ผญา คติสอนใจประจำวันที่ 28 สิงหาคม 2557:: อ่านผญา 
หนักหนาโฮมแฮงพร้อมหลายคนหากเบาแบ่ง หนักคึดวางบ่ได้จมปิ้งหน่วงเลย แปลว่า ของหนัก หากหลายคนช่วยกันยก ย่อมเป็นของเบาได้ แต่หากยกคนเดียว ย่อมหนักอึ้งยกไม่ไหว หมายถึง พึงรู้รักสามัคคี พร้อมเพรียงกันทำ


  ล็อกอินเข้าระบบ  
ชื่อ ::
รหัสผ่าน::
*จำสถานะ
 
  วิถีชีวิตชาวอีสาน  
       ดินแดนอีสาน มีวัฒนธรรม ประเพณี เฉพาะตน มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ที่เรียบง่าย ท่ามกลางความแร้นแค้น ชาวอีสาน มีความเป็นอยู่เช่นไร ใช้ชีวิตอยู่เช่นไร สร้างศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณีเช่นไรขึ้นมา

     แต่ละจังหวัด แต่ละสถานที่ อาจมีวิถีชิวิต ความเป็นอยู่ ที่แตกต่าง ตามลักษณะพื้นที่ หรือธรรมชาิติที่มีอยู่ แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งหมด ล้วนคือวิถีชิวิตแห่งชาวอีสาน

     เชิญทุกๆท่าน ร่วมเขียนบทความ เรื่องสั้น เล่าวิถีชิวิต ความเป็นอยู่แห่งชาวอีสาน ได้แล้วครับ...



หมายเหตุ
1. ข้อความที่โพสต์ทั้งหมด เกิดจากการส่งโดยผู้อยู่ทางบ้าน ทางผู้ดูแลฯ มีหน้าที่คัดกรอง แต่ไม่100%
2. ทางผู้ดูแลฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือ ลบข้อมูล ตามพิจารณาเห็นสมควร

  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 ตอบกระทู้  
  โพสต์โดย  
นิยายชีวิตอีสาน เรื่อง โสกฮัง - ตาดไฮ ( โดย บ่าวปิ่นลม พรหมจรรย์ ) (คลิกอ่านบทความต่อเนื่อง)
 
  ปิ่นลม    คห.ที่975) ตอน บุญข้าวสาก  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,183
ให้สาธุการ : 175
รับสาธุการ : 2,023,580
รวม: 2,023,755 สาธุการ

 



เสียงจักรยานแกนหล่อน ดังเอี๊ยดอ๊าด มาตามทางเกวียน  จันแรมซ้อนท้ายรถพ่อ งวกซ้ายงวกขวา
เสียงล้อเสียดสีกับ” ตะเกียบรถ” ดังครืด ๆ รถบ่วิ่งฉิวคือดั่งแต่คราวหลัง
“ อีพ่อ รถกินตะเกียบ! “
จันแรมท้วง
“ เอ้อ..สงสัยน็อตหลวม ล้อเลยกินตะเกียบ”  พ่อใหญ่ค้ำพึมพำ ก่อนชะลอจอดข้างทาง
“ แปงรถก่อนอีหล่า “   แกบอกลูกสาว
จันแรมลงจากรถยืนเกาหัวยิก ๆ พ่อใหญ่ค้ำดัดล้อรถให้ตรงๆ  ใช้เท้าข้างหนึ่งยันโครงรถให้ล้อ ออกห่างตะเกียบ
เนื่องจากรถจักรยานเป็นพาหนะหลักในการเดินทาง และส้นทางก็กันดารหลาย  มีแต่หลุม
มีแต่เนิน แถมขี้หินแห่ตามหนทางอีก  ใช้งานนานไป น็อตดุมล้อจึงคลาย  ทำให้ล้อหมุน
ไม่ตรงแนว  ตะปัดตะเป๋
“ ฮอดบ้านจั่งเอาไปซ่อม อยู่ร้านบักอู๋ “
ชายชราส่ายหัว เอือมระอากับรถจักรยานแกนหล่อน ยิ่งช่วงหน้าฝนยิ่งเป็นอาการนี้บ่อยครั้ง
ถนนดินแดงคดโค้งไปตามแนวป่า กอข้าวตามข้างทางกำลังงาม ใบเขียวล้อตามลมโชย นกอีเอี้ยงฮ้องส่ง
มาจากปายต้นกุงกลางนา หญ้าหางหมาจอก กำลังอวดก้านใบให้ชูไสวแข่งกับต้นข้าว
ชายชราผ้าขาวม้าโพกหัว เดินจูงรถมาตามทางกับลูกสาว จนปัญญาสิแปงรถให้คืนสภาพเดิมแล้ว
“ ถ่าอ้ายคำสัน มาแต่นอก  ข่อยสิให้เลาซื้อ รถจักรยานให้เจ้าใหม่ มันจั่งบ่ยาก “
จันแรมเพ้อพร่ำ จินตนาการไปไกล ทั้งคิดฮออดฮ้ายกก ผู้ไปค้าแรงงานต่างประเทศ  เดินตามก้นพ่อ
ตามทางหินแห่สีแดง จนตีนเปรอะ เพราะบ่ได้ใส่เกิบ พอมาถึงทางตรงที่เป็นบ่อเป็นหลุ่ม มีน้ำขี้ตมสีแดงขุ่นๆ
ขังอยู่ ก็ลงไปเอาเท้าไปแกว่ง ล้างความเลอะออก แล้วแจ้นตามหลังพ่อไปให้ทัน
  เดินตามทางมาหลายอึดใจ ก็ถึงโค้งถนน พ้นเนินนี้ไป ก็ใกล้เข้าเขตหมู่บ้านห้วยแฝกแล้ว
ตรงทางโค้ง เป็นที่นาของอ้ายหก ที่แกชื่อว่าหก เพราะนิ้มมือแก มีหกนิ้วตั้งแต่กำเนิด  
พ่อแม่เลยตั้งชื่อตามนั้น

