มีเสี่ยวกันสองคนเด้
ผู้หนึ่งเป็นคนปกติธรรมดาหนิล่ะ แต่เสียอย่างเดียว ขาหล่อย ย่างเองบ่ได้ ต้องขี่หลังขี่คอผู้อื่นไป (ปกติธรรมดาหม่องได๋ล่ะ่หือ?)
อีกผู้หนึ่ง ตากะบอด หูกะตึงๆ จักหน่อย คันบ่เว้าแฮงๆ ใกล้ๆ กะบ่ได้ยิน ว่าซั่นเถาะ แต่ว่าขาเลาดีย่างเองได้ คันมีผู้บอกทาง
สองคนนี้ กะมีข้อดีข้อด้อย ของจะของเองเนาะ พอมาเป็นเสี่ยวกัน ต่างคนกะต่างเพิงพาอาศัยกัน กะเลยจำเป็นต้องไปไสมาไสนำกัน ปานกล้วยฝีแฝด พุ่นล่ะแหม๋
บักบอดสิเป็นคนย่าง ตามทางที่บักหล่อยบอก ฝ่ายบักหล่อย กะขี่คอหรือฮ่าลังเทื่อ กะขี่หลังบักบอดไป เห็นบักหล่อย กะต้องมีบักบอด เห็นบักบอด กะต้องมีบักหล่อย ว่าซั่นเถาะ คนเขาเลยเอิ่นว่าเสี่ยวกัน อีหลีแล้วสองคนนี้ บ่ได้ผูกเสี่ยวกันดอก
มื้อหนึ่ง มีหมอลำ มางันบุญแจกข้าวอยู่บ้านใกล้ๆ กันเด้ สองเสี่ยว ฮู้ข่าว กะซวนกันไปเบิ่ง ไปฟังลำ บักบอด ย่านคนฮู้ว่าจะของตาบอด กะใส่แว่นตาดำพุ่นเด้ ไปฮอดแล้ว กะพากันไปนั่งอยู่หน้าฮ้านหมอลำ เตรียมท่าเบิ่งหมอลำอย่างคัก
บักบอด กะบอกบักหล่อยว่า
เสี่ยวๆ คันฮอดหม่องหัว ให้ค็วกแน่เด้อ กูสิได้หัวนำ
ได้ ได้ คันฮอดหม่องหัว กูสิค็วกดอก เตรียมท่าหัวโลด พอกูค็วกปั๊บ มึงกะหัวโลดเด้อ
สองเสี่ยว นัดแนะกันเรียบร้อยแล้ว กะนั่งท่าฟังลำ
พอหมอลำมา กะลำไปเรื่อยๆ หมอลำคณะนี้ กะลำดีคัก ลำม่วนคัก มุขตลกกะหลายคัก บักหล่อยกะคาแต่ม่วน คาแต่หัว จนลืมค็วกบักบอด
บักบอดเอง กะเหลียวบ่เห็นเนาะ เทิงหูกะตึงๆ ฟังไกลๆ บ่ฮู้เรื่อง นั่งคองท่าให้หมู่ค็วก สิได้หัวนำเขานั่นหนา คองแล้วกะคองอีก บักหล่อยกะบ่ค็วกจ๊ากเทื่อ
เอ.. ฮึว่าหมอลำลำบ่ม่วน ลำบ่ตลกหว่า บักบอดคึดในใจเนาะ
ผู้อื่น กะคือสิสงสัยอยู่ดอกหว๋า ว่า หมู่เขาหัวแตกซวดๆ บักอั่นนี่ ผู้ใส่แว่นตาดำ ผัดนั่งเสย เส้นเลิ่กคักน้อ บักอั่นนี่...
เลาบ่ได้เส้นเลิ่กดอก เลาบ่ได้ยิน เลาเหลี่ยวบ่เห็น
บักบอดคองท่าหัว คองท่าให้หมู่ค็วก จนซอดแจ้งจ่างป่าง จนหมอลำลำจบพุ่นน่ะ เลาอดทนคักยุเด้ สิหลับกะบ่กล้าหลับ ย่านตื่นมาหัวบ่ทัน พะนะว๊า พะนะว่า
บักหล่อย กะหัวเอ้าหัวเอา ลืมค็วกหมู่ พอหมอลำเลิก ชาวบ้านพากันลุกกลับบ้าน บักหล่อยเลยเอามือค็วกบักบอด สิซวนกลับบ้านว่าซั่นเถาะ
บักบอดเข้าใจว่า ฮอดหม่องหัวแล้ว กะหัวเอาวะสั่น
บักหล่อย กะค็วกต่อ พยายามซวนกลับบ้าน
เฮ่ย..เฮ่ย..ลุก ลุก กลับบ้าน กลับบ้าน
บักบอดแฮงหัวคัก หัวแฮงก่อเก่า .... แฮงค็วก แฮงหัว..... แฮงค็วกแฮง แฮงหัวแฮง
ไทบ้านไทเมือง กะพากันหันมาเหลียวเบิ่งบักบอด
เอ..บักอั่นนี้ มันป่วงบ้อ ตอนหมอลำตลก ผัดบ่หัว ผัดมาหัวเอาตอนนี้.. มันเส้นเยิ่นบ้อ
บักหล่อย กะอยากอายคน กะเลยฝ่ามือฟาด ปัวะ !!! ใส่บั้งหู จนบักบอดหงายหลังท่วนวะหนึ่ง แล้วกะฮ้องแฮงๆ ใกล้ๆ หูว่า
เซาหัวเดียวนี่ .. หมอลำเลิกแล้ว .. พากูกลับบ้าน .............
หมู่เจ้าทั้งหลาย อ่านฮอดหม่องหัว กะหัวแหน่ล่ะ บ่ต้องท่าให้ข้อยค็วกเด้อ หัวเอาเองโลดเด้อ
<ได้เค้าเรื่องมาจาก...นุสิทธิ์>
|