเว้น เวรนี้จั่งสิหาย
ไผผู้ตัดขาดได้ ระงับเวรกรรมก่อ
จั่งสิได้พบพ้อ เฮืองฮุ่งสงบเย็น

ชื่อว่าเวรกรรมนี้ นิทานมีแต่ก่อนเก่า     คำโบราณเพิ่นเว้า สอนไว้เป็นผญา
“อันว่ากากับนกเค้า บ่เข้าฮ่อมแกวกัน          อันว่าหนูกับแมว บ่อยู่นำกันได้”
“อย่าได้มีเวรฮ้าย ผูกกรรมนำจ่อง               ให้เมตตาฮักใคร่ อภัยให้แก่กัน”
นิทานธรรมสั้นๆ ผันผญามาเว้าต่อ     พอให้อ้ายเอื้อยน้อง ผู้คองถ่าได้ฮิ่นตรอง

 
 
สาธุการบทความนี้ : 95 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 พ.ค. 2553 เวลา 06:42:01  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่56)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,185
ให้สาธุการ : 175
รับสาธุการ : 2,204,670
รวม: 2,204,845 สาธุการ

 

ได้คติอีกแล้ว...คนเฮาจั๊กสิ อาฆาตพยาบาท เอาชนะ กันเฮ็ดหยังเนาะ
บ่ฮอดร้อยปี จะตายปะกันแล้ว  เฮ็ดความดีใส่กัน  พอให้คิดฮอดกัน ดีกว่า
อนุโมทนาสาธุ กับอ้ายมังกร ฯ เด้อครับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 91 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 พ.ค. 2553 เวลา 07:02:29  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่57)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,396
ให้สาธุการ : 4,125
รับสาธุการ : 5,256,790
รวม: 5,260,915 สาธุการ

 
คุณปิ่นลม:

ได้คติอีกแล้ว...คนเฮาจั๊กสิ อาฆาตพยาบาท เอาชนะ กันเฮ็ดหยังเนาะ
บ่ฮอดร้อยปี จะตายปะกันแล้ว  เฮ็ดความดีใส่กัน  พอให้คิดฮอดกัน ดีกว่า
อนุโมทนาสาธุ กับอ้ายมังกร ฯ เด้อครับ
แมนบ่าวปิ่น  เห็นนำคือกัน จ๊วดดให่นำครับ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 93 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 พ.ค. 2553 เวลา 07:10:35  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่58)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,154
ให้สาธุการ : 3,350
รับสาธุการ : 2,095,580
รวม: 2,098,930 สาธุการ

 
สำพอละเนาะ บ่อเห็นนกเค้าออกมากางเว็น
บ่อเห็นกา ยามกางคืน (ย้อนมันมืด )

 
 
สาธุการบทความนี้ : 0 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  16 พ.ค. 2553 เวลา 09:56:43  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  มังกรเดียวดาย    คห.ที่59) เรื่องที่๑๓  
  มหาเซียน

ภูมิลำเนา : ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 3,636
ให้สาธุการ : 8,145
รับสาธุการ : 2,898,420
รวม: 2,906,565 สาธุการ

 
ต้นยางกับหญ้าป้อง


โครงเรื่องจากผญาคำสอน(ตอนสรุปท้าย)
กลอนผญาโดย มังกรเดียวดาย


ยังมีต้นยางไม้ สูงใหญ่ใบหนา
แผ่สาขาคาคบ สยบมวลพันธุ์ไม้
สัตว์ใหญ่น้อย พลอยอาศัยซ้นอยู่
มีทั้งงูกะปอมท้าง บ่างเผิ่งนกกะแต
ยิ่งใหญ่แท้ แข็งแรงอาจอ่ง
บ่มีโค้งอ่อนน้อม ยอมให้แก่ไผ
"กูคือไม้ ผู้ยิ่งใหญ่ในโลกา
พายุฝนแดดผา กูบ่เยงเกรงย้าน
กูยืนทานทนได้ บ่อ่อนไหวให้เสียเหลี่ยม
ไผสิเทียมทานไม้ ผู้แข็งกล้าดั่งกู"