เถียงนาแกปลูกขึ้นแคมทาง เดิ่นนาล้อมรั้วไม้ไผ่ ปล่อยวัวควายแทะเล็มตามประสงค์
เสียงหมาอีเตี้ยเห่านองสนั่น ขู่กรรโชกคนผู้ผ่านทางไปมา
แลเห็นควันไฟโรยเป็นสายจากหลังคามุงฟางทางคิงไฟเถียงนา  พ่อใหญ่ค้ำหันหน้ามาบออกลูกสาวว่า
แวะกินน้ำเถียงนาอ้ายหกเสียก่อน ค่อยเดินทางไปต่อ
“ อ้าว..พ่อใหญ่ค้ำ เจ้าสิเข้าเมือบ้านติ..รถเป็นหยังคือได้จูง เล่งเค้ง แบบนั้นน้อ”
เจ้าของเถียงนาเอิ้นมาถามไถ่ ขณะที่นั่งจักตอก อยู่บนเถียงนา สูบยาเส้นควันลอยเป็นพวย พ่อใหญ่ค้ำ
แวะเข้าประตูรั้วเถียงนาจอดอิงรถจักรยานแกนหล่อนไว้เสารั้ว ก่อนเจรจาตอบคำ
“ รถกินตะเกียบหวา...เฮาว่าสิเข้าเมือบ้าน แต่งห่อข้าวสากเอาบุญมื้ออื่นซั้นดอก “
“ แม่นเด้เน๊าะ  มื้ออื่นบุญข้าวสาก ...อืมม..มาๆ  ขึ้นมากินน้ำกินท่าก่อน “ อ้ายหกยิ้มๆใส่
“ขอกินน้ำแนเด้อ..เซามีแฮงจั๊กหน่อย “ พ่อใหญ่ค้ำเอ่ยปากขอตามมารยาท
“ เอาโลด น้ำอยู่อุแอ่งกิน หม่องเสาเถียงนั้นหละ น้ำส่างหิน  แซบ ๆ เย็น ๆ “
เจ้าบ้านชี้มือบอกไปทางอุ(ไหเล็ก ) น้ำกิน ทางซานเถียง พร้อมโฆษณาเชื้อเชิญ  จันแรมตามก้นพ่อขึ้นไปบนเถียง
นั่งหย่อนขาลงด้านล่างใกล้ๆบันได บ่กล้าเหยียบแป้นเถียงเพราะเท้าเลอะ รอพ่อตักน้ำมาให้กิน
พอทั้งคู่กินน้ำเสร็จสรรพ พ่อใหญ่ค้ำก็นั่งลง พูดคุยถามสาระทุกข์สุขดิบ

“ โห้.ข้าวกล้าปีนี้ งามคักเนาะ หากฝนบ่ขาดช่วง ข้าวขึ้นบ้านคือสิขายแต่งลูกใภ้ได้จั๊กคนเน๊าะ “
พ่อใหญ่ค้ำเว้าแกมหยอก ควักเอากระป๋องยาเส้นมามวน  ทอดสายตาไปทางท่งนาอ้ายหก
ที่ต้นข้าวงอกงามดี
“ เป็นคือเจ้าเว้ากะดีเด้.กะว่ามื้ออื่น สิเข้าบ้านแต่เซ้าคือกัน เฮ็ดห่อข้าวสากใหญ่ ๆ มาเซ่นตาแฮกนำ “
อ้ายหกก้มหน้าจักตอกทำท่าทาง อมยิ้ม พ่นควันยาสูบลงต่ำ ย้านจันแรมขิวควันยา
“  เป็นหยังคือต้องเอามาเซ่นให้ ตาแฮกนำ ข้าวสาก เขาเอาไว้นำธาตุ บ่แม่นติ อีพ่อ “ จันแรมสงสัย
“ มันกะคือเว้านั้นหละ เพิ่นเอาไปวางไว้นำธาตุใส่กระดูก คนตาย แต่ อีกส่วนหนึ่งเพิ่นกะสิเอามาถวายให้
ตาแฮก ผู้รักษาไฮ่นาตากล้า ข้าวน้ำซ้ำปลาในนาสิได้อุดมสมบูรณ์ “

ผู้เป็นพ่ออธิบาย จันแรมพยักหน้าตามหงึก ๆ


บุญข้าวสาก ชาวบ้านแถบนี้ให้ความสำคัญกว่าบุญข้าวประดับดิน เนื่องจากถือว่าเป็นการ บวงสรวง
เจ้าไฮ่เจ้านาไปนำ นอกเหนือจากการทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ผู้ล่วงลับแล้ว  ยังเป็นการแสดงออกถึง
การเคารพผืนไฮ่ผืนนา ที่ทำกินอย่างนบน้อม  ชาวไฮ่ชาวนาภาคอีสาน ถือว่าเป็นบุญที่พลาดไม่ได้
ดังคำผญา โบราณเพิ่นพรรณนาไว้ ว่า >

เพ็งเดือนสิบเย็นชื่น    คืนวันอันแสนม่วน
ต่างก็ชวนพี่น้อง       โฮมเต้าแต่งทาน
ขวงเขตย่าน              บ้านป่านาโคก
โสกมาฮอดเดือนสิบ    สิก่นมันมาต้ม
พ่องกะงมกอข้าว      ทาวเอาเทากำลังอ่อน
พ่องกะคอนต่าน้อย   ลงห้วยฮ่อมนา
เดือนนี้บ่ได้ช้า          พากันแต่งทานทง
ข้าวสากลงไปวัด      ถวายหมู่สังโฆเจ้า
มีลาบเทาพร้อม       หมกดักแด้ทั้งซี้นจี่
มีทั้งหมกหมากมี่     กะมาพร้อมดั่งกัน

......................................................................................................

  ..ข่อนแจ้ง..จันแรมสะดุ้งตื่น เพราะทั้งเสียง ฆ้องเสียงกลอง เสียงโปง เสียงระฆังกังสดาล ( ระฆังวงเดือน )
ดังมาจากทางวัด  ได้เวลาเดิกข่อน ญาคูและจัวน้อย ต่างตีให้สัญญาณ เริ่มฤกษ์ “ ปล่อยผีเผต ”
“ เอื้อย ๆ  ญาคูเพิ่นตีฆ้องตีกลองเฮ็ดหยัง “  จันแรมตะแคงหน้ามาถามจันเพ็ญ ที่นอนลืมตาอยู่ใกล้ๆ
“ เพิ่นให้สัญญาณปล่อยผีเผต ให้มารับเอาข้าวสาก “ จันเพ็ญตอบด้วยเสียงสลืมสลือ
“ มาเว้าเป็นย้านแถะ “ จันแรม ตาแจ้งขึ้นในทันใด
“ ไปแมะสู   ฟ้าวถะแมะ....แล่นเร็ว ๆ  ! “