คืนหนึ่งพายุฟ้า ฝนคะนองก้องสนั่น
หัวลมหันพัดจ้าว หัวลมห่าวพัดแฮง
แสงฟ้าแลบ อสุนีฮ้องฮ่ำ
ฝนกระหน่ำโฮยพื้น ฮำฮาบพสุธา
พายุพัดแฮงกล้า ปานโกธาเขี้ยวขุ่น
พัดเพมุ่นพานม้าง พังไม้ล้มทะลาย

กล่าวถึงต้นยางไม้ ยืนทรงกายอวดอ่ง
บ่มีเอนอ่อนโค้ง ลงน้อมนอบลม
พายุโหมแฮงกล้า อหังการ์ต้านต่อ
เหลือแต่ตอหักโค่น โดนลมน้าวล้มด่าวดิน
จบชีวินความเป็นไม้ ผู้ทรงกายสูงสง่า
ถืกน้ำพาพัดซ้ำ ไหลล่องหล่องนที

สุรีย์แสงสางต้อง อโณทัยสาดส่อง
ต้นยางไหลล่องน้ำ เกยก้ำตลิ่งวัง
เลียบริมฝั่งนทีน้ำ หญ้าป้องงามยืนสง่า
บ่มีอิดอ่อนล้า หักล้มเพราะลม

ต้นยางจมในน้ำ ส่งเสียงถามหญ้าป้องว่า
“มื้อคืนพายุกล้า พานพัดข้าฯให้ล่องมา
พายุคะนองกล้า บ่พัดมาทางนี้ดือ
หญ้าป้องคือบ่ล้ม หักโค่นจั่งเฮา (แหน่น้อ)”


หญ้าป้องจึงจาเว้า ต้านตอบต้นยาง
“มื้อคืนมีพายุ พัดแฮงฮอดพี้
อสุนีฝนฟ้า ฮำแฮงฮาบฮ่าน
หญ้าป้องบ่ยืนต้าน แข็งข้อต่อลม
มีแต่โน้มเครือป้อง ก้านก่องตามไป
ลมพัดเพทางใด๋ ก็อ่อนไปทางนั้น
พายุพานแฮงกล้า บ่อาจผาให้หญ้ามุ่น
บ่อาจเพพังม้าง ให้เครือหญ้าหักทะลาย (ได้ดอก)”


ต้นยางไม้ ได้ฮู้ฮ่อมความจริง
“ย่อนความหยิ่งยโส อวดโตจึงเพม้าง
ย่อนความแข็งกระด้าง บ่รับฟังเขาผู้อื่น
จึงขมขื่นโศกเศร้า เพม้างมุ่นทะลาย”


ควรที่คนเฮาใคร่ ครวญไตร่ตรองพินิจ
บ่ควรคิดยโส โอหังกางกั้น
ควรที่ผันตนตั้ง ประพฤติตนน้อมต่อ
นโมมีอ่อนน้อม ภัยฮ้ายแล่นกลาย

คือจั่งเพิ่นว่าไว้ ความเก่าโบราณ    ความนิทานเพิ่นสอน กลอนผญาเพิ่นว่าไว้
“ยูงยางไม้ ลมตีหักถ่อง               บาดว่าเครือหญ้าป้อง ลมต้องบ่เพ”
“ให้เจ้าเหหันหน้า รับฟังเพิ่นผู้อื่น   อย่าได้หลื่นเมืองบ้านเห็นแท้แต่โต
อย่ายโสอวดอ้าง จองหองอวดอ่ง  ให้ประพฤติอ่อนน้อม ถ่อมตนไว้สิฮุ่งเฮือง”
... พี่น้องเอย

 
 
สาธุการบทความนี้ : 102 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  02 มิ.ย. 2553 เวลา 23:52:16  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

   

Creative Commons License
นิทานคติธรรมสอนใจ ในรูปแบบกลอนผญาอีสาน --- วิถีชีวิตชาวอีสาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)