เสียงหมู่เด็กน้อย ฮ้องใส่กันอยู่หัวเฮือน แล้วก็ตามด้วยเสียงฝีเท้า ตุ๊บตั๊บ..นับสิบวิ่งลัดเดิ่นเฮือนไปทางวัด
“ ซุมหมู่นี้ ฟ้าวแล่นไปไสน้อ..”
จันแรมลุกขึ้นสีขี้หูขี้ตา เงี่ยหูฟังเสียงรอบๆ
“ เขาพากันไปแย่ง ห่อข้าวสาก ผู้ได๋ได้กินก่อนผีเผต สิอยู่ดีมีแฮง บ่เจ็บบ่ไข้ “
จันเพ็ญตอบ พลางลุกขึ้นพับผ้าห่มเมี้ยน(เก็บ) ที่นอนให้เรียบร้อย แล้วหายเข้าไปในครัว นึ่งข้าวเป่าไฟ
“ เอ้า อีน้อย.บ่ไปซิงห่อเข้าสากนำเขาติ “ พ่อใหญ่ค้ำล้างหน้าล้างตาแล้ว ชะโงกมาถามจันแรมที่ยังนอนบ่ลุก
“ บ่ไปดอก..มืดสะลุ่ม บ่ทันเห็นหุ่งดี ย้านผีเผต “   จันแรมลุกขึ้นตอบพ่อ
พ่อใหญ่ค้ำหัวเราะในลำคอ หึ ๆ ก่อนถือมีดพร้าลงเฮือนไป  เสียงเครื่องเคาะ ยังดังแว่วมาจากทางวัด
มาพร้อมกับลมเย็นรื่น ในแสงอาทิตย์อุเทน แรกเริ่มของวันใหม่

                                       @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

บรรยากาศภายในวัด ทั้งเด็กน้อยและผู้ใหญ่ วิ่งกันอลหม่าน หาซอกค้นตามหอระฆัง เสาหอแจก
และตามฮั้ววัด  เพื่อหาห่อข้าวสากที่ชาวบ้านเอามาวางไว้ตั้งแต่เดิก แจกทานแก่สัมภเวสีผีเปรต
ตามความเชื่อการซิงผีเผต คือการแย่งห่อข้าวสาก ที่ห่อด้วยใบตองกล้วย ภายใน ใส่ หมาก พลู บุหรี่ ข้าวสาร
ข้าวต้มขนมผลไม้และของหวาน กล้วย อ้อย ไว้ครบครัน  ทั้งนี้ต้องไม่ใช้แสงไฟส่อง ให้อาศัยแสงสลัวๆ
ของเวลาใกล้รุ่งค้นหาเอาเอง  ส่วนมากก็จะมาเลาะหาตามฮั้ววัด ที่ทำด้วยเหล็กกลมๆ ยาวๆ
สอดลอดรูเสาหลักฮั้ว แทนไม้ไผ่
“ เห็นจั๊กห่อแล้วติ ป่อง “  บักลมเอิ้นถาม
“  บ่เห็น..บ่ทันขะเจ้าแมะ ผู้อื่นเอาก่อนเบิ๊ด “  สหายป่องส่ายหัวบ่สบอารมณ์
              “ สู ๆ  อยู่ทางนี้..มาหาทางพี้ “  บักกะลองสหายอีกคนเอิ้นมาจากข้างฮั้ววัด
ทั้งสองแจ้นไปโดยพลัน สอดส่ายสายตาหาห่อข้าว ซึ่งมักจะผู้ติดกับรั้วไว้  แต่ด้วยยังไม่สว่างดี เท่าใดนัก
จึงทำให้มองเห็นไม่ค่อยชัด  เห็นแค่ทางดินทรายสีขาวข้างฮั้ววัด และเสาหลักฮั้วพอสะลุ่ม ๆ
ด้วยสายตาอันฉับไวของบักลม มองไปทาง ตะคอง ( ร่องน้ำตื้นๆ ) ข้างฮั้ววัด ซึ่งเป็นดินทรายสีขาวนวล
เห็นวัตถุห่อหนึ่งขนาดย่อมๆ กลางตะคองซึ่งแห้งขอด บ่มีน้ำ

“ เห็นแล้ว..ข้าวสากห่อหนึ่ง “ ลมท้วงเสียงดัง

ทั้งบักลมบักป่อง บักกะลอง วิ่งแทบหัวตำกันไปยังวัตถุต้องสงสัย  ต่างยื่นมือหมายไขว่คว้าไว้เป็นของตน
ใจหนึ่งคิดจินตนาการถึง ข้าวต้มตัด โรยน้ำตาล อีกทางหนึ่งคิดไปไกลถึง ขนมไข่อันหอมหวาน
เพราะว่าดูจากเงาตะคุ่มๆ เป็นวงย่อมๆกลางดินทรายสีขาวแล้ว คงจะเป็นห่อค่อนข้างใหญ่พอสมควร
ทั้งสามเกลอ ถลาเข้าหาเป้าหมายแทบจะเวลาเดียวกัน ต่างขยุ้มเงาตะคุ่มกลมๆนั่น มั่นหมายไว้ครอบครอง
“ เป๊ะ..! “  

เสียงผ่ามือของทั้งสาม กระทบวัตถุเหนียว ๆ  เต็มอัตรา
“ ขี้ควาย...! “    
เสียงร้องของเด็กน้อยดังขึ้น แทบเป็นเสียงเดียวกัน

 
 
สาธุการบทความนี้ : 103 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  29 ก.ค. 2553 เวลา 15:06:32  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  อีเกียแดง {แห่งรัตติกาล}    คห.ที่976)  
  อนุเซียนผู้อมตะ

ภูมิลำเนา : บุรีรัมย์ @ขอนแก่น
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 07 เม.ย. 2552
รวมโพสต์ : 5,385
ให้สาธุการ : 4,110
รับสาธุการ : 4,954,850
รวม: 4,958,960 สาธุการ

 
แทนที่สิได้กินข้าวสาก ข้าวต้ม
จั่งได๋ซาวไปถืกขี้ควายน้อ  งึดหลาย ฮิ๊ววว
บ๊าอ้ายปิ่น เว้ามาบ่าวรุทธิ์กะอยากกินข้าวตอกแตกแล้วหล่ะ
ใส่แปแซหลายๆ กับบักถั่วดิน งาหอมๆ เคี่ยวน้ำตาลปี๊บหวานๆ
แต่เวลากินบ่าวรุทธิ์หาเลือกกินแต่บักถั่วดิน พะนะ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 82 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  29 ก.ค. 2553 เวลา 15:39:39  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวหน่อ    คห.ที่977)  
  อภิมหาเซียน

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 4,186
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 2,908,370
รวม: 2,908,550 สาธุการ

 
555+
ขี้ควาย พะนะ ใครแหน่ เหม็นซือๆ คันแม่นขี้หมานี้ทั้งเหม็นทั้งคาว

บุญข้าวสากอยู่บ้าน สมัยเป็นเด็กน้อยกะมักคือกัน ย้อนได้ไปส่งข้าวสากย่า ได้เิดินทางไปเล่นเฮือนย่า โดนๆเทือสิไ้ด้ออกจากบ้าน

 
 
สาธุการบทความนี้ : 85 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  29 ก.ค. 2553 เวลา 15:42:40  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่978)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,183
ให้สาธุการ : 175
รับสาธุการ : 2,023,580
รวม: 2,023,755 สาธุการ

 

เอ๋า ผุเมือ หลกกล้า อยู่บ้านโคกนาโก   มาแต่บ้านแล้วไป๋
ใสว่าสิเอาของมาฝาก เอามาถะแมะ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 85 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  29 ก.ค. 2553 เวลา 20:15:17  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  บ่าวหน่อ    คห.ที่979)  
  อภิมหาเซียน

ภูมิลำเนา : ร้อยเอ็ด
สมาชิกภาพ : สมาชิกชมรมฯ
เข้าร่วม : 03 มี.ค. 2550
รวมโพสต์ : 4,186
ให้สาธุการ : 180
รับสาธุการ : 2,908,370
รวม: 2,908,550 สาธุการ

 
คุณปิ่นลม:

เอ๋า ผุเมือ หลกกล้า อยู่บ้านโคกนาโก   มาแต่บ้านแล้วไป๋
ใสว่าสิเอาของมาฝาก เอามาถะแมะ


ยังบ่ทันโผล่ บ่แม่นถืกจับเข้ากรงแล้วบ๊อ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 96 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  30 ก.ค. 2553 เวลา 09:15:17  
  www    offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  สาวส่า เมืองยโส    คห.ที่980)  
  เจ้ายุทธภพน้อยจ้า
ภูมิลำเนา : ยโสธร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 01 ก.ย. 2552
รวมโพสต์ : 1,784
ให้สาธุการ : 155
รับสาธุการ : 1,376,050
รวม: 1,376,205 สาธุการ

 
ของฝากเอามาบ่ได้จ้า
ทวงหลายคนแล้วเด๊ ของฝากนี่
แต่กะบอกแต่มื้อสิไปแล้ว ว่า
ถ่าให้เขาอนุญาตให้เอาปลาแดกขึ้นเครื่องก่อน
จั่งสิมีแนวมาฝากมาต้อน อิอิ

 
 
สาธุการบทความนี้ : 94 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  30 ก.ค. 2553 เวลา 10:19:56  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ลุ่มดอนไข่    คห.ที่981)  
  อนุเซียน

ภูมิลำเนา : บึงกาฬ - หนองคาย
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 15 มิ.ย. 2553
รวมโพสต์ : 1,599
ให้สาธุการ : 2,770
รับสาธุการ : 1,613,750
รวม: 1,616,520 สาธุการ

 
โชคดีของสาวสาวจันแรมย้อนเลาย้านเปรต...

ขั่นบ่ซั้นเลากะสิได้คุบขี้ควาย...ย้อนไปชิงเปรตนำหมู่คักคั้ก...

 
 
สาธุการบทความนี้ : 81 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  30 ก.ค. 2553 เวลา 12:25:49  
    MySite  offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ป้าหน่อย    คห.ที่982)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : อุบลราชธานี
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 05 ธ.ค. 2552
รวมโพสต์ : 2,151
ให้สาธุการ : 3,320
รับสาธุการ : 1,954,750
รวม: 1,958,070 สาธุการ

 
อยู่หนองคาย เห็นเพิ่นพาเฮ็ด กรวยสลากภัต แมะ
เห็นเอา ต้นขิง-ข่า-หัวสิงไค-ต้นหมากหูด เอาขี้กะบอง
กะเทียม บักพริก บักเขือ แล้วกะพวกของใช้ของสอย
เต็มกะต่า บักใหญ่ๆ ไปถวายพระ เฮ็ดเพื่ออานิสงได๋
ไทยหนองคาย หรือผู้ได๋ฮู้กะมาเว้าความหมายสู่ฟังแหน่...    

 
 
สาธุการบทความนี้ : 89 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  30 ก.ค. 2553 เวลา 23:07:30  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่983)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,183
ให้สาธุการ : 175
รับสาธุการ : 2,023,580
รวม: 2,023,755 สาธุการ

 

อันนี้ บ่าวปิ่นลม  จนปัญญา ครับ ป้าหน่อย  อาจสิเฮ็ดบุญไปหา
ผู้ล่วงลับครับ  งานนี้ต้องถาม อ้ายมังกรเดียวดาย ผู้ รอบรู้แล้วเด้อ
ขะน้อย บวชบ่ด่น ปานได๋

 
 
สาธุการบทความนี้ : 80 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  02 ส.ค. 2553 เวลา 10:47:44  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปิ่นลม    คห.ที่984)  
  เซียน

ภูมิลำเนา : สกลนคร
สมาชิกภาพ : สมาชิกทั่วไป
เข้าร่วม : 16 มี.ค. 2553
รวมโพสต์ : 2,183
ให้สาธุการ : 175
รับสาธุการ : 2,023,580
รวม: 2,023,755 สาธุการ

 


ขอบคุณเจ้าของภาพ  งามแท้ ๆ

ดอกจำปา
ส่วนมาก ปลูกตามวัดครับ ข้างธาตุ
หรือตาม เดิ่นนา  บางบ้านก็ปลูกตาม รั้วทางเข้าเดิ่นเฮือนครับ
คติทาง ภาคอีสาน บ่ได้ ถือว่าไม้ชนิดนี้ เป็นพืช อัปมงคล แต่อย่างใด

 
 
สาธุการบทความนี้ : 89 ครั้ง
ให้สาธุการบทความนี้
 
 
  02 ส.ค. 2553 เวลา 14:02:18  
      offline ติดต่อหลังเวที ติดต่อโดยเมล์ ตอบอ้างอิง  
 
  ปราร้านอกไห   ตอบเต็มรูปแบบ || Quick Reply  
  หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167

   

Creative Commons License
นิยายชีวิตอีสาน เรื่อง โสกฮัง - ตาดไฮ ( โดย บ่าวปิ่นลม พรหมจรรย์ ) --- วิถีชีวิตชาวอีสาน (ปลาร้านอกไห --- อีสานจุฬาฯ